Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Por que doe tanto un aborto?

A perda dun bebé leva un proceso de duelo que pode acrecentarse pola ansiedade e a culpa que acompañan a unha xestación errada

Detrás de cada aborto pervive una historia persoal e un proceso doloroso denominado duelo gestacional. Entre os momentos máis delicados tras un embarao errado está a data na que a muller debería saír de contas. Pero por que xorde a depresión tras a perda do bebé? Segundo os especialistas, non sempre se produce, pero si a propician factores como a falta de apoio da contorna e o estado anímico no que nos atopemos. O seguinte artigo desvela as características do duelo gestacional, as situacións e os momentos que poden acrecentalo e os factores que favorecen una depresión tras o aborto.

Img mujer triste embarazo2 art
Imaxe: Persoa Majestica Photography

Duelo gestacional tras o aborto

Até dous de cada dez embarazos acaban en aborto espontáneo en España

Entre o 10 e o 20% dos embarazos son errados e acaban en abortos espontáneos, segundo os datos da Sociedade Española de Ginecología e Obstetricia. A perda involuntaria dun bebé durante a súa xestación implica algúns efectos físicos tanto paira a nai como paira a súa parella. Pero sobre todo deriva nunha dor psicolóxica, de maior ou menor intensidade segundo as circunstancias, paira a maioría das parellas que a sofren e, en especial, á muller. Esta dor é “natural”, apunta Mónica Álvarez, psicóloga e terapeuta de familia especializada en duelo gestacional e perinatal.

Sempre que hai una perda, a persoa pasa por unha serie de etapas “que entran dentro do proceso normal. Denomínase duelo“, sinala Álvarez. A tristeza, a ira, a culpa, a dor emocional e non querer asumir o que ocorreu é parte deste proceso natural de duelo tras o aborto.

Outros sentimentos que invaden a aquelas mulleres que experimentaron una xestación errada son a ansiedade, a apatía e incapacidade de gozar. Son sentimentos “a nivel psicoemocional” que poden afectar (non necesariamente todos á vez) á muller tras a perda. “Dá igual a idade gestacional”, matiza Álvarez, “o duelo pode ser tan intenso, ou máis, que se se perdeu calquera outro familiar próximo”. O que paira os demais é algo que non existiu, “paira a nai que o levou no seu ventre foi real desde o minuto cero da concepción, e mesmo antes, desde que se toma a decisión de ser pais”, engade a psicóloga.

Os momentos delicados tras a perda do bebé

A data en que a muller sairía de contas é un momento crítico tras un aborto

A psicóloga familiar recoñece que o primeiro ano tras a perda adoita ser o máis duro, xa que se vive con moita intensidade” todo o que acontece en relación ao embarazo e ao desexo da maternidade. No caso das perdas gestacionales, no entanto, existe una complexidade adicional, sinala Álvarez. “A muller espera con certo anhelo a data en que dese a luz, coma se resistísese a darse conta de que o embarazo se foi”, explica a terapeuta.

O esperable é que cando comece o segundo ano tras o aborto, e xa pase a data en que a muller sairía de contas, “as emocións estean máis asentadas e vívanse de novo todos os fitos desde unha nova distancia e madurez”, comenta Álvarez. No entanto, hai determinados momentos (aniversario da perda e do comezo do embarazo) ou circunstancias (embarazo posterior ou outro fillo, entre outras) que poden reactivar o duelo. Isto forma parte do proceso.

Por que xorde a depresión tras a perda?

“En principio, o duelo tras a perda non sempre deriva en depresión , explica Álvarez. Pero, como con calquera outra ferida, pode ocorrer “se non se trata de forma adecuada ou si non se dan as circunstancias precisas” paira poder recuperarse.

Estes son os factores que poden propiciar que apareza una depresión tras o aborto.

  • Factor social: en opinión da especialista, é determinante, posto que a resposta habitual tras unha perda gestacional é facer coma se non pasase nada, botar terra sobre o asunto. “E isto non é san”, advirte Álvarez.

  • Apoio da contorna: a muller pode non atopar na súa contorna o apoio que ela precisa paira expresar o que sente. É habitual que as persoas que a rodeen descoñezan os mecanismos necesarios neste tipo de duelos. “É habitual que familiares e amigos metan présa á parella para que volvan ser os mesmos de sempre canto antes”, sinala Álvarez. Con todo, recoñece a psicóloga, “nunca se volve a ser o mesmo”.

  • Duelos previos: a experiencia e a forma na que se superaron outros duelos (se se fixo con éxito) axudan a vivir a nova perda con maior conciencia e madurez. Sempre é máis fácil percorrer un camiño que se coñece. “Aínda que, ás veces, o duelo previo reactívase coa nova perda”, apunta a psicóloga,.

  • Estado emocional anterior: nalgúns casos, a perda gestacional pon ao descuberto un estado emocional insatisfactorio anterior ou patoloxías que, “aínda que estean controladas, ao engadirlles un estresante máis, deixan de sosterse”, conclúe a terapeuta.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións