Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O meu fillo adestra en exceso? Coidado coas lesións deportivas!

O sobreesfuerzo deportivo pode provocar lesións de diversa gravidade, polo que se recomenda que os nenos adestren entre dous e catro horas semanais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 14 de Novembro de 2019
Imaxe: skeeze

Mentres por unha banda alértase sobre o exceso de sedentarismo entre os menores, os pequenos que practican deporte fano, ás veces, de maneira esaxerada. A actividade física regular é moi saudable na infancia e a adolescencia, pero en ocasións no neno faise mal, como asegura a Federación Española de Medicamento do Deporte (SEMED), “ao buscar o resultado e non a saúde”. O exceso de adestramento e competitividade provocou un aumento das lesións que, entre outras cousas, poden afectar aos cartílagos de crecemento, segundo traumatólogos e fisioterapeutas. Con todo, hai solución: a clave está en dosificar os adestramentos dos menores, tanto en tempo como en carga de traballo.

Demasiado adestramento?

Nos últimos anos traumatólogos, pediatras e fisioterapeutas observan un aumento no número de lesións asociadas á práctica deportiva en nenos, e varios estudos a nivel mundial “tamén demostraron que existe unha incidencia maior de lesións graves de maneira máis temperá”, indica o doutor Juan Manuel Branco Navarro, traumatólogo do Hospital San Rafael e xefe dos servizos médicos do C.F. Fuenlabrada (Madrid).

Pero que se considera un exceso de actividade deportiva? En opinión do doutor Branco Navarro, para falar de exceso de adestramento ou de práctica deportiva é importante ter en conta algúns factores:

  • a madurez esquelética do deportista.
  • as actividades escolares.
  • a proxección deportiva.


Imaxe: Gellinger

Como sinala este traumatólogo, non é o mesmo o neno que practica deportes como actividade extraescolar, que o que se atopa en progresión dentro dunha disciplina deportiva con aspiracións profesionais. Iso si, en todos os casos, o deporte debe ser dirixido e supervisado por profesionais (profesores de educación física, adestradores, etc.) e debe existir un equilibrio entre a actividade deportiva e lectiva. É máis importante “que o pequeno desenvolver o seu deporte baixo unhas pautas adecuadas de adestramentos, que as horas que dedique a esa disciplina”, explica Branco Navarro.

Que lesións pode producir?

As lesións máis habituais atribuíbles ao exceso de adestramento son as fracturas de tensións (unha fisura delgada debido a unha forza repetitiva, normalmente causada polo sobreuso), as epifisiolisis (fracturas de cartílago), as lesións por sobrecarga sobre todo de tipo músculo-tendinosas, as escordaduras… Ademais, as osteocondrosis e as roturas de ligamento cruzado anterior experimentaron un incremento importante nos últimos anos. De feito, informes de expertos en lesións de ligamento cruzado anterior en nenos e adolescentes, como o estadounidense Peter Fabricant, deixan claro que estas doenzas “en gran parte débense ao aumento de actividade deportiva competitiva, adestramentos e competicións todo o”ano , apunta Juan Manuel Branco.

A clave para evitar lesións é dosificar os adestramentos, tanto en tempo como en carga de traballo

A boa noticia é que as lesións son evitables, en gran medida. Como? A clave está en dosificar os adestramentos, tanto en tempo como en carga de traballo. Se existe un traballo de preparación física “adecuado e encamiñado á prevención de lesións” é moi probable que baixe o seu número.


Imaxe: Jarmoluk

Canta actividade física é saudable para un neno?

Formar parte do equipo de fútbol, baloncesto ou judo do colexio é moi recomendable para calquera pequeno, e á maioría encántalles facer deporte. Con todo, débese adestrar “na súa xusta medida”. Cal? Canto tempo debería adestrar un neno? O experto sinala que “entre dous e catro horas semanais estaría entre o recomendable”.

Con todo, engade que máis importante aínda é que non se realicen adestramentos máis físicos, de forza ou de grandes impactos ata a chegada do chamado “peche fisario” (a desaparición dos cartílagos de crecemento). Aínda que depende da maduración esquelética de cada adolescente, este peche ocorre por encima dos 16 e 18 anos, como regra xeral.

Ademais, segundo os médicos, é fundamental que os adestradores deportivos que traballan con menores teñan un coñecemento básico do crecemento e desenvolvemento infantil e que apliquen esta información ao deseñar adestramentos para nenos.

Decálogo para reducir as lesións por sobreentrenamiento

Para realizar deporte de maneira saudable e conseguir reducir as lesións entre os nenos, a Asociación Americana de Pediatría propón seguir estas pautas:

  1. Ter tempo libre durante a semana, sen adestramento. Con dous ou tres días sen adestrar, o corpo pode recuperarse.
  2. Utilizar o equipamento adecuado para o deporte en cuestión, cos protectores que sexan necesarios: botas que cubran o nocello en baloncesto, casco en equitación, espinilleras en fútbol…
  3. Realizar quecemento sempre, antes do adestramento e durante o mesmo, ao cambiar de actividade.
  4. Estirar ao terminar o adestramento.
  5. Facer pequenos descansos durante o adestramento.
  6. Incrementar de forma gradual a carga de adestramento e reducila se se cambia de superficie.
  7. Parar se sente dor, xa sexa durante un adestramento ou nun partido, proba ou competición. Continuar só empeora o problema.
  8. Alimentarse de maneira adecuada, e en especial antes de facer deporte.
  9. Beber antes, durante e despois de realizar unha actividade deportiva. Manterse hidratado é esencial.
  10. Prestar atención á tensión e a carga que para un neno pode supor adestrar e competir.

Etiquetas:

deporte

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións