Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Trucos para dar medicamentos á nenos

Os pais poden empregar distintas estratexias para conseguir que os seus fillos tomen de forma adecuada os medicamentos
Por Marta Vázquez-Reina 16 de Xullo de 2012
Img bebe trona
Imagen: abbybatchelder

Se ademais de estar enfermo, o neno négase a tomar a medicación que lle ha recetado o seu médico, os pais atópanse cun dobre problema. Moitos nenos rexeitan de forma sistemática os medicamentos, xa sexa porque non lles gusta o seu sabor ou porque simplemente se mostran aprensivos ante a inxesta de algo que descoñecen. Para evitar as pelexas, rabechas e mesmo vómitos que teñen en xaque a tantos pais, pódese optar por mesturar o medicamento con alimentos, recorrer aos medicamentos concentrados ou os supositorios ou utilizar algúns “inventos” como os chupetes e biberóns especiais para dar medicamentos.

1. Mesturar o medicamento con alimentos

O primeiro paso é preguntar ao pediatra se o medicamento pode mesturarse co leite ou con outro alimento

Tentar camuflar o mal sabor dos medicamentos con outro gusto diferente é a primeira opción que elixen moitos pais. O primeiro paso é preguntar ao pediatra se o medicamento pode mesturarse co leite ou con outro alimento. Se é así, pódese aproveitar esta circunstancia para “enganar” ao pequeno na administración da dose. Para asegurarse de que o neno inxere todo o medicamento é recomendable non mesturala con grandes cantidades e verificar que toma todo o alimento.

No biberón de leite, pode optarse por dividir o seu contido en dous partes e que a primeira toma sexa a que inclúa o medicamento. Se o contido do biberón está quente, procurar introducir o medicamento unha vez que xa se quentou.

Aos nenos que xa non toman biberón pódeselles revolver o medicamento cun iogur, un flan, unha papilla de froitas ou outra sobremesa ou tarrina que non conteña moita cantidade. Outra estratexia é mesturar o medicamento cun pouco de zume de froitas. Trátase de lograr que o alimento (co medicamento) sexa o máis atractivo posible para o pequeno.

2. Xiringa, culler ou vasiño?: cuestión de gustos

Cada medicamento infantil contén, polo xeral no seu envase, un elemento dosificador que pode ser unha xiringa ou unha culler ou vasiño con medidas. É recomendable calcular a dose con estes medidores, pero non é obrigatorio administrarlle o medicamento con el. Para que sexa máis fácil, é mellor decantarse polo modo preferido polo pequeno ou o que sexa menos traumático para todos. Por iso, unha vez calculada a dose co medidor, os pais poden transvasar o medicamento ao outro que elixisen, sempre que se aseguren de que non quedan restos detrás.

Para administrar a dose con xiringa é recomendable introducir a punta desta nun lado da boca, e non directamente na garganta para así evitar o reflexo de vómito.

Con culler ou vasiño é preciso asegurarse de que non quedan restos do medicamento; se é así, pódese mesturar cun pouco de auga para despegar todo o medicamento e que o pequeno reciba a dose adecuada.

3. Medicamentos concentrados

Algúns medicamentos están dispoñibles nas farmacias na súa versión concentrada

Algúns medicamentos están dispoñibles nas farmacias na súa versión concentrada; é dicir, o principio activo (paracetamol, ibuprofeno, etc.) é o mesmo, pero ao estar concentrado permite que a dose que hai que administrar sexa menor e, por tanto, presente menos problemas na súa toma cando o pequeno se nega a tomar o medicamento.

Respecto destes medicamentos é importante que os pais teñan claro sempre cal é e cal non a versión concentrada, para evitar confusións e administrar ao pequeno menos dose da necesaria ou, pola contra, excederse na cantidade, cos posibles riscos que isto implica.

4. Optar polos supositorios

Son numerosos os medicamentos que se presentan en forma de supositorio, entre eles os compostos de paracetamol e ibuprofeno, dous dos que se prescriben con máis asiduidade aos nenos con enfermidades leves. A súa administración é recomendable só para os pequenos que tenden a vomitar o medicamento e é imposible darlla por vía oral.

Hai que ter en conta algunhas recomendacións. Para colocalos de forma correcta e evitar que o neno o expulse, o supositorio debe introducirse no recto pola punta roma ou plana, non pola puntiaguda.

Con altas temperaturas é preferible manter os supositorios nun sitio fresco (se o indica o prospecto) e sacalos só un pouco antes da súa administración para evitar que escorregar ou se derritan.

5. Chupetes e biberóns especiais

Outra opción para os pais é facer uso dalgúns dos inventos que están dispoñibles no mercado para axudar a administrar os medicamentos aos máis pequenos, como o chupete medicinal, que permite introducir nun compartimento anexo ao chupete o preparado, para que este pase aos poucos a través da tetina ao neno.

Outro instrumento de utilidade poden ser os biberóns aos que se lle pode inserir unha xiringa co medicamento para dar a dose ao pequeno mentres bebe o contido do biberón e poder, desta maneira, adaptar a cantidade que se lle administra á resposta do pequeno ao seu sabor.

Preguntar sempre ao pediatra

Non se deben administrar medicamentos aos nenos se non foron prescritos polo seu médico. É recomendable que os pais fagan partícipe ao especialista dos problemas que ten o pequeno para tomar os medicamentos e aclaren na visita todas as dúbidas que poidan ter respecto dos preparados recetados. Estes son algúns dos aspectos fundamentais que se deben consultar co pediatra:

  • Cantidade exacta da dose e periodicidade das tomas.

  • Administración do medicamento antes ou despois das comidas.

  • Posibilidade de mesturar os medicamentos con leite, zumes ou outros alimentos.

  • Que facer no caso de que se esqueza administrar unha dose.

  • Como actuar se o neno vomita parte ou todo o preparado.

  • Consultar se existe a opción de darlle o medicamento concentrado ou en forma de supositorios.

  • Preguntar sobre os posibles efectos adversos ou secundarios.