Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Medo pola chegada do bebé? Pais e nais blogueros comparten os seus mellores trucos

Os consellos de pais e nais experimentados representan unha gran axuda ante a incerteza que xera o nacemento dun fillo

A chegada dun fillo é unha experiencia que cambia a vida. E, como os bebés non veñen cun manual de instrucións debaixo do brazo, son moitas as dúbidas e os temores que aparecen. A continuación enuméranse dez medos frecuentes de pais e nais recentes, entre eles, se o neno desenvolverase con normalidade, se irá todo ben no parto, que pasa se chora e non se pode acougar ou se os proxenitores xa non poderán facer vida social. E tamén se ofrecen trucos de pais e nais experimentados para afrontalos e superalos.

Img miedos bebes listg
Imaxe: Alexandre Normand

1. O bebé nacerá san?

Os medos xorden mesmo antes do nacemento, durante a xestación. O desexo é que o desenvolvemento do bebé no ventre materno prodúzase de maneira saudable e normal.

Img padres miedos art
Imaxe: Alexandre Normand

As ecografías e os controis médicos prenatales permiten comprobalo e que os pais queden tranquilos, se todo vai ben.

2. Irá todo ben durante o parto?

Para algúns primerizos, o medo máis grande é o que xorde ante o parto. Esa foi a experiencia de Carlos Escudeiro, bloguero responsable dun papá como Darth Vader. “Queres axudar en todo á túa muller, coas contraccións, coas súas necesidades, co que sente, apoiala ata a saciedade, pero tamén te sentes descolocado, confuso, como en continuo fóra de xogo”, admite Escudeiro.

Como afrontalo? “É entón cando tiras de amor, de sentido común, de todo o que liches, de todo o que sentes. Déixasche levar e entón te dás conta de que estás a gozar como ninguén ao ver o nacemento do teu fillo“, comenta. Escudeiro, pai de dous nenos, opina que o medo de antes do parto “convértese en alegría” cando chega o momento dun seguinte nacemento.

3. E se vén máis dun neno?

A posibilidade dun embarazo múltiple sempre existe, e moito máis no caso de que haxa antecedentes familiares. “Á sorpresa sobrevén a inmensa ilusión, pero tamén os grandes medos”, explica Carolina Cerini, nai de xemelgos e responsable do blogue Mellimamá.

Img gemelos miedo padres
Imaxe: Ben Hoyt

Cerini salienta que os temores e a incerteza “combátense coa experiencia do día a día”. E asegura que as “mamás múltiples” desenvolven novas habilidades, como “durmir pouco e estar sempre alertas, facer as cousas cunha velocidade que descoñecían, dar o peito a dous nenos á vez, cambiar cueiros en tempo marca ou utilizar pés e mans con enorme destreza”. Ademais, descobren “un desbordante amor para dar a dous”, di esta bloguera.

3. Serei un bo pai ou unha boa nai?

Este é o gran medo, un temor xeral que dalgunha maneira engloba aos demais. Cumprirei ben coa miña tarefa? Serei un bo pai ou unha boa nai?

“Eu prometíamas moi felices, ata o día en que naceu o meu fillo”, conta Rafael Mérida, autor do blogue Papá Cangrexo. “Cando o tiven entre os meus brazos por primeira vez na sala de partos e vino tan pequeno, tan indefenso, tiven uns momentos de fraqueza e o único que pensei foi: e agora que fago con isto?”, confesa.

Any Fuchok, autora do blogue Mamá de Alta Demanda, coincide: “É moi diferente ver a crianza das túas amigas, das túas tías ou veciñas, a enfrontarche a un pequeno de 50 centímetros que non para de chorar e de pedir brazos e alimentos”.

Así como o neno non vén cun manual de instrucións, tampouco existen receitas nin fórmulas máxicas para ser bos pais. Pero se se procura facelo todo con amor e responsabilidade, estarase moito máis preto de logralo que de non facelo.

4. Pasaralle algo ao bebé?

Adoitados a que o bebé esixa unha atención case exclusiva durante os primeiros días, nais e pais primerizos poden sentirse inquietos cando o pequeno empeza a ter intres de maior tranquilidade. “Cando o neno estaba moito intre sen dar sinais de vida, achegábame para comprobar que respiraba, tanto de noite como de día”, relata Mérida.

O que hai que procurar é estar tranquilos, xa que non hai motivos para non estalo, e non obsesionarse. O paso do tempo e o crecemento saudable do bebé encárganse do resto.

5. E se chora moito e non o podo acougar?

O pranto é a máis importante forma de expresarse do neno e farao sempre que necesite algo. A pesar de que pode haber momentos en que pareza que non parará de chorar nunca, hai que procurar non perder os nervios e ter claro que deixará de facelo.

Existen distintas técnicas para acougar ao bebé que chora, desde masaxes ata trucos e sons caseiros, como o ruído branco que producen certos aparellos. A medida que o pequeno creza e amplíe as súas posibilidades de comunicación, chorará menos.

6. Xa non poderei volver durmir toda a noite do tirón?

A imposibilidade de durmir toda a noite é un problema frecuente nas primeiras semanas ou meses do bebé, pero non é algo que atormentará aos pais durante anos.

O comportamento nocturno do pequeno afiánzase, en xeral, cara ao seu seis meses de idade. A partir de entón, establécense os ciclos de soño e vixilia, que se repiten cada 24 horas, como nos adultos.

A maioría dos nenos seguen tendo espertares nocturnos, pero, ao ano de idade, nove de cada dez bebés xa dormen polo menos cinco horas seguidas cada noite, conclúe o estudo “O pediatra ante o neno con trastornos do soño“, dirixido por Gonzalo Pin, director da Unidade Valenciana do Soño Infantil.

7. Terei que esquecerme da miña vida social?

Coa vida social ocorre algo parecido a con o soño: aínda que ao comezo a dedicación exclusiva que esixe o bebé convértea en algo imposible, polo menos moi difícil, de lograr, co paso do tempo as posibilidades amplíanse, sobre todo para as parellas que conten coa axuda dos seus propios pais, os avós da criatura.

Pero tamén hai alternativas, como turnarse ou saír co neno. Existen mesmo estratexias para obrigarse a saír e evitar a tendencia, ocasionada polo cansazo e a preguiza, a quedar sempre en casa.

9. Tomarei as decisións correctas?

Mérida explica que o seu maior temor sempre foi “non tomar as decisións correctas”. Refírese, sobre todo, a cando o bebé se pon malo. “Nunca me preocupou que enferme, o meu temor foi sempre non facer o mellor para el cando enfermaba. Nunca me parecía que estaba o suficientemente enfermo como para ir a urxencias, pero e se non o levaba e era algo serio?”.

Mérida afirma que a súa maneira de afrontar este temor é pensar sempre: “Son o seu pai e vouno a facer o mellor que poida”. Desa forma, adquírese “a seguridade necesaria para tomar decisións con confianza”.

10. E se non entendo ao meu bebé?

O neno é unha persoa moi pequeniña e inmatura, pero unha persoa. E do mesmo xeito que con todas as persoas, hai que tomarse un tempo para coñecerlle. “Ata que chega un día en que entendes, aínda que non todas, moitas cousas do teu bebé”, di Escudeiro.

Este papá bloguero explica que o mellor consello que recibiu na súa vida deullo unha matrona: ter sentido común. “Se te guías polo teu instinto, polo que liches e pola experiencia deses primeiros meses, a cousa adoita ir ben”, engade. E Cerini está de acordo: “Será o noso instinto e o noso sentido común o que nos guíe para saber se estamos a facer o correcto”. Fuchok recomenda “prepararse, buscar información, os consellos da futura avoa; pero nada como o propio instinto, confiar en nós, que o faremos ben”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións