Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Nenos > 2-4 anos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Preparar a un fillo para a chegada dun hermanito

Una das claves é que o neno entenda que non quedará excluído, senón que desempeñará un papel especial como exemplo para o seu irmán pequeno

Img preparar hijo hermanito hd Imaxe: fonzie26

A chegada dun segundo bebé representa un cambio importante para os seus pais, pero aínda máis para o primeiro neno, que deixará de ser fillo único para converterse no irmán maior. Os adultos deben acompañar con atención ao seu primoxénito, para que os seus celos -que é normal que aparezan- aféctenlle da forma máis leve posible. Este artigo aborda este cambio na estrutura familiar e brinda consellos para preparar ao irmán maior durante o embarazo, saber como actuar no posparto e que facer cos celos. Tamén apunta en que casos corresponde preocuparse e consultar a un especialista.

De fillo único a irmán maior, un gran cambio

Img preparar hijo hermanito arti
Imaxe: fonzie26

A chegada do primeiro bebé modifica de maneira radical as vidas dos seus pais. Ante un segundo pequeno, o cambio non é drástico para eles, pero si para outra persoa: o primoxénito, que deixa de ser o fillo único para converterse en irmán maior. Adaptarse a esta nova realidade pode resultar difícil para o neno, en particular a certas idades. Os expertos na materia ofrecen algúns consellos que funcionan como ferramentas para axudar aos proxenitores e outros familiares a acompañar aos menores nestas circunstancias.

As pediatras Dores García e María del Carmen Mendoza, na ‘Guía práctica para pais‘ da Asociación Española de Pediatría (AEP), apuntan que a alteración no comportamento do neno nesta situación é normal. “Dos pais e da súa contorna -afirman estas especialistas- depende que este cambio na estrutura familiar realícese sen grandes traumas ou que, pola contra, iníciese un calvario para toda a familia”.

Preparar ao irmán maior durante o embarazo

A primeira decisión que os pais deben tomar é cando dar a noticia ao pequeno. García e Mendoza explican que o embarazo debe ser seguro e que, para dar unha idea ao neno de cando será o nacemento, poden indicar a época en que se producirá: Nadal, o verán, etc.

O psicólogo infantil Jesús Díaz Rocillo, membro da Sociedade Española de Psicoterapia do Neno e do Adolescente (SEPYPNA), destaca a importancia de facer partícipe ao menor da nova realidade familiar. O neno debe comprender que “a chegada dun novo bebé non fará que el quede excluído, senón que a familia vai ser máis grande”, sinala. Pódese facer que colabore na decoración do cuarto do bebé e na elección da roupa e mesmo do nome.

De todos os xeitos, convén evitar falar todo o tempo da xestación e o futuro neno, polo menos diante do fillo maior. Outro consello consiste en evitar as falsas expectativas respecto do irmán pequeno en camiño. O que os seus pais esperan é un bebé, non un neno que poderá porse a xogar en canto salga do hospital. O documento da AEP suxire ensinar ás menor fotos del mesmo cando era un recentemente nado e mesmo do embarazo, para que teña unha idea máis clara do proceso.

Consellos para o posparto

O máis adecuado é que o recentemente nacido non estea en brazos da nai a primeira vez que o irmán maior véxao. Así o recomendan os pediatras Ricardo Recuero e Concha Bonet, nun artigo publicado pola Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria (AEPap). Tamén aconsellan deixarlle acariñar ao bebé e que durante un intre ambos estean xunto á nai.

Ademais, débese evitar que o irmán maior quede só co recentemente nado, porque con frecuencia esta etapa caracterízase polos cambios de humor repentinos e non é estraño que o neno “pase nun instante de esmagar ao bebé a querer danarlle fisicamente nun arrebato de celos”, segundo explican García e Mendoza.

O desafío é explicar ao menor que a familia é un equipo e que “el ten unha responsabilidade dentro do equipo”, indica Díaz Rocillo. Cal é esa responsabilidade? A de ser modelo. “O seu hermanito vaille a admirar, a querer imitar e a querer coidar tamén”, de modo que o seu lugar será especial: o exemplo a seguir para o seu irmán pequeno.

Que facer cos celos?

Img hermanos muneco arti
Imaxe: opel2006

Os celos ante a chegada dun novo irmán son normais e inevitables. De feito, “un neno que non expresa ningún tipo de celo, por pequeno que sexa, poida que estea a esconder algún outro problema”, salientan García e Mendoza. Nestas situacións, os celos teñen dous tipos de manifestacións: as rabietas (que poden ocorrer en calquera momento, debido aos cambios de humor) e as regresións, é dicir, volver a etapas xa superadas, como facerse pis na cama ou esixir axuda para cousas que xa sabe facer.

A causa psicolóxica destas regresións -que son máis notorias cando a idade do irmán maior está ao redor do tres anos- radica no feito de que o fillo observa os coidados que recibe o seu hermanito menor e cre que, se el volvese necesitar aos seus pais desa maneira, recibiría maior atención. Ante isto, as expertas da AEP recomendan ser comprensivos co neno, procurando que entenda que os seus pais o seguen querendo como antes.

Neste sentido, o principal consello de Díaz Rocillo é axudar ao menor a pór en palabras o que lle sucede. Dicir ao neno “Ti tes un pouquiño de celos” ou “Estás a chorar porque estás triste, verdade?” permítelle pór nome aos seus sentimentos e isto axúdalle a procesalos. O problema, segundo o psicólogo infantil, é cando iso non ocorre, pois o menor internaliza o que non pode expresar e isto deriva en anomalías na personalidade, que mesmo co tempo poden converterse en graves.

De que formas demostrar ao pequeno que os seus pais o seguen querendo igual que antes da chegada da súa hermanito? Unha clave é tratar de manter, no posible, as rutinas previas: xogos, paseos, o baño, o conto antes de durmir, etc. Tamén que os seus maiores dediquen un tempo en exclusiva para el. Como a lactación e outras cuestións ocupan á nai máis tempo co recentemente nado, é unha boa oportunidade para que o maior reforce a súa relación co pai. O neno pode mesmo tomar parte do coidado do bebé, con accións como colaborar como axudante no cambio do cueiro, elixir a roupa para o paseo ou cantarlle unha canción.

Cando preocuparse

As rabietas e as regresións, que están dentro do considerado normal cando o neno se converte en irmán maior, non deberían durar máis de dous ou tres semanas. No caso de que se estendan máis aló dese tempo, ou cando se presentan factores de maior gravidade, como perda de apetito, trastornos do soño, dor de cabeza ou de tripa ou se o neno compórtase de maneira pouco habitual (carácter mohíno, encerrado en si mesmo, irritado ou irascible), o consello de Jesús Díaz Rocillo é acudir a un pediatra ou un psicólogo infantil.

Na súa opinión, se ocorre iso é porque o pequeno “non logra procesar a chegada do seu novo irmán” e, como consecuencia, “estáselle enquistando a angustia e a ansiedade. O menor ten unha serie de temores e fantasías, que non se sabe cales son, pero que están a crear un comportamento anómalo para el e, por tanto, para a familia”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións