Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 2-3 meses

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Síntomas do arrefriado nun bebé

Estornudos, mucosidades, obstrucións, malestar e tose son os signos habituais da infección máis frecuente

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20 de Outubro de 2011
img_bebe catarro 1

Nos primeiros meses, o neno goza aínda das defensas que a súa nai lle transferiu durante o embarazo e non ten por que arrefriarse máis que ela, sobre todo se os que lle coidan teñen presente que a principal vía de contaxio dos arrefriados e da maioría de infeccións non é o aire, senón as mans. Por iso, non basta con evitar respirar e toser encima do neno, senón que calquera persoa arrefriada (ou que limpase os mocos a un neno acatarrado) debe lavarse ben as mans antes de tocar a un bebé.

Imaxe: N8tr0n

Diversas molestias

Os arrefriados son, a todas as idades, as infeccións máis correntes. E aínda que as súas manifestacións clínicas son bastante similares, poden variar a duración, intensidade e localización das molestias que ocasionan, dependendo do virus que os produce, e da propia natureza e sensibilidade do neno. Estornudos, mucosidades, obstrución nasal, malestar, quizá febre e tose (primeiro seca e inútil e logo máis húmida e produtiva), compoñen o conxunto de síntomas duns procesos que, salvo complicacións, non requiren máis tratamento que o alivio dos seus síntomas.

  • Estornudos. Son o heraldo dos arrefriados e o signo máis evidente da actividade dos virus que os causan. Algún estornudo illado só é unha mostra da sensibilidade da mucosa nasal dos bebés.
  • Mucosidades. Inicialmente transparentes, aos poucos se espesan e vólvense amareladas. Logo seguen o camiño inverso nun prazo de 8 ou 10 días. Se persisten amarelas durante máis de 10 días consecutivos, poderían indicar unha sobreinfección por bacterias.
  • Obstrución nasal. Xunto coa tose, é o síntoma máis molesto dos arrefriados, especialmente para o bebé, que canto máis pequeno, menos sabe respirar pola boca. A obstrución débese á mucosidad que enche as fosas nasais, pero tamén á edema ou hinchazón das súas paredes, que non pode resolverse por máis soro fisiológico que se empregue.
  • Ronquidos e ruídos nasais. Non é raro que por mor dun arrefriado, un bebé pásese semanas respirando ruidosamente, sen que o soro logre o silencio. Unhas fosas nasais algo estreitas e quizá o aumento de tamaño das vexetacións adenoideas (ocasionado polo catarro) poden ser os responsables deste problema, que debe ser valorado polo pediatra, pero que en moitas ocasións só require tempo. Ás veces, só roncan porque se lles acumulou moco na garganta, sen sequera estar arrefriados, co que un cambio de posición adoita bastar para que cese o ruído.
  • Tose. A máis benigna e útil é a tose branda coa que o bebé se limpa a garganta de mucosidades, pero é normal que a faringe e a traquea participen máis ou menos discretamente dos arrefriados e a súa irritación produce unha tose seca que pode chegar a ser moi molesta. Sempre que a tose esperte ao bebé, é conveniente que o pediatra lle ausculte. Como os estornudos, algún golpe de tose illado carece de significado e moi pronto aprenden a provocarllo para chamar a atención.
  • Respiración ruidosa. Calquera arrefriado pode provocar unha bronquite, que se manifestará por tose, dificultade para respirar e asubíos ou ruídos no peito. Con todo, este último síntoma pode aparecer aínda que o catarro limítese ao nariz e a garganta do bebé, porque os ruídos que se orixinan alí transmítense a través dos bronquios e poden ouvirse e ata palparse na parede torácica. É o mesmo que sucede coa voz, que se orixina na laringe pero que podemos ouvir e sentir pondo a man sobre o peito. Se, efectivamente, só trátase dos chamados “ruídos de transmisión de vías altas”, óuvense de forma intermitente e desaparecen cando o bebé cambia a posición do pescozo ou llo limpa cun golpe de tose. Con todo, se os ruídos reaparecen insistentemente ou existe sospeita de que o neno teña dificultade para respirar, debe ser visto polo pediatra.
  • Febre. Canto máis intensos sexan os signos de conxestión das vías respiratorias altas, os estornudos e a obstrución nasal, máis razoable é que o neno teña febre, mesmo alta, pero a menos que os pais teñan xa moita experiencia, a febre nun bebé de meses é sempre motivo de consulta co pediatra.
  • RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións