Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Nenos > 2-4 anos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nenos tímidos, seis consellos para que superen a súa timidez

O 15% dos nenos ten problemas de timidez máis ou menos severos, que poden superar nunha contorna familiar seguro pero non sobreprotector

O pequeno escóndese tras a súa nai cando lle fala un descoñecido, rehúye participar en actividades en grupo e móstrase asustado ou retraído ante as situacións novas. “É que o neno é moi tímido“. Esta é a etiqueta que adoitan colgar os pais aos fillos que mostran esta actitude, un 15% dos menores de seis anos. Este artigo explica a orixe da timidez infantil, como recoñecer ao neno tímido e ofrece seis consellos para que o pequeno venza a súa timidez.

Img timidez ninos timidos infantil problemas peligros baja autoestima dudosos paternidad padres madres art
Imaxe: D. Sharon Pruitt

Timidez infantil, como recoñecer ao neno tímido?
A timidez é un trazo da personalidade que está presente no 15% dos nenos menores de seis anos, sinala Inés Monxas, doutora en Psicoloxía e autora de ‘O meu fillo é tímido?‘ (Pirámide, 2004).
A timidez do neno crece durante a adolescencia, cando o 46% dos mozos recoñécense como tímidos

Na adolescencia, a timidez é aínda máis latente. Unha recente investigación publicada en ‘Pediatrics’ apunta que o 46,7% dos adolescentes de entre 13 e 18 anos considéranse tímidos, unha percepción máis frecuente nas mozas que nos mozos.

A timidez infantil pode aparecer a partir do primeiro ano do bebé, xusto cando inician os seus medos á separación dos seus pais. Nestes casos, é unha reacción habitual, unha resposta lóxica do pequeno ante o descoñecido. Ao redor do tres anos, débese enfrontar a un novo contexto social: o inicio do período escolar. Esta etapa pode acentuar esta conduta retraída cara ás situacións novas.

O neno tímido adoita mostrar as seguintes actitudes:

  • Tenta evitar ás persoas que non lle resultan familiares.

  • Prefiren estar sós, antes que integrarse nun grupo.

  • Se están con outros menores, adoitan ser moi calados e pouco participativos.

  • Móstranse miedosos e recelosos con todo o que descoñecen.

Os pais deben estar alerta ante estes sinais, co fin de tentar evitar que estes primeiros signos de timidez poidan acrecentarse e derivar máis adiante nunha dificultade para establecer relacións sociais. Inés Monxas recomenda aos proxenitores que observen ao neno cando interactúa cos demais, que pregunten ás persoas da súa contorna (profesores ou outros pequenos) e mesmo falen co menor sobre as súas dificultades.

A orixe da timidez infantil

Img nino triste art
Imaxe: Peter Dedina

Os expertos apuntan que o neno tímido nace, pero tamén se fai. O psicólogo estadounidense Jerome Kagan levou a cabo unha serie de estudos para determinar a orixe xenética da timidez. Unha das súas principais conclusións, tras analizar a un grupo de 400 bebés de catro meses, é que o 20% dos nenos nacen cunha predisposición para ser tímidos. Son bebés que se mostran máis calados, vixiantes e inquietos ante situacións novas.

Con todo, grazas á intervención positiva dos seus pais e a súa contorna, máis da metade destes pequenos superan esta cualidade xenética e non son tímidos cando crecen. O factor xenético, por tanto, non é determinante. De feito, Kagan e o seu equipo tamén conclúen que o 20% dos nenos que non mostran signos de timidez na infancia poden despois desenvolver este trazo da súa personalidade, por mor de experiencias sociais negativas ou dunhas condicións familiares inadecuadas.

Timidez infantil: a importancia da contorna familiar
A familia é o alicerce máis importante no que se apoia o menor durante a súa infancia, de modo que todo o que ocorre no fogar pode influír no desenvolvemento posterior do seu carácter e das súas cualidades, entre elas ser máis ou menos extrovertido ou inhibido.

Unha contorna propicia para superar a timidez é aquel onde proporcionan á neno seguridade e estabilidade emocional, tranquilidade e mostras físicas de afecto frecuentes como abrazos ou bicos.
A timidez do neno pode vencerse en contorna familia seguro pero sen sobreprotección

Pola contra, a sobreprotección, a tensión dos pais ou as condutas pouco socializadoras da familia terán un efecto negativo sobre o comportamento social do pequeno. Investigadores da Universidade de Maryland (Estados Unidos) destacan sobre todo a influencia da figura materna na timidez dos seus nenos. Os fillos das nais máis tensas e cunha vida social máis escasa son os que teñen máis probabilidades de ir acompañados pola súa timidez ata a adolescencia.

Timidez en nenos: seis consellos para axudarlle a vencela

  1. Non forzarlle. “Saúda”, “non te escondas”, “vaiche a xogar cos nenos”. A reacción dalgúns pais ante a timidez do seu fillo é insistirlle en que sexa aberto e apremarlle para que teña unha conduta para a que non está preparado. “O mellor que podemos facer cando o pequeno actúa con timidez é non insistir, nin forzarlle, nin obrigarlle; canto máis lle digamos, menos conseguiremos”, sinala Sara Tarrés, autora do blogue de maternidade ‘A miña mamá é psicóloga infantil’.

  2. Evitar a sobreprotección. Os pais sobreprotectores toman a palabra no nome do seu fillo e acoden a consolarlle cada vez que se mostra retraído. Isto, con todo, non axuda a que o neno supere aos poucos a súa timidez. Tampouco é aconsellable evitar custe o que custe as situacións que poden ser incómodas para o pequeno, xa que o illamento social só acrecenta o problema.

  3. Non etiquetar. As etiquetas aos menores son perigosas. Non é recomendable escudar ante os demais a actitude do pequeno co clásico “é que é moi tímido”. Ante unha situación nova, é mellor deixar que se relaxe aos poucos, ata que a acepte con normalidade.

  4. Pais sociables, nenos sociables. Se os pequenos observan que os seus proxenitores adoptan un comportamento e unha actitude sociable ante as circunstancias novas (non se mostran inhibidos, nin retraídos cando coñecen a alguén ou chegan a un sitio descoñecido), aprenderán e asumirán esta forma de actuar con toda naturalidade.

  5. Oportunidades para relacionarse. Quedar para comer ou saír con outras familias con nenos da súa idade, convidar a algún amigo a comer ou a durmir en casa, apuntarlle a un deporte en equipo ou saír con frecuencia ao parque son algunhas das oportunidades que os pais poden ofrecer aos seus fillos tímidos para que practiquen as súas habilidades sociais. É importante acompañarlle ao principio para proporcionarlle a seguridade que necesita e, aos poucos, deixar que se adapte con naturalidade ás novas situacións.

  6. Recoñecer os seus méritos. Un pequeno xesto desinhibido supón un importante esforzo para un neno tímido. Por iso, é importante que os pais valoren as súas actitudes positivas ante a timidez e recoñezan con palabras o mérito do pequeno. Este recoñecemento axudaralle a confiar nas súas capacidades e faralle sentirse máis seguro en futuras ocasións.

Os riscos da timidez en nenos

A timidez non é unha enfermidade e non ten por que afectar ao menor de forma negativa. O psicólogo estadounidense Philip Zimbardo, un dos investigadores máis reputados neste campo, sostén que o punto de inflexión entre unha timidez normal e outra que poida preocupar aos pais determínao “o grao de incapacitación que ocasiona ao neno” para desenvolverse no ámbito social ou o escolar.

“A falta de interaccións do menor tímido pode derivar en posteriores déficits afectivos e emocionais“, sinala Inés Monxas. Ao non integrarse igual que o resto dos seus compañeiros no grupo, o pequeno pode chegar a illarse, o que provocará o rexeitamento por parte dos demais.

Por outra banda, un estudo da Universidade de Miami, publicado no ‘Journal of School of Psychology’ apunta que os nenos que xa na idade preescolar mostran signos evidentes de timidez teñen maior risco de fracasar no ámbito académico. Rebecca Bulotsky-Shearer, autora desta investigación, analizou a preto de 4.500 menores de entre tres e cinco anos. “Os nenos tímidos tenden a pasar inadvertidos na gardaría e non se involucran nas actividades da clase”, explica Bulotsky-Shearer. Así mesmo, o comportamento non problemático destes pequenos provoca “que reciban pouca atención por parte do profesorado”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións