Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Ictericia nos bebés, por que se produce?

É moi habitual nos recentemente nados e, en xeral, inofensiva, pero tamén pode ser síntoma doutras patoloxías

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20deOutubrode2011
Img bebe Imaxe: sgs_1019

A ictericia é a cor amarela que adoptan a pel, as mucosas (como o interior da boca) e o tecido conjuntivo (como a parte branca do ollo) cando a cantidade de bilirrubina que circula no sangue excede o 5 mg/100 ml, é dicir, cando é 5 veces máis do normal. E que é a bilirrubina? Pois se trata dun pigmento biliar de ton alaranxado, unha sustancia que se produce coa degradación da hemoglobina e que, en situacións normais, o fígado encárgase de procesar para que a podamos eliminar coas feces. Para dicilo con palabras sinxelas: a bilirrubina é material de refugallo. Se non se expulsa adecuadamente do corpo, acumúlase no sangue e provoca que a pel adquira esa tonalidade amarelada.

Img bebe ictericia
Imaxe: AmberStrocel

Un cadro habitual

A ictericia é moi habitual nos recentemente nados. De feito, case 6 de cada 10 bebés presentan valores elevados de bilirrubina na primeira etapa da súa vida. Isto é así por dúas razóns:

  • Por unha banda, nace con moitos hematíes ou glóbulos vermellos que lle foron fundamentais durante o embarazo pero que agora debe destruír. Na vida fetal, o osíxeno non chega ao seu sangue con moita presión, e un dos mecanismos por medio dos que compensa ese déficit é dispondo de moitos hematíes para transportalo. Unha vez que empeza a respirar normalmente, xa pode prescindir dese exceso. E, ao facelo, aumenta a cantidade dese residuo que é a bilirrubina.
  • Doutra banda, o fígado que debe captala e preparala para ser eliminada é aínda inmaturo e vese literalmente desbordado pola gran carga de bilirrubina que lle chega. En consecuencia, vaise acumulando no sangue.

A bilirrubina áchase, pois, en niveis elevados en todos os recentemente nados, aínda que non sempre o estea tanto como para que a pel véxase amarela (obsérvase mellor presionando a pel da fronte ou o abdome) e, en principio, non é preciso facer nada para acelerar o seu retorno á normalidade.

Con todo, a ictericia expón un problema: non sempre é fisiológica. Calquera enfermidade que aumente a destrución dos glóbulos vermellos (hemólisis) ou na que se ache alterada a eliminación de bilirrubina, podería manifestarse por unha ictericia.

  • Entre as primeiras áchanse infrecuentes anemias hemolíticas hereditarias, pero tamén a ata fai moi pouco frecuentísima enfermidade causada pola incompatibilidade de Rh e a producida por incompatibilidade de grupo ABO.
  • Entre as segundas, ademais de raras enfermidades do metabolismo, inclúense infeccións e malformacións que poden afectar o fígado, hepatite de diversos tipos e fallos no desenvolvemento das vías biliares.

En principio, considérase normal calquera ictericia que se inicie a partir do segundo ou terceiro día de vida, que non dure máis de 10 días e que non se asocie a ningún outro signo nin síntoma sospeitoso. A que se observa xa nas primeiras 24 horas de vida pode ser grave e require valoración inmediata, e respecto das ictericias prolongadas, aínda que a maioría son inocentes e debidas a unha sustancia inofensiva presente no leite materno, deben ser sempre estudadas polo pediatra.

A ictericia que se observa nas primeiras 24 horas de vida pode ser grave e require valoración inmediata

Tratamentos

Se o primeiro problema ante unha ictericia é pescudar a súa causa, o segundo é evitar as súas consecuencias, porque hai un tipo de bilirrubina (a chamada “indirecta”, que non foi transformada polo fígado) que a altas concentracións é capaz de lesionar o sistema nervioso central do bebé de forma irreversible. Isto é tanto máis certo canto máis inmaturo e pequeno é o neno, de modo que os valores a partir dos que se considera que un nivel de bilirrubina é perigoso dependen das horas de vida do bebé, e sobre todo, da súa idade gestacional. Os que se achan expostos a maior risco son os prematuros que presentan ictericia desde as poucas horas de vida.

Ademais de tratar a súa causa na medida do posible, pódese facer descender a bilirrubina do sangue con medicamentos que estimulan o fígado, por medio da fototerapia ou, en casos extremos, practicando unha “exsanguinotransfusión” na que se substitúe o sangue do bebé por outra nova. Con moito, a fototerapia foi o procedemento máis utilizado. Fundaméntase na capacidade que ten a luz para converter a bilirrubina nun derivado que o organismo elimina facilmente, e aplícase por medio duns tubos fluorescentes que se manteñen acesos día e noite encima do berce ou incubadora na que se acha o bebé, ao que se lle protexeron os ollos por medio dunha venda.

A fototerapia é o procedemento máis utilizado para reducir a concentración de bilirrubina

Durante uns anos, o temor ao dano que puidese facer a bilirrubina levou a tratar por este método a moitos bebés que hoxe se cre non o necesitaban, e o certo é que as indicacións para este ou calquera tratamento que pretenda diminuír os niveis de bilirrubina en sangue limitáronse moito. Desde logo, non é necesario pór ao sol a un bebé polo simple feito de que estea algo amarelo, pois os valores de bilirrubina que pode alcanzar un neno san cunha ictericia fisiológica non lle poden causar o menor dano.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións