Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nenos que din mentiras, sete craves para frearlles

Os nenos amenten por frustración ou por un exceso de esixencia, pero os embustes infantís pódense frear

Img mentiras infantiles mienten ninos consejos trucos bulos paternidad padress listado Imaxe: wsilver

Os nenos amenten. Os enganos infantís denotan frustración ou ganas de chamar a atención, aínda que en ocasións delatan un exceso de esixencia por parte dos pais. Neste artigo descríbese a que idade comezan a mentir os pequenos, por que o fan e ofrécense sete pautas para frear os seus embustes.

Img mentiras infantiles mienten ninos consejos trucos bulos paternidad padres art
Imaxe: wsilver

As mentiras infantís, a que idade empezan?
Os especialistas marcan a idade do sete anos como o inicio da etapa das mentiras infantís. Estes embustes, afirman, teñen unha intencionalidade clara e definida, orientada a distorsionar e falsear a realidade para obter un beneficio.

Nos períodos anteriores, as mentiras infantís forman máis ben parte da imaxinación do pequeno, un reflexo da súa incapacidade de distinguir entre realidade e fantasía. Sen embargho, outros expertos na materia, como Dores Madrid, autora de ‘Os nenos pequenos amenten?’ (Dykinson, 2005) discrepa desta opinión, tras estudar o comportamento de menores de idades entre o tres e o seis anos. Madrid conclúe que os pequenos desta idade xa amenten, “porque manifestan o contrario do que fixeron, e parecen facelo con intención”.
Por que amenten os nenos?
Os nenos amenten por medo ao fracaso e ao castigo, aínda que en ocasións só imitan o comportamento pouco sincero dos seus pais

Pero, por que amenten os nenos? As investigacións realizadas ao redor deste asunto revelan que, cando se trata de non dicir a verdade, as motivacións infantís non difiren moito das dos adultos.

As razóns máis sinaladas polos especialistas son as seguintes:

  • Frustración. Un exemplo disto é o menor que conta que ten moitos xoguetes porque en realidade ten moi poucos.

  • Chamar a atención, inventar unha doenza, falsear sobre un posible problema. O pequeno emprega estes embustes para captar a atención do adulto, en ocasións, porque sente desatendido.

  • Exceso de esixencia. Pór o listón moi alto aos nenos pode provocar que mintan para facer crer aos seus pais que están ao nivel que lles esixen e non defraudarlles.

  • Imitación. Un menor que ve como a mentira é utilizada polos adultos para obter algún beneficio tende a imitar estes enganos.

  • Medo ao castigo. O temor á reprobación ou reprimenda por parte dun adulto é un dos principais motivos da mentira infantil. Os pequenos falsean a realidade para evitar os posibles castigos.

O neno mente demasiado, como frearlle?
A maioría das investigacións realizadas sobre a mentira infantil recalcan que un dos factores de prevención principais da falsidade a curtas idades é a actitude que mostren os pais con respecto a esta. Anxos Gervilla, catedrática de Didáctica na Universidade de Málaga e autora do estudo ‘A mentira infantil‘, afirma que a contribución máis importante que poden facer os proxenitores para educar a un neno sincero é “desenvolver unha relación fundada de maneira sólida na confianza”. Para iso, apunta, é necesario “demostrarlle con regularidade que confiamos no pequeno”.

Pola súa banda, Paul Ekman, autor de ‘Por que amenten os nenos’ (Paidos Ibérica, 1999), sinala que o alicerce fundamental para evitar a mentira nos nenos é a sinceridade. O menor necesita un ambiente no que senta libre, tranquilo e relaxado.
A contorna familiar e escolar debe premiar unha verdadeira comunicación. E isto implica ademais, conclúe Ekman, “a ausencia total de represión e medo”.
Frear a un neno mentireiro, sete craves

Img nino dientes lavarse pasos art
Imaxe: qwrrty
  • O neno necesita coñecer que mentir é negativo. Cando o pequeno mente, non hai que sinalarlle só a conduta inadecuada que supón o embuste. Tamén hai que incidir no efecto que o seu embuste ten sobre os demais e as consecuencias que puido provocar.

  • Os castigos deben ser ben medidos e adecuados a cada falta. Se sempre son demasiado severos, a tentación de non dicir a verdade para evitalos será maior.

  • Reforzar a autoconfianza do neno para evitar que amenta co fin de buscar a aprobación dos seus compañeiros ou doutros adultos.

  • Non mentirlle nin pronunciar falsas promesas que se sabe que non se poden cumprir. Non hai que dar un exemplo erróneo sobre a mentira.

  • Darlle a oportunidade de ser sincero, aínda que isto implique un castigo. Os pais deben reforzar a valentía que mostra ao dicir a verdade.

  • Non rirse nin admirar nunca as mentiras do neno, aínda que parezan graciosas. Os pequenos non deben apreciar ningún tipo de aprobación ou recoñecemento ante un embuste.

  • Os pais adoitan mentir ante preguntas difíciles do seu fillo, que non saben responder. A pauta é evitar a falsidade e responder mellor con “non o sei” ou “déixame que o pense”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións