Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Nenos > 2-4 anos

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Todo o que debes saber para o teu primeiro día no cole

Os especialistas recomendan acompañar aos nenos con calma, manter unha boa comunicación e confiar neles

img_cole primer dia hd

Comeza o curso e para moitos nenos e pais chega o momento dunha experiencia nova e difícil: o primeiro día de escola. Ansiedade, medos e dúbidas saen ao paso cando se trata de separarse dos fillos por primeira vez. Este artigo detalla algúns conceptos e recomendacións para a preparación nas xornadas previas, como actuar no primeiro día e a importancia de ter paciencia para afrontar a adaptación á nova etapa.

Empezar o cole, un día moi especial

Imaxe: poznyakov

O primeiro día de colexio é moi significativo para o neno e a súa familia. Supón unha etapa nova, diferente, na que tanto o pequeno como os seus proxenitores deben aprender a estar separados. Constitúe un momento de maduración, de aprendizaxe e de novos desafíos.

Moitos pais e nais admiten que eles o pasan peor, que a separación é máis dura para eles que para o seu fillo. Ten sentido. Por máis que llo expliquen, o neno non pode ter conciencia das transformacións que implica este novo comezo, de como será afastarse dos seus maiores, que ata entón sempre lle protexeron, de como sentirá. Os proxenitores, en cambio, si o saben. Por iso deben saber levalo con coidado.

“As primeiras separacións do neno son moi importantes -explica a psicóloga infantil María Anxos Albamonte- e a forma en que se fagan contribúen a aumentar ou diminuír a confianza nos pais, o cal ten consecuencias ao longo de moito tempo”.

Para o psicólogo infantil Ricardo Jarast, “os adultos deben recoñecer os seus propios medos e manexalos”. Para tal fin, sinala que a mellor maneira de axudar aos pequenos nesta transición é “acompañalos con calma, confiar neles e establecer unha boa comunicación”. Tamén considera que se debe procurar manter unha actitude positiva en relación coa escola e os mestres.

A preparación nos días previos

A comunicación é fundamental. Débese falar co neno achega do colexio, contarlle en que consiste, como será, quen lle levará e quen lle irá a recoller, a que hora, etc. María Anxos Albamonte, que ademais é psicanalista e membro da Sociedade Española de Psiquiatría e Psicoterapia do Neno e do Adolescente (SEPYPNA), indica que “é conveniente explicar ao pequeno que vai estar un intre no cole, con outros nenos igual que el e unhas persoas maiores que, como os papás, van coidarlle e ensinarlle moitas cousas”.

Pola súa banda, Ricardo Jarast, que é membro da Asociación Psicoanalítica de Madrid e tamén da SEPYPNA, aconsella, de ser posible, asistir co menor ao centro educativo antes do comezo das clases, coñecer as súas instalacións e, mesmo, aos profesores. Visitalo xunto aos seus pais será de axuda para cando teña que pasar tempo alí sen eles, contribuirá a que o cambio non sexa tan brusco e quizá traumático.

Se ata ese momento o neno nunca se despegou dos seus proxenitores, resulta conveniente crear algunha pequena “experiencia de separación”: deixarlle un intre cos avós, tíos ou outras persoas de confianza. Isto será como un adestramento, parte da preparación do pequeno para cando deba quedar na escola.

Chega o día: como actuar

Albamonte considera que, o primeiro día de clase, “é moi conveniente que o neno leve de casa algo que lle lembre á súa nai, un obxecto ao que teña aprecio”. É o que o pediatra e psicanalista Donald Woods Winnicott denominou “obxecto transicional”. Por suposto, non funciona como un talismán capaz de resolver todos os problemas e despexar todos os medos, pero resulta de gran axuda para os pequenos nos procesos de separación.

No momento concreto da despedida, é fundamental manter a calma. Se o neno percibe aos seus maiores demasiado nerviosos, ansiosos ou tristes, será inevitable o contaxio desas sensacións. Pola contra, o feito de que os maiores se mostren tranquilos será un aliciente para o pequeno ante esa situación descoñecida. É oportuno lembrarlle entón cousas que xa se lle dixeron: que ir ao cole é bo, aínda que lles custe un pouco a todos, e que eles, os pais, tamén teñen moitas ganas de recollerlle cando acabe a xornada.

Tampouco convén alongar demasiado a despedida. E o que non se debe facer nunca, baixo ningunha circunstancia, é aproveitar un descoido do neno para fuxir e deixarlle alí. “Ás veces os pais pensan que ese engano vai evitar que chore, pero é moito peor, é un erro que se debe evitar”, apunta Albamonte.

E se o pequeno chora? O que hai que facer é mostrarse comprensivos por iso e nunca rifarlle nin ridiculizarle. Moi a miúdo, os pais pásano peor e choran máis que os fillos despois da despedida. Pero isto tamén é parte da aprendizaxe.

Paciencia para a adaptación

Cada neno é distinto. As súas reaccións poden ir desde os choros interminables -algúns mesmo se negan a quitarse os abrigos e as mochilas, para manter a ilusión de que se marcharán pronto- ata entusiasmarse enseguida cos xoguetes, actividades e demais estímulos ofrecidos pola nova contorna.

Os primeiros días consisten no que se chama o período de adaptación. O pequeno queda só dúas horas no cole e, co paso dos días, a medida que sente mellor, ese tempo esténdese de forma progresiva.

Convén levar un agasallo para o neno ao ir recollerlle, a modo de “premio”? María Anxos Albamonte non o considera adecuado, xa que “o premio é a alegría do reencontro”, o cal non quere dicir que non se lle poida esperar algún día cun agasallo.

Para os pais, o mellor é a satisfacción por “o maior que se está facendo o fillo”, a autonomía que gaña e a curiosidade e os desexos de aprender que desenvolve. É duro, sobre todo ao principio, pero, como explica Ricardo Jarast, os adultos “deben ter paciencia durante o proceso de adaptación e aceptar que é imposible evitar todo sufrimento aos nenos: así non é a vida“.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións