Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 2-3 meses

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Recuperar a tribo para unha crianza diferente

Vivir a maternidade preto de familiares e outras persoas que están na mesma situación ofrece unha enorme axuda para contrarrestar o cansazo e a soidade

Durante séculos, a crianza dos fillos foi cousa de “tribos”, comunidades nas que as nais contaban coa compañía e axuda doutras mulleres que estaban na súa mesma situación. A modernidade, con todo, foi facendo que a maternidade se viva cada vez de maneira máis illada, ata o punto de converter a sensación de soidade, ademais do cansazo, nun dos maiores riscos para as nais nesta etapa. Neste artigo detállanse estas cuestións e bríndanse algunhas pautas para buscar e recuperar a “tribo” perdida.

Imaxe: Jim_Filim

Un coñecido proverbio africano afirma que "aos fillos críaos a tribo enteira". A sociedade actual, con todo, está moi lonxe de agrupar ás persoas en "tribos". Ocorre máis ben o contrario: unha tendencia á separación, á individualización, ao illamento. Vivir lonxe da familia extensa (os avós, tíos e outros familiares dos nenos), as dificultades para a conciliación entre vida laboral e maternidade/paternidade, escaso contacto cos veciños... son algúns dos factores que levan a pensar na crianza en tribo case como unha utopía.

A tribo perdida, o cansazo e a soidade

Son as nais quen, por distintas causas (a lactación, o breve da baixa por paternidade, costumes arraigados e difíciles de cambiar, etc.), cargan co maior risco de angustiarse pola soidade que, en moitos casos, implica a crianza. A falta de compañía, sumada ao cansazo pola atención constante que o bebé necesita e o mal soño típico desa etapa, con frecuencia deriva en depresión posparto ou simplemente tristeza, discusións coa parella e outros problemas.

Non é esaxerado afirmar que a soidade é unha característica da maternidade no século XXI. Inma Alcázar, realizadora do blogue De crianza e outras andanzas, sinala que a dunha nai é "unha vida caóticamente fermosa, pero que está chea tamén de moitos momentos de dúbidas, de medos e de soidade, moita soidade".

"No puerperio lembrei moitas veces esa frase de Aristóteles que dicía que os deuses ou os monstros poden estar sós, pero as persoas non", afirma pola súa banda Carolina do Olmo no seu libro 'Onde está a miña tribo?' (Ed. Capital Intelectual, 2013). Do Olmo -filósofa e escritora- advirte sobre o perigo de partir de "unha imaxe mitificada da maternidade". "O descubrimento das ambigüidades da experiencia materna pode resultar doloroso", xa que "ter un fillo é, entre outras cousas, bastante esgotador", confesa.

Un dos principais motivos desa soidade e ese cansazo é a perda da tribo, a falta dun grupo que acompañe e apoie neses momentos. Foi a experiencia tamén de María Berrozpe, doutora en bioloxía, coautora do libro 'Unha nova maternidade' (Ed. Ob Stare, 2011) e responsable do blogue Reeducando a mamá. Ela vive en Zúric, e os primeiros tempos da súa maternidade alí foron difíciles. "Vinme doce horas ao día, no inverno gris, soa coa miña demandante criatura, e empecei a afundirme", conta. Pouco despois, Berrozpe trabó amizade con outra nai primeriza española que tamén vivía nesa cidade suíza. E esa foi a clave para deixar o mal momento atrás. "Grazas a ela -describe- atopei ese nicho social das 'nais de bebés' onde integrarme e con quen realizar actividades diariamente". Ese nicho social non é outra cousa que a tribo que tanta falta fai en determinadas circunstancias. "Non só os nenos necesitan estar con nenos -sinala Berrozpe-, os adultos tamén nos necesitamos e estar todo o día soa con nenos pequenos tamén pode ser moi duro".

A tribo recuperada

Os grupos de apoio á maternidade son cada vez máis frecuentes. Inma Alcázar atopou a súa tribo nos talleres de lactación da asociación SINA de apoio á lactación materna e no centro de saúde do seu pobo. "De aí -narra- han ido xurdindo distintas iniciativas para estar xuntas, reunirnos cos nosos bebés e gozar da maternidade en grupo". Alí intercambian experiencias, consellos e preocupacións. "E todas aprendemos de todas", di Alcázar.

A clave radica en dar con algún grupo para poder conformar a propia tribo. Como explica a psicóloga chilena Pamela Labatut Hernández, facer tribo representa "a crianza acompañada por outras mulleres nais, con temas en común, cultura similar ou complementaria, que nutre e achega en todo tipo de ámbitos e impulsan ao desenvolvemento como persoa, como muller e principalmente como nai".

"Somos seres humanos, seres sociais -apunta Inma Alcázar-, e non estamos feitos para criar de forma illada, en pequenas caixas de mistos, moitas veces sen ningún apoio ou en pequenos núcleos familiares", asegura. E engade: "Necesitamos á nosa tribo, a esa tribo poderosa coa que poder compartir os nosos sentimentos, dúbidas, emocións e momentos, e evitar o illamento ao que estamos sometidos nas sociedades modernas".

Onde buscar a tribo perdida?

A experiencia de moitas nais é achar a súa tribo en grupos de lactación. En busca destes grupos, pódese acudir aos centros de saúde de cada comunidade ou a organizacións sen ánimo de lucro, pero tamén existen iniciativas particulares que, a cambio dunha cota mensual, ofrecen apoio, acompañamento e información.

De todos os xeitos, a tarefa de recuperar a tribo non ten por que ser un obxectivo só de nais lactantes. As nais cuxos fillos, por distintas circunstancias, non poden tomar o peito ou xa deixaron de facelo, tamén poden ir á procura da súa tribo.

Neste sentido, as redes sociais en Internet poden resultar de gran axuda para porse en contacto con outras nais. “Pero iso é só o comezo”, apunta Labatut Hernández. “Necesitamos contacto físico, as hormonas do embarazo seguen facendo estragos, necesito un abrazo xa!”, recoñece.

En última instancia, o que ensina a crianza en tribo é a pedir axuda. “Aprendemos a saír da ‘síndrome de superwoman instaurado na sociedade moderna -explica a psicóloga-. Ás veces pedimos axuda explícita, ás veces chega con só pegarlles unha mirada ás miñas amigas nais. E que sanador é iso tamén”.

Etiquetas:

crianza maternidad-gl

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografías | Fotografías | Investigaciones

Información de Copyright e aviso legal

Visita a nosa canle Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámonos moi en serio a privacidade dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto