Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Se o meu fillo padece de apendicitis, como me darei conta?

Os síntomas máis frecuentes son dor abdominal, febre, perda de apetito, náuseas e vómitos

img_hijo padece apendicitis hd Imaxe: rutchapong

O apéndice é un órgano “misterioso”: se ten algunha función, a ciencia ata agora non puido determinar cal é. Con todo, a unha de cada dez persoas nalgún momento da súa vida se lle inflama e é necesario extirparllo. Os pais deben estar atentos aos síntomas da apendicitis nos seus fillos para diagnosticalo e tratalo a tempo e, dese modo, evitar complicacións como a peritonitis. Este artigo explica algunhas das causas deste problema, como darse conta de que o neno o padece e detalles sobre o seu diagnóstico, tratamento e posterior recuperación.

A apendicitis, un problema con causas pouco claras

Img hijo padece apendicitis arti
Imaxe: rutchapong

A apendicitis consiste na inflamación do apéndice, un pequeno anaco de tecido situado entre os intestinos groso e delgado, cuxa función -se é que a ten- os científicos aínda non puideron determinar. Tampouco está claro por que se produce a inflamación. En certos casos débese a unha obstrución con restos de comida ou feces, noutros, a unha infección do aparello dixestivo.

Segundo as estimacións dos especialistas, unha de cada dez persoas sofre de apendicitis nalgún momento da súa vida. Aínda que pode ocorrer a calquera idade, é máis frecuente na franxa comprendida entre os 10 e 30 anos. E, segundo o ‘Manual de urxencias en pediatría‘ editado por Hospitais Universitarios Virxe do Rocío e a Xunta de Andalucía, hai un pico de incidencia entre os 11 e os 12. Por baixo da idade escolar é infrecuente, como tamén excepcional antes dos dous anos de vida.

Os síntomas: como darse conta de que o neno ten apendicitis

Case sempre, o primeiro síntoma da apendicitis é a dor abdominal. “Comeza ao redor do embigo e, co tempo, vaise desprazando cara á parte inferior dereita do abdome, á vez que se fai máis intenso”, explica o pediatra David Pérez Solís nun artigo publicado pola Asociación Española de Pediatría (AEP). Máis tarde, os síntomas frecuentes son perda de apetito, náuseas, vómitos e febre.

En xeral, é probable que primeiro se pense nunha infección gastrointestinal, algo que nos menores é bastante común. Con todo, cando o problema radica no apéndice, “o neno pode ter dor ao camiñar, ao moverse ou ao presionar esa zona do abdome”, apunta un texto da Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria (AEPap). O pequeno “tende a quedar quieto -engade-, con frecuencia tombado sobre un dos lados e coas pernas encolleitas sobre o abdome”.

Os nenos pequenos teñen menos probabilidades de sufrir apendicitis, pero unha desvantaxe: os síntomas son máis difíciles de identificar. A miúdo, resúmense en vómitos e abdome distendido (inchado). Un estudo realizado por especialistas do Hospital Universitario Neno Jesús (Madrid) determinou que estas dificultades para identificar estes signos, xunto cunha evolución máis rápida da infección a esas idades, fan que os preescolares con apendicitis aguda teñan “unha maior incidencia de perforacións, peritonitis e complicacións”. Por iso, convén prestar atención nestas situacións.

Diagnóstico e tratamento da apendicitis

Ante os sinais e a sospeita de que o neno presenta un cadro de apendicitis, o médico pode pedir diferentes estudos, como análises de sangue e ouriños e radiografía ou ecografía do abdome. Con todo, hai casos en que ningún destes resultados poderá confirmar o diagnóstico, polo que o procedemento máis efectivo segue sendo a palpación do abdome.

Se estas probas indican a existencia de apendicitis, o único tratamento posible é a cirurxía. Extírpase o apéndice nunha operación coñecida como apendicectomía. Dado que se trata dun órgano sen ningunha función coñecida, a súa perda non representa ningún prexuízo. Cando se intervén e descóbrese que a persoa non ten problema algún no apéndice (xa que as análises diagnósticas teñen unha marxe de erro), en xeral quítase de todos os xeitos como medida -o único que hai- de prevención. En ocasións, mesmo se extirpa noutras operacións que se realizan na mesma zona pero non teñen nada que ver coa apendicitis.

A recuperación do neno tras a extirpación do apéndice

A maioría das veces, a apendicectomía é unha operación sinxela e o tempo de recuperación é breve. Os cadros máis graves derívanse dun atraso no diagnóstico ou tratamento, o cal conduce a unha perforación do apéndice e unha consecuente infección, que “pode ser localizada (absceso) ou xeneralizada (peritonitis)”, tal como explica a AEPap. Unha complicación deste tipo implica unha recuperación máis lenta e con máis días de ingreso no hospital, coa aplicación por vía intravenosa de antibióticos para controlar a infección. Se non se trata, pode ser mesmo fatal. Pero isto é excepcional.

Na maioría dos casos, cun mínimo de atención, os pais poden darse conta de se a dor de tripa do pequeno é algo máis importante que algo que lle sentou mal, acudir ao especialista a tempo e que todo se reduza a unha breve anécdota e unha cicatriz no lado dereito da barriga.

Etiquetas:

apendicitis

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións