Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O meu bebé chora sen bágoas, que quere dicir?

Só a partir do primeiro mes ou mes e medio de vida os nenos comezan a derramar bágoas ao chorar

Img llora sin lagrimas hd Imaxe: breeze

Moitos adultos sorpréndense ao advertir que, cando son moi pequeniños, os bebés choran sen bágoas. E pregúntanse se estará a finxir ou se pode ter algún problema. A explicación é simple: o seu sistema lagrimal aínda non está maduro para producir suficientes bágoas e por iso estas non afloran durante o pranto. Este artigo explica o porqué do pranto sen bágoas do recentemente nado. Tamén detalla cando a falta ou o exceso de bágoas pode ser síntoma de problemas e que pasa se o neno chora sen bágoas cando xa deixou de ser un bebé.

O porqué do pranto sen bágoas nas primeiras semanas

Img llora sin lagrimas art
Imaxe: breeze

Non é raro que, cando o bebé ten poucos días ou semanas de vida, os seus pais ou algunha outra persoa que estea con el pregúntese por que o neno chora sen bágoas. Que lle pasa? Seica é algo malo? Ou é que desde tan pequeniño xa simula chorar para obter o que desexa? Pois non, nada diso. Nin ocorre algo malo, nin o bebé finxe.

Os seus glándulas lagrimales están aínda moi pouco desenvolvidas, o que fai que aínda non xeren bágoas suficientes como para que sexan visibles ao chorar. Estas glándulas sitúanse dentro da órbita dos ollos, por encima da súa extremidade lateral. Son as encargadas de producir as bágoas, cuxa función é lubricar, limpar e protexer a superficie dos ollos e permitir que os pálpebras se deslicen sobre ela. Polo xeral, entre a cuarta e a sexta semana despois do nacemento, as glándulas lagrimales alcanzan xa un grao de madurez que fai que, cando o neno chore, asomen aos seus ojitos as súas primeiras bágoas.

A falta de bágoas como síntoma de problemas

Que pasa se despois dese período o bebé segue chorando sen bágoas? Pois nese caso hai que estar atento, porque a ausencia de bágoas pode ser signo de dous problemas.

Un deles é a deshidratación. Como sinala a Asociación Española de Pediatría (AEP) na súa ‘Guía práctica para pais. Desde o nacemento ata os 3 anos‘, a falta de lagrimeo é motivo de consulta canto antes co pediatra, o mesmo que se os ollos están afundidos, a pel e as mucosas secas ou as súas mans frías, ou se o pequeno non ouriña coa frecuencia normal ou está adormecido.

O maior risco de deshidratación nos bebés prodúcese cando padecen diarrea ou gastroenterite aguda. É dicir, cando o número de deposiciones aumenta de maneira brusca e pasa a ser moito maior que o normal para a súa idade, o cal vai acompañado, polo xeral, de perda de peso. Segundo a AEP, o cadro se cura en por si nuns días e non dura máis dunha semana, pero esixe estar moi atentos porque os nenos se deshidratan en pouco tempo e as súas consecuencias poden ser importantes.

A outra posible, aínda que bastante menos frecuente, causa da falta de bágoas nos bebés é a falta de desenvolvemento da glándula lagrimal, que fai que non funcione como debese. Neste caso, o oftalmólogo deberá analizar ao pequeno para decidir o tratamento máis apropiado para o seu caso.

O problema oposto: exceso de lagrimeo

En cambio, si é máis común -afecta a un de cada dez- o problema contrario: un aumento no lagrimeo. Isto prodúcese por mor dunha obstrución congénita da canle lagrimal, o cal impide que as bágoas sigan o seu curso natural cara á cavidade nasal e, en consecuencia, acumúlense na pálpebra inferior, dando lugar a legañas, costras e, en ocasións, conjuntivitis e infección.

Tal como explican Teresa Gómez, Pablo Zaragoza e Miguel Zato, expertos do Instituto de Ciencias Visuais de Madrid, nun artigo publicado pola AEP, este problema advírtese a partir das dúas semanas de vida do bebé. Na maior parte dos casos mellora de forma espontánea cara ao ano de vida.

Por iso, a recomendación para médicos e pais é ter “unha conduta inicial conservadora”. Os consellos para eses primeiros meses son manter unha hixiene adecuada, a través de lavados con chan fisiológico, e practicar masaxes sobre o saco lagrimal, situado na parte superior do nariz, entre os ollos. O saco lagrimal é a parte do conduto lagrimal que conecta a drenaxe dos ollos coas cavidades nasais. As masaxes aumentan a presión hidrostática na canle e favorecen a solución do problema.

E se xa é máis maior e chora sen bágoas?

Se cando o neno xa creceu chora sen bágoas, é probable que nese caso si se trate dun pranto forzado e, mesmo, que forme parte dun berrinche ou unha rabieta. Estas situacións danse sobre todo entre os 2 e 4 anos de idade e son un recurso que o menor emprega para expresar a súa frustración. Ademais do pranto, inclúen berros, pateaduras e outras actitudes, como tombarse no chan, ensuciarse adrede e ata pegar aos seus pais.

A psicóloga Rocío Ramos-Paúl explica nesta entrevista con EROSKI CONSUMER que as rabietas “téñense que dar”, xa que os pequenos “fan estas cousas porque non saben contar o que lles pasa“. Por iso, apunta que ante tales situacións “hai que ensinarlles que esa non é a forma adecuada de expresar o seu enfado, cansazo ou malestar” e engade que “o perigo é que o neno vexa que co pranto pode conseguir todo o que quere”. E se o pranto é sen bágoas, máis perigoso aínda.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións