Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Fillos que maltratan aos seus pais: como recoñecelos e que facer

Cada vez son máis os mozos e mozas de calquera condición social que exercen este tipo de violencia en España

Img hijos violentos 2 hd Imaxe: Pixabay

As denuncias de pais agredidos polos seus fillos aumentaron en España de maneira extraordinaria: un 400 % nos 10 últimos anos. A violencia filio-parental é o conxunto de condutas violentas reiteradas dirixidas cara aos proxenitores ou adultos que ocupan o seu lugar. Poden ser físicas, psicolóxicas (verbais ou non) ou económicas. Esta violencia doméstica preocupa e estanse pondo medios para facerlle fronte. Nas seguintes liñas analizamos o perfil dos fillos que exercen este tipo de malos tratos e o dos pais e as nais que o sofren e explicamos que facer nestes casos.

Img hijos violentos 2

Como recoñecer ao fillo tirano que maltrata aos seus pais
Antes, a violencia filio-parental asociábase con trastornos psiquiátricos graves, familias desestructuradas, malos tratos infantís, violencia de xénero ou problemas coas drogas, lembran desde a Sociedade Española para o Estudo da Violencia Filio-Parental (Sevifip). Agora tamén, pero, como explica Roberto Pereira, o seu presidente, cada vez son máis os mozos e mozas de calquera clase social (consumidores de haxix e marihuana, como moitos da súa idade) que exercen este tipo de violencia porque se adoitaron a facer o que queren en casa, onde se converteron nos reis, nos tiranos que atoparon un baleiro de poder, ocupárono e utilizan a violencia para manterse nel.

Vicente Garrido, criminólogo e profesor da Universidade de Valencia, considera no seu libro ‘Os fillos tiranos. A síndrome do emperador’ que a clave está “na natureza da personalidade destes mozos, que son moi pobres na súa capacidade de sentir emocións morais como o agarimo ou apego aos outros, a empatía, a compaixón ou o sentimento de culpa. Desenvolven -prosegue- crenzas que lles fai verse por encima das regras e do dereito dos pais a corrixirlles”.

Este perfil, con todo, non se mantén máis alla do fogar: inseguros e de autoestima baixa, fóra son aparentemente normais, nenos modelo e ata sumisos. Moitas veces sufriron acoso escolar, e maltratan por iso aos proxenitores por non saberlles protexer, ou foron excesivamente protexidos e, ao non saber enfrontarse aos problemas por inseguridade, cúlpanlles diso.

Os proxenitores maltratados, pola súa banda, son pais tardíos, con menos fillos ou cun moi desexado. Polo xeral, son as súas nais. Teñen medo a perder o seu afecto se se mostran severos ou duros, ao porlles límites ou ao negarlles cousas. Sobreprotectores, inseguros e sen saber porse de acordo na educación do seu fillo, avergóñanse de ter que confesar que o seu neno lles pega e non saben como afrontar esa situación.

Non esperar para actuar
Saber dicir “non” pode axudar a previr esta violencia. Non tolerar faltas de respecto é vital, como se recomenda na ‘Guía básica de actuación en situacións de Violencia Filio-Parental’ de Euskarri (Centro de Intervención en Violencia Filio-Parental): nin un insulto nin un empuxón. Se con frecuencia, non de maneira illada ou puntual, o teu fillo descualifícache, quita diñeiro sen permiso ou che agride, estás a sufrir violencia filio-parental; tamén se sentes medo a molestarlle e evitas facelo. Non é normal, propio da idade nin da adolescencia. Non es culpable. Estás dentro dun problema que ten solución (o 80 % dos mozos reintégranse) e que hai que resolvelo canto antes, pois pode ir a máis. Pero non podes facelo ti só co teu fillo.

Os expertos consultados recomendan falar con alguén de confianza e contactar cos servizos sanitarios ou sociais para pedir orientación e buscar apoio: asociacións sen ánimo de lucro como Euskarri ou Fundación Amigó; deputacións, gobernos, concellos… Deberá ir toda a familia, pois o problema é familiar. E se a conduta agresiva pode pór en risco a túa integridade ou a do resto da familia, haberá que contactar coa policía e pór unha denuncia. E aínda que resulte difícil, en caso extremo, podes pedir que o teu fillo abandone a casa e que pase a formar parte dalgún programa de acollida.

O xuíz de menores de Granada, Emilio Calatayud, teno claro. “Se os teus fillos maltrátanche e teñen menos de 18 anos, hai que denuncialos. E se son maiores, botádelos de casa e logo ides aos tribunais para que os deshereden”, recolle nunha entrada do blogue que comparte co xornalista Carlos Morán no xornal ‘Ideal’.

Img

Imaxe: #UP2U

As medidas xudiciais (condenas) que os xuíces interpoñen aos menores veñen na súa axuda. Son programas de intervención educativa e de lecer saudable individualizado, a miúdo relacionados co estudo, o deporte ou a prestación de servizos en beneficio da comunidade, como colaborar con entidades de axudas a vítimas de violencia doméstica ou participar en talleres sobre habilidades de competencia social, de comunicación ou de desenvolvemento da empatía.

Unha das medidas xudiciais máis curiosas é a que impuxo a xuíza de menores das Palmas de Gran Canarias, Reyes Martel, a varios mozos que exercían esta violencia: percorrer o Camiño de Santiago, algúns cos seus pais ou nais. O ano pasado 106 menores, tamén doutros xulgados de España, fixeron a ruta xacobea canaria e unírona ao camiño inglés que discorre da Coruña a Santiago. “Os rapaces tiveron unha evolución moi boa: cumpriron as súas medidas de forma satisfactoria, reordenaron a súa vida, volveron a casa, outros aos seus estudos, á súa formación ocupacional… Repetiremos este ano”, avanza Martel, quen fundou unha asociación sen ánimo de lucro, Up2Ou Project, a través da que tentan complementar as ferramentas que utilizan para traballar con estes menores con problemas.

Img portada feb 19Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Etiquetas:

violencia

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións