Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Placenta previa: o cinco dubidas fundamentais

Se a placenta colócase xunto ao colo do útero, pode provocar riscos para a muller gestante, o embarazo e o parto

Img placenta previa lp Imaxe: Genpink

A placenta é o órgano que acompaña ao bebé no interior do útero e conéctao coa nai a través do cordón umbilical. Cando se coloca xusto encima do cérvix uterino e o obstruye total ou parcialmente, denomínaselle placenta previa. Esta anomalía non sempre supón síntomas, aínda que se pode detectar mediante unha ecografía. Se persiste durante todo o embarazo, pode provocar determinados riscos e esixe un tratamento específico para a gestante.

Img placenta previa
Imaxe: Genpink

1. Que é a placenta previa?

A placenta sitúase na parte superior da cavidade uterina, pero durante a xestación pode desprazarse e cambiar de localización. Cando despois de 20 semanas de embarazo a placenta implantar no segmento inferior do útero, denomínase placenta previa. En función da súa posición respecto ao orificio cervical uterino, clasifícase en distintas tipoloxías:

  • De inserción baixa: está preto do cérvix, pero non está en contacto con el.
  • Marxinal: o bordo da placenta está en contacto co orificio cervical, pero non o cobre.
  • Parcial: a placenta cobre parte do cérvix.
  • Completa ou total: a placenta obstruye e recubre na súa totalidade o orificio cervical uterino.

2. En que casos a placenta previa representa un problema?

Os problemas que pode ocasionar a placenta previa á gestante están en estreita relación coa súa tipoloxía: canto máis obstruye o cérvix uterino, maiores son as posibilidades de sintomatología relacionada coa súa posición e de risco para a nai ou para o bebé.

A complicación máis frecuente causada por unha placenta previa é a hemorraxia

A complicación máis frecuente que se pode orixinar por unha placenta previa durante o embarazo é unha hemorraxia debido á fixación inestable no útero. Esta pode causar desprendementos do bordo placentario. Este sangrado, en función da súa intensidade e a súa frecuencia, pode xerar complicacións adicionais, que se incrementan canto menor sexa a idade gestacional.

Por outra banda, aínda que non sangrase, se a placenta bloquea total ou parcialmente o orificio cervical uterino cando o embarazo chega a termo, non é posible un parto vaginal, de modo que é obrigatorio practicar unha cesárea.

3. Cando é maior o risco de ter a placenta previa?

A placenta previa pódelle ocorrer a calquera muller embarazada, con independencia das súas circunstancias ou a súa situación. Con todo, algunhas investigacións apuntan ás gestantes que teñen maior risco de sufrila se se axustan aos seguintes condicionantes:

  • Ser maior de 35 anos.
  • Ter cicatrices uterinas anteriores provocadas por outras cesáreas, algún tipo de cirurxía no útero ou legrados previos, realizados tras sufrir un aborto.
  • Ter maior necesidade de osíxeno e, por tanto, unha maior superficie placentaria. Isto pode ocorrer cando a gestante é consumidora de tabaco ou reside en poboacións situadas a alturas moi elevadas.
  • Embarazos múltiples.
  • Ter placenta previa en anteriores embarazos.

4. Cales son os principais signos da placenta previa e como se diagnostica?

As ecografías de alta resolución -que se practican hoxe en día na maioría dos centros de control prenatal- son capaces de detectar sen dificultade a colocación irregular da placenta. Deste xeito, os especialistas poden diagnosticar de forma temperá ás gestantes que realizan un seguimento adecuado do embarazo e indicarlle cal é o mellor tratamento que se debe seguir.

Noutros casos, o diagnóstico realízase tras desenvolver algunha sintomatología. O signo máis común dunha placenta previa é a citada hemorraxia espontánea, indolora, non moi profusa, que pode repetirse de forma intermitente durante varios días ou semanas e aumentar na súa intensidade. Tras este sangrado, o máis recomendable é acudir ao especialista, que avaliará o caso e verificará cunha ecografía a posible placenta previa.

5. Cal é o tratamento da placenta previa?

Unha vez que se diagnosticou a placenta previa, é preciso seguir de forma rigorosa as indicacións que marque o especialista, en función das condicións particulares do embarazo (idade gestacional, riscos adicionais ou outros condicionantes) e a sintomatología da nai.

En moitas ocasións, cando se detecta de forma temperá e non hai hemorraxia, é posible que a placenta desprácese de novo e non ocasione ningún problema para o parto. Aínda así, polo xeral, nestes casos indícase manter un repouso relativo, a abstinencia sexual e levar un control prenatal e ecográfico asiduo.

Cando se rexistra sangrado, o tratamento esixe na maioría dos casos repouso absoluto (en casa ou no hospital segundo a valoración médica), restrición absoluta das relacións sexuais, control continuo, medidas farmacolóxicas e, se é necesario, adianto do parto coa práctica dunha cesárea.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións