Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

O meu fillo ten un problema co xogo?

Ansiedade, insomnio, perda de amigos, desaparición de diñeiro e baixo rendemento escolar pode alertar dun problema de ludopatía

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 11 de Xuño de 2019

En España, a lei prohibe apostar a menores de 18 anos. Con todo, nos últimos tempos non son poucas as voces que alertan de que os nosos adolescentes se saltan as trabas legais e moito antes inícianse nos xogos de azar e, sobre todo, nas apostas deportivas. Mesmo se dan casos con tan só 12 anos. E é que o teñen moi fácil. Nas plataformas en liña só necesítase unha pantalla de computador ou un móbil, un cartón de crédito e un DNI. Pero as consecuencias desta ludopatía non son só económicas. Neste artigo abordamos o perfil destes menores, como detectar en casa que un fillo pode estar a sufrir un problema de adicción ao xogo e os videoxogos e que poder facer.

Imaxe: natureaddict

O xogo patolóxico (ludopatía) é entre dous e catro veces máis frecuente en mozas de entre 12 e 17 anos que en adultos, cun risco engadido neses adolescentes do 10-14 % de desenvolver unha adicción ao xogo na vida adulta. O dato asusta. Dábase en 2017 no marco do I Congreso Mundial da World Association of Dual Disorders (WADD) e o V Congreso Internacional da SEPD (Sociedade Española de Patoloxía Dual).

A mesma entidade alertaba a primeiros de ano en boca do seu presidente, o doutor Néstor Szerman, doutra realidade: "Os mozos xogan máis a apostas deportivas e póker en liña. Por tanto, a oferta das novas modalidades de xogo por internet diríxese especialmente ao colectivo novo". Os adolescentes convertéronse na nova diana das casas de apostas, pois son un colectivo vulnerable cuxo "cerebro é inmaturo e ten menor capacidade de control", detallaba o especialista. Estes mozos teñen máis risco de adicción a este tipo de xogos pois lles atrae a súa estimulación visual, rápida e interactiva; a baixa contía das apostas, mesmo con premios de benvida para animarlles a iniciarse, e, á vez, a idea de gañar diñeiro fácil; a dispoñibilidade e accesibilidade 24 horas; e a privacidade (anonimato).

Inicio temperán nos xogos

E non son poucos os que flirtearon con este tipo de xogos antes da idade legal. Nun estudo de 2013 da Universitat de València, unha quinta parte dos adolescentes confesaba realizar apostas en liña antes de cumprir a maioría de idade. Pola súa banda, no 'Estudo e análise dos factores de risco do trastorno de xogo en poboación clínica española 2017', subíase a porcentaxe ata os 36 puntos, mentres que no 'Estudo sobre prevalencia, comportamento e características dos usuarios de xogos de azar en España 2015' resaltábase que o 44,8 % das persoas con patoloxía afirmaban facelo en xogos de azar.

Que está a pasar? Desde que a legalización en 2012 do xogo en liña e o uso masivo das novas tecnoloxías produciuse un cambio nas adiccións ao xogo. Susana Jiménez-Murcia, coordinadora da Unidade de Xogo Patolóxico do Hospital de Bellvitge (Barcelona), recoñece que os pacientes que atenden son máis novos e non xogan a máquinas, senón a apostas tanto de forma presencial como en liña. "Comezan coas apostas deportivas nos salóns de xogo cos amigos, pero en canto empezan a xogar máis e a perder o control sobre esta conduta e a querer recuperar o diñeiro perdido, xa o fan desde o móbil sós e de forma illada", conta. Pero tamén tratan a rapaces de 14-15 anos con problemas de control cos videoxogos. As mozas, con todo, presentan máis adicción ás redes sociais.

Desde que os mozos empezan a xogar ata que comezan a perder o control pasa un tempo: no caso dos máis jovencitos de 1 a 3 anos, e en máis maiores, de 5 a 7 anos. Con todo, os perfís son diferentes. O de xogo de apostas presenta máis niveis de impulsividad e procura de sensacións, do risco, a novidade... No caso dos videoxogos, entre os factores de risco está a tendencia á ansiedade, a preocupación, ás alteracións do humor, problemas en habilidades sociais, das relacións interpersoais, baixa autoestima, de comunicación coa familia... "Utilizan o videoxogo para compensar problemas de regulación emocional, para evitar responsabilidades, porque non teñen boas estratexias para afrontar as demandas da vida. senten máis cómodos no mundo virtual e a súa estratexia pasa por dedicar máis horas ao xogo para aumentar de nivel, ser máis recoñecido polo resto de xogadores (xogos de rol, épicos, multijugador...). Un factor de risco crave é o investimento de tempo", sinala a experta.

Os videoxogos son a porta ás apostas? En xeral non, pero están a utilizarse estratexias para achegalos e que, a través dos videoxogos, empecen a collerlle gusto a apostar. Jiménez-Murcia destaca dous: sorteos (como caixas ou sobres sorpresa) para conseguir accesorios cos que mellorar o avatar no xogo, o que sería unha especie de xogo de aposta encuberto xa prohibido en Bélxica; e as apostas nos eSports (videoxogos a nivel profesional).

Imaxe: lechenie-narkomanii

Sinais que indican problemas co xogo e os videoxogos


A 'Guía de boas prácticas do uso das Tecnoloxías da Información e do xogo en liña' da Federación Española de Xogadores de Azar Rehabilitados (FEJAR) apunta como sinais indicadores de que pode haber problemas co xogo as seguintes:

  • Aumento do gasto de diñeiro de forma non xustificada.
  • Desaparición de diñeiro ou bens. "Pódense chegar a gastar a paga semanal ou de agasallos en pouco tempo ou cando cumpren os 18 sacan o diñeiro que teñen ao seu nome no banco e llo fulminan. Mesmo rouban o cartón dos pais", comenta a experta para definir unha conduta problemática.
  • Téntase esconder e evitar calquera tipo de control económico.
  • Aumentan as mentiras e enganos para enmascarar o tempo que se pasa xogando.
  • Distanciamento de amigos e abandono de actividades sociais.
  • Poden aparecer síntomas de ansiedade, nerviosismo, insomnio, irritabilidad, cambios de humor...
  • A relación cos familiares pode deteriorarse.

No caso dos videoxogos, a psicóloga comenta que máis de dúas horas diarias resulta prexudicial, como tampouco é conveniente que entre semana non haxa case xogo de pantallas e o fin de semana se descontrole, chegando a xogar ata 14 horas, "parecido ao botellón", compara. Que máis signos nos deben alertar?

  • Está tan inmerso no xogo que non responde a estímulos externos; non perde de vista o que pasa na pantalla.
  • Tensión corporal e de excitación ao xogar. Son frecuentes as discusións e reaccións agresivas polo tempo que dedican ao videoxogo e ponse inquietos e intranquilos se se lles limita o tempo. "Os pediatras nas súas revisións rutineiras é esencial que exploren como se están utilizando as novas tecnoloxías e sobre todo naqueles nenos que teñen un risco engadido (TDAH, ansiedade, intranquilidade, cambio en humor, irritable)", apunta.
  • Alteracións do soño. A percepción alterada de tempo e de non respectar os horarios sucede con frecuencia.
  • Perden o interese por outras actividades lúdicas.
  • Deixan as amizades offline, con todo, teñen moitos amigos a través das redes sociais e os videoxogos.
  • Gastan moito diñeiro en accesorios para mellorar o seu perfil no xogo.
  • Baixa o rendemento escolar. "En clase tamén teñen que fixarse: se se dorme, non atende, está desconectado de todo, fracasa... Os videoxogos poden estar detrás", advirte Jiménez-Murcia.
  • Escapan dos seus problemas a través dos videoxogos. "Cando teñen máis presións e responsabilidades ou temen ao fracaso, refúxianse neles. Os retos no mundo real, como un exame, implican dedicarlles tempo, pero non é garantía de que vaia ben. En cambio, no videoxogo se dedicas moito tempo, o máis probable é que pases de nivel e xogues con xente máis experimentada. É tan fácil e as regras tan claras...", comenta.
  • O que nun principio era paixón polo videoxogo, por mellorar, "ao cabo dun tempo non é goce, nin motivación nin gratificación... senón obsesión, ven obrigados".

Que facer se noto que o meu fillo ten un problema


Os expertos insisten na prevención e non esperar á adolescencia para traballar a confianza e a comunicación. Un uso saudable das novas tecnoloxías desde pequenos, "entendendo que é unha actividade gratificante e estimulante e ata beneficiosa", puntualiza a psicóloga, é esencial. Animarlles con outras actividades lúdicas, e se é con videoxogos, tentar que sexan para compartir e xogar en familia. Outra pauta é ensinarlles a monitorar o tempo que pasan en Internet e cos videoxogos. "É fundamental que saiban autogestionarse e autocontrolarse coa nosa axuda e supervisión", engade Jiménez-Murcia.

Na guía citada avogan por intervir temperán e falar con eles antes de que empecen a sacar o tema das apostas. Calquera noticia relacionada, un anuncio ou un partido poden servir para dar pé á conversación. Somos os seus modelos. Para iso, é importante informarse sobre os xogos e apostas en liña e dar mensaxes claras do tipo: o xogo non soluciona os problemas, nin económicos nin de ningunha outra índole; no xogo pódese perder o control e chegar a desenvolver problemas serios (económicos, familiares, sociais, legais, escolares, laborais...); ou o motivo de xogar debería ser divertirse puntualmente, pero nunca para gañar diñeiro ou recuperalo. "Sería adecuado que os pais estean atentos, supervisen as actividades que realizan en Internet os seus fillos, así como os gastos e intercambios de diñeiro en liña", propoñen no documento de FEJAR.

E se hai un problema? Ante calquera dúbida, os pais deben informarse e preguntar nas unidades especiais ou en asociacións de adiccións comportamentales para ter unha orientación. E é que, en xogos de aposta, o tratamento é a abstinencia definitiva, pero non en videoxogos e novas tecnoloxías, onde o que se recomenda é aprender a facer un bo uso e reducir o número de horas ante as pantallas. "É importante falar con eles e chegar acordos. Impondo e soltando grandes discursos non conseguiremos nada", recoñece a especialista do hospital barcelonés. "Levarche o router ao traballo ou quitarlle Internet non axuda. É preferible ir diminuíndo o tempo progresivamente, que aprenda a monitorarse, xogue tras as tarefas escolares, faga outras actividades de lecer..., porque se non, podemos xerar reaccións como que mintan ou crises de axitación pola síndrome de abstinencia", explica. Tamén a negociación, sen entrar en confrontación, será a clave á hora de transmitir ao menor a necesidade de acudir a un centro especialista.

Etiquetas:

adicción juego-gl

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto