Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sete preguntas e respostas sobre o parto en casa

Parir en casa custa entre 1.200 e 2.500 euros, require descartar factores de risco, vivir preto dun centro sanitario e atopar bos especialistas

img_parto 3

A Organización Mundial da Saúde (OMS) defende o dereito da muller a decidir sobre o seu parto e esta decisión implica, ademais do como e o modo de ter ao seu fillo, o lugar onde quere que se produza o alumeamento. Ata hai poucos anos, dar a luz no noso país supuña case de forma obrigatoria recibir asistencia médica hospitalaria. Con todo, na última década, moitas parellas renunciaron a esta intervención e optan por parir aos seus fillos nunha contorna máis íntima e agradable: o seu fogar.

Img parto 3 01
Imaxe: Raphael Goetter

1. Parto natural ou parto hospitalario?

A maioría das mulleres que elixen dar a luz aos seus fillos nas súas casas fano porque rexeitan a práctica médica protocolizada, na que polo xeral se administran fármacos á gestante e implican en moitos casos actuacións médicas ou cirúrxicas que en ocasións se poderían evitar. Pola contra, o nacemento do bebé no fogar supón apostar por un parto natural, un acto para o que as mulleres, desde os inicios, están biológicamente preparadas.

2. Cales son as vantaxes do parto en casa?

Os especialistas e distintos estudos realizados sobre o alumeamento no fogar sinalan que alumar en casa ten importantes beneficios para a muller. Por unha banda, a gestante vive o parto con maior intensidade e satisfacción pola intimidade e tranquilidade que lle proporciona a contorna. Por outra, un bo desenvolvemento do parto natural evita intervencións médicas como a episotomía ou cesárea e, por tanto, a recuperación da nai é máis rápida.

3. Para quen é recomendable?

O parto en casa está recomendado só para mulleres que non presenten ningún factor de risco durante o embarazo. Entre as principais contraindicaciones para o parto domiciliario, os especialistas sinalan:

  • Enfermidade materna grave de tipo cardíaco, renal, respiratoria ou psíquica, entre outras.
  • Embarazo de alto risco por hipertensión , diabetes, anomalías fetales ou placenta previa.
  • Parto prematuro (antes das 37 semanas) ou postérmino (despois da semana 42).
  • Presentación do bebé para o parto en posición non cefálica.
  • A falta de garantía de asistencia domiciliaria profesional (ou de eventual traslado a un centro sanitario) nun tempo inferior a 10-15 minutos.
  • Entre as contraindicaciones relativas sinálanse tamén o parto múltiple ou a práctica de cesáreas anteriores na gestante.

4. Como se organiza?

Unha vez tomada a decisión conxunta pola parella de alumar no fogar, o primeiro paso que se debe dar é obter unha valoración desde o punto de vista sanitario, para verificar que non existen factores de risco no embarazo que impidan optar por esta alternativa e realizar un seguimento minucioso durante toda a xestación, mediante as debidas probas e controis, para confirmar que esta situación se mantén.

O seguinte paso é iniciar a procura e contacto do profesional ou especialista que acompañará á gestante durante o parto. Esta figura represéntaa polo xeral a matrona, que se ocupa ademais do seguimento e control do embarazo da futura mamá, da asistencia e acompañamento durante o proceso de parto. Entre outros aspectos, a matrona encárgase tamén de valorar a adecuación do domicilio e confirmar que reúne as condicións e medios adecuados (hixiene, temperatura, facilidade de acceso) para que o parto transcorra de forma adecuada.

5. Onde buscar asistencia?

Atopar aos posibles especialistas que poden realizar a atención domiciliaria á muller durante o parto é unha das principais tarefas que deben abordar as parellas que deciden dar a luz no fogar. Unha das opcións máis recomendable é contactar coa Asociación Nacer en casa, que acolle ao 90% dos profesionais en España dedicados ao parto domiciliario. A páxina web desta asociación recolle unha listaxe de profesionais dispoñibles en distintas provincias e conta cun foro e unha lista de correo específica para obter información.

Se a futura nai desexa contar tamén coa asistencia dunha doula, pode consultar na web doulas.es unha listaxe de doulas inscritas en distintas zonas do noso país.

6. Implica maior risco?

Distintos estudos realizados por profesionais da saúde presentan resultados contraditorios sobre a taxa de risco que implica un parto no fogar fronte ao alumeamento na contorna hospitalaria. Mentres que algunhas análises aluden a que o risco de perigo tanto para o bebé como para a nai é similar en ambos os casos, outros cuestionan a seguridade do parto domiciliario e sinalan que a taxa de mortalidade infantil é máis elevada no parto en casa que no hospitalario.

Para evitar posibles riscos, os especialistas recomendan optar polo traslado hospitalario inmediato da gestante se o profesional que agarraches o parto detecta algúns síntomas ou sinais de risco como unha dilatación estacionada, o líquido amniótico moi tinguido ou escaso, prolapso do cordón, hemorraxias ou perda de benestar fetal, entre outras.

7. Canto costa?

Noutros países, como Holanda, o parto en casa figura entre as opcións que ofrece a Seguridade Social entre os seus servizos. Con todo, en España, a muller que desexa dar a luz no seu domicilio mediante a atención domiciliaria dunha matrona ou outro profesional do medicamento debe sufragalo pola súa conta.

O prezo total dun parto no fogar oscila entre os 1.200 e 2.500 euros en función dos servizos e especialistas que asistan á parturienta. O custo inclúe en xeral, ademais da asistencia no parto, as consultas durante o embarazo, a dispoñibilidade 24 horas da matrona desde a semana 37 do embarazo e as visitas postparto.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións