Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Falar co neno: dez consellos imprescindibles

Mirarlle sempre aos ollos e ofrecerlle pautas concisas son claves que axudan a comunicarse co pequeno

Img nino adulto hablar listado Imaxe: libdems

As palabras e os xestos son claves para falar cos nenos. Alcanzar unha boa comunicación cos pequenos pode resultar, con todo, difícil. Por iso, aínda que cada neno é distinto, e o contacto require regras particulares, convén ter en conta algunhas pautas no momento do diálogo, como ser concretos, claros e simples, asegurarse de que o pequeno escoita, evitar as ameazas e escoitarlle con atención.

Img nino adulto hablar art
Imaxe: libdems

A comunicación cos nenos ás veces é complicada. Pode resultar difícil establecer as canles do diálogo para expresar da maneira máis adecuada o que se quere dicir, con obxecto de que o neno reciba a mensaxe e interpréteo de forma correcta.

Palabras e xestos son claves na comunicación con nenos

Ademais, a comunicación non está constituída só por palabras, senón tamén pola expresión corporal: miradas, sorrisos, xestos, abrazos, silencios. Todo isto débese ter en conta ao procurar mellorar a comunicación.

Por suposto, cada persoa é diferente, por iso é polo que as distintas técnicas deban adecuarse a cada neno e, en particular, á relación que o pai ou a nai establecen co seu fillo. A continuación, móstrase un decálogo de consellos para lograr unha mellor comunicación cos pequenos.

1. Mensaxes concretas e sinxelas

O neno pensa dun modo máis concreto e menos abstracto que o adulto

“Ás veces esquécellenos que os nosos fillos, sobre todo se son pequenos, teñen un tipo de pensamento moi concreto, mentres que os adultos tendemos a expresarnos con termos máis vagos e abstractos”, describe a psicóloga especializada en temas de infancia Amelia Fontes Valenzuela, coordinadora do Máster de Psicoloxía Infantojuvenil da Asociación Europea de Psicoloxía Clínica Cognitivo Conductual (AEPCCC).

“Dicímoslles ‘pórtache ben’, en lugar de ‘non tires a comida ao chan’, que é máis concreto”, engade a especialista. O adulto tende a non marcar os obxectivos dunha forma clara. “Esquécesenos transmitir as nosas expectativas nunha linguaxe que eles poidan entender”, explica Fontes Valenzuela.

2. Asegurarse de que o neno escoita
É necesario mirar aos ollos do pequeno mentres se lle fala
É importante mirar aos ollos do neno cando se lle fala e tomarse uns segundos para saber que entendeu. Se o pequeno está ocupado facendo algo, o aconsellable é chamarlle polo seu nome e esperar a que mire ao maior que lle fala. Deste xeito, afórrase tempo, evítase ter que repetir unha mensaxe e, sobre todo, prevéñense frustracións.

3. Pedir as cousas dunha forma simple e concisa Os nenos adoitan esforzarse para levar a cabo unha orde que reciben. “Con todo, é difícil para eles lembrar unha serie de pedidos, de modo que os adultos que mellor se comunican con eles son quen lles fan pedidos sinxelos”, explica a doutora Valia Vincell, especialista no desenvolvemento de nenos, no seu documento ‘Estratexias exitosas para falar con nenos pequenos’, publicado pola Universidade de Virginia (EE. UU.).

4. Ser amable e correcto ao falar
Os nenos aprenden sobre todo co exemplo. As palabras amables fanlles sentir ben e ensínanlles como se debe falar. Mentres que as palabras bruscas, ademais de facerlles sentir mal, forxan neles ese mesmo carácter e lles predisponen a comportamentos similares. Expresións como “por favor” e “grazas” incorpóranse de maneira natural ao seu vocabulario, se forma parte do trato que eles mesmos reciben.

5. Detallar ao neno as consecuencias dos seus actos
Explicar o porqué evita que o pequeno crea que as nosas decisións son arbitrarias

Isto é importante ao momento de pedir ao neno que faga algo ou, pola contra, de solicitarlle que non faga. Se o neno non recibe ningunha explicación, a decisión pódelle parecer arbitraria e xerarlle desexos de desobedecer. En cambio, cando se lle explica que “se fai isto, sucederá aquilo”, saberá o porqué e poderá entender o bo e o malo da súa conduta.

6. Dar oportunidades e non ameazar

Unha consecuencia non é unha ameaza, explica Fontes Valenzuela. “Unha ameaza é algo que posiblemente non vou cumprir, e iso seino eu e sábeo o meu fillo, polo que non o tomará en serio“, sinala. Unha consecuencia, con todo, é algo que tanto o adulto como o neno saben que sucederá se actúa dunha determinada maneira.

7. Dar ao neno a posibilidade de recapacitar
Pode ser útil contar ata un número determinado (sempre o mesmo), de maneira que o pequeno saiba que conta con ese tempo para pensar, recapacitar e cambiar de actitude.

8. Porse ao nivel dos seus ollos
Mirarlle aos ollos e tomarse uns segundos para saber que entendeu é importante
Sempre que sexa posible, é moi bo que o pai ou a nai sitúen a súa mirada ao mesmo nivel que a do neno, para falar con el. Isto é porque o contacto visual mellora a comunicación e, desa forma, o pequeno poderá sentirse máis preto e empatizar mellor cos xestos do adulto que lle fala, a quen xa non verá como un xigante que lle fala desde as alturas.

9. Gratificar ao neno cando se porta ben
Sobre todo, se cumpriu con algo que non lle apetecese demasiado facer. Por suposto, non se fala de gratificaciones materiais (aínda que tamén podería ser en situacións puntuais). Consiste, máis ben, en ofrecerlle felicitacións, xestos de aprobación e agarimo, como poden ser un sorriso, unha caricia ou un abrazo.

Pola contra, no caso de que o pequeno non obedeza ou non cumpra, débese producir a consecuencia da que se advertiu. Isto último é importante, posto que, de non ser así, o que se reforzará é a conduta de desobediencia e esta será máis probable no futuro.

10. Escoitar con atención
Os nenos necesitan sentirse escoitados, poder compartir cos maiores os seus descubrimentos, as súas ideas e as súas historias. Ademais, falar sérvelles para coñecerse a si mesmos. Os pais deben tratar de prestar atención. Pero, no caso de que non poidan, é un grave erro finxir que se escoita: se o pequeno descobre que foi vítima dun engano (e non é difícil que isto ocorra) pode levar unha gran decepción.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións