Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Nenos > 2-4 anos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O meu fillo ten lombrigas, solucións?

Os parásitos oxiuros afectan a case a metade dos nenos, co consecuente picor e irritación da zona anal, que desaparecen cun eficaz tratamento


  • Este contenido fue elaborado por CRISTIAN VÁZQUEZ en 22 Xullo de 2013 - Optimizado para SEO por Consumer EROSKI el Mércores, 01deDecembrode2021
Lombrices en niños Imaxe: Nathan Jones

Coñecidos de maneira coloquial como lombrigas, os oxiuros son uns pequenos vermes que infectan ao neno e provócanlle picor e irritación na súa rexión anal. A oxiuriasis ou enterobiasis é un problema que afecta a entre o 40 e o 50% dos pequenos, pero que se cura con rapidez e facilidade. No presente artigo descríbese que son e como actúan as chamadas lombrigas infantís, como detectar a súa presenza no neno e as claves paira curar e previr a enfermidade.

 

O neno ten lombrigas

O nome da enfermidade é oxiuriasis ou enterobiasis, pero de forma coloquial dise que o “o neno ten lombrigas”. En efecto, os oxiuros son parásitos, pequenos vermes ou lombrigas que se aloxan no corpo humano (non o fan en ningunha outra especie animal) e provocan, sobre todo, picor ou prurito na rexión anal. Pero, si o neno contáxiase, non deben saltar as alarmas: non é grave e se cura con rapidez e relativa facilidade.

As lombrigas son un parásito que afectan a nenos, co consecuente picor e problemas de soño

A infección é rara en lactantes e bebés moi pequenos, xa que as lombrigas afectan sobre todo a nenos entre os 5 e os 14 anos de idade, como explican María Aparicio Rodrigo, pediatra, e Pilar Tallada Alegre, doutora en Farmacia, en Parasitosis ‘intestinais’. Segundo a Asociación Española de Pediatría, a infección por lombrigas afecta a entre o 40 e o 50% dos pequenos en idade escolar.

O Ministerio de Sanidade inclúe a oxiuriasis infantil no seu ‘Guía de enfermidades infecciosas importadas’, pero explica que esta é una enfermidade de distribución mundial e a helmintiasis (enfermidade parasitaria con vermes) máis frecuente nos países tépedos, entre os que se atopa España.

Lombrigas en nenos: como actúan e propáganse os parásitos?

O parásito ou lombriga accede ao corpo do neno sobre todo por vía oral, en forma de ovos microscópicos. Viaxa a través do sistema dixestivo e, ao chegar ao intestino delgado, desenvólvense as larvas. Xa no intestino groso, os oxiuros adquiren o tamaño de adultos e o seu aspecto definitivo: brancos, moi finos e dun catro ou cinco milímetros de lonxitude.
Nin o contacto con animais nin con lambetadas están relacionados coa propagación das lombrigas

Un ou dous meses despois de producida a infección, as femias trasládanse durante a noite ás marxes do ano do pequeno paira depositar os seus ovos alí. Estes ovos adhírense á pel do neno e producen irritación e un picor moi intenso.

Cando o pequeno ráscase, os ovos pasan aos seus dedos (sobre todo, debaixo das uñas) e se diseminan polo pixama e as sabas. Despois, os ovos dispérsanse polo dormitorio infantil, o cuarto de baño e o resto da casa e, mesmo, poden contaminar áreas tan amplas como aulas, piscinas e zonas de recreo.

A infección destas zonas polas lombrigas pode durar até tres semanas, segundo informa a Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria. Así é como chegan a outros nenos quen, sen darse conta, poden inxerir os ovos e contaxiarse. Con todo, nin o contacto con animais nin con lambetadas están relacionados coa propagación deste problema.

Lombrigas en nenos: como recoñecelas?

 

Img ninos arena articulo
Imaxe: Diana

Como consecuencia do picor, polo xeral os nenos afectados por lombrigas sofren problemas, sobre todo durante a noite, como irritabilidad, soño infantil intranquilo, pesadelos e até sonambulismo. Ademais, a zona xenital irrítase e as pequenas feridas poden infectarse debido ao rascado. Nas nenas pode haber molestias ao ouriñar. Nalgúns casos, sobre todo en persoas adultas, pode non manifestarse ningún síntoma.

Ante a aparición destes sinais, pódese corroborar a existencia da enfermidade observando se hai presenza de oxiuros na zona perianal do pequeno, dous ou tres horas despois de que se durmiu, ou nas feces infantís. Como as lombrigas móvense, pódense advertir a primeira ollada.

Outra maneira de comprobar a infección é buscar ovos mediante o test de Graham, que consiste en aplicar una cinta adhesiva na zona anal e perianal e, logo, observala a través dun microscopio.

Lombrigas en nenos: curación e tratamento

Existen varios medicamentos paira curar a oxiuriasis ou lombrigas infantís. O médico ha de recomendar o máis apropiado paira cada caso. En xeral, cunha soa dose basta paira eliminar os vermes, pero é imprescindible aplicar una segunda, dúas semanas despois, paira destruír os ovos. Se non, estes volverán reiniciar o ciclo. Todas as persoas que vivan no fogar deben tomar as dúas doses da medicación, xa que calquera delas pode ter o parásito sen advertilo e máis tarde volver contaxiar ao neno.
Cando hai un neno infectado, todas as persoas que vivan no fogar deben tomar as dúas doses da medicación

Algunhas recomendacións serven paira tratar as lombrigas infantís:

  • Bañar ao neno, ou ducharlle, pola mañá. Desta forma, as persoas infectadas eliminan una gran cantidade de ovos.
  • Cambiar con frecuencia a roupa interior e a da cama. Isto reduce a contaminación e o risco de volver infectarse.
  • Lavar con auga quente a roupa de cama e de baño que estivo en contacto co pequeno. É importante evitar sacudir antes, para que os ovos non pasen ao aire e deposítense noutras superficies.
  • Son preferibles os pixamas pechados, para que, se o neno ráscase, os ovos non pasen ás mans e ás roupas de cama.
  • Paira aliviar o picor e os síntomas de irritación, darse baños de auga tépeda e aplicar una crema suave.

Lombrigas en nenos: previr a enfermidade

Con respecto á prevención, o único método posible é manter una hixiene estrita, aínda que non é infalible, posto que se un ambiente contamínase porque outro neno (ou adulto) está infectado, os ovos poden chegar ao interior do organismo en calquera momento.Paira coidar a hixiene, o principal é:

  • Lavarse as mans con auga e xabón, restregando una con outra, con moita frecuencia, en particular despois de ir ao baño e antes de comer.
  • Levar as uñas curtas do neno ou bebé e limpalas cun cepillo.
  • Higienizar ben a zona anal despois de defecar, si é posible con auga e xabón. No caso dos bebés, sempre que se cambie o cueiro, aínda que só ouriñen.
  • Favorecer o acceso do sol ao interior do fogar. Os ovos son sensibles á luz natural.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións