Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O horario das tomas

Na lactación, sexa natural ou artificial, é máis importante o apetito do bebé que as agullas do reloxo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20 de Outubro de 2011
img_biberon2 1

Á hora de aleitar, hai que esquecerse da hora. Parece un xogo de palabras, pero, en realidade, é un consello valioso. Nin o peito nin o biberón deben ter horario, ou polo menos o prioritario non ha de ser o reloxo, senón o apetito e as necesidades do bebé, que varían en cada neno e dun día a outro, dependendo da súa natureza, do seu peso e da súa idade. En función desas variables, precisarán satisfacer o seu apetito con frecuencia distinta segundo a cantidade que atopen en cada toma e segundo sigan lactación materna ou artificial.

Imaxe: Christian Córdova

Unha frecuencia que varía

Neste sentido, non hai que confundir o normal co frecuente. Pasados os primeiros días, a maioría de bebés piden aproximadamente cada tres horas, día e noite, e a partir do mes van espaciando as tomas, especialmente a nocturna, que chega a saltarse ao redor do segundo mes. Pero o normal non é darlles cada tres horas nin cada tres e media, senón cando teñan fame, porque un neno, polo seu peso ou pola súa constitución, ou porque necesite moito máis alimento para recuperarse dunha carencia previa, pode necesitar comer moito máis e con máis frecuencia que outro.

Desde logo, se durante os primeiros días de vida ou en calquera outro momento atopa menos leite da que desexaría, a forma de compensalo é aumentar a frecuencia, co que ademais, indica así á nai que debe producir máis leite ou preparar un biberón máis grande. Á inversa, un neno que atopa leite abundante desde o principio e cuxo estómago é capaz de admitila en grandes cantidades, pode espaciar as tomas moito máis pronto.

Ao principio, e moi especialmente con lactación materna, non debe facerse o menor intento de adaptar o bebé a un horario. Co paso do tempo, as tomas sempre se van espaciando, pero ademais é posible entreterlle para que se vaian facendo máis regulares e acomodarlle a un horario, que en todo caso, será flexible. O horario ríxido é incompatible coa lactación materna, pero aínda con biberón, nunca se debe facer esperar a un bebé que chora de fame.

Nunca se debe facer esperar a un bebé que chora de fame

De todos os xeitos, con lactación artificial a formulación é distinto, porque cunha oferta inmediata de leite ilimitado é fácil aumentar o volume de biberón para tratar de diminuír a frecuencia de tomas. A práctica máis habitual é ofrecerlles, do dez ao trinta días, 90 mililitros de leite cada 3 horas, aumentando logo a 120 ml cada 3 horas ou a 150 ml cada 4 horas, segundo a tolerancia e preferencia de cada bebé. E a partir de aí, cando se acaban completamente todos os biberóns e non aguantan o tempo desexado, non hai inconveniente en prepararlles biberóns maiores.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións