Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 2-3 meses

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Visión de raios X? Cousas que os bebés poden ver e os adultos non

Ata o cinco meses de vida, os nenos ven de maneira diferente a como o fan os adultos e poden apreciar cambios en imaxes que con máis idade resultan imperceptibles

img_vision rayos hd

Os bebés non teñen visión de raios X nin ningunha capacidade paranormal, pero si ven cambios ou diferenzas en imaxes que aos adultos resúltanlles imperceptibles. Iso débese a que aínda non desenvolveron a constancia perceptual, a capacidade que permite ao cerebro seguir recoñecendo os obxectos a pesar de que varíe a información sensorial que se recibe deles. Este artigo dá detalles sobre os cambios que só os nenos pequenos poden ver, a adquisición da constancia perceptual e as experiencias realizadas con menores de poucos meses para comprobalo. Ademais, ofrece datos sobre outros “poderes” que os bebés perden ao crecer.

Cambios que só os bebés poden ver

Img vision rayos x arti
Imaxe: zmijak

O mundo dos bebés está cheo de misterios. Isto débese a unha razón moi sinxela: ningún adulto conserva recordos dos seus primeiros meses ou anos de vida e os nenos non poden falar para contar como viven ese período. Con todo, a pesar desas limitacións, os científicos realizaron, ao longo dos anos, numerosos descubrimentos que permiten entender un pouco mellor a primeira etapa da vida dos seres humanos fose do ventre materno. Un dos últimos descubrimentos está relacionado coa visión dos bebés.

Un estudo realizado por investigadores xaponeses revelou que, durante o seu primeiros cinco meses, os nenos poden detectar cambios e diferenzas entre imaxes que son imperceptibles para os adultos. Durante un breve período, entre o cinco e seis meses de idade, os bebés teñen dificultades para detectar cambios nas imaxes e as superficies, mentres que, a partir do sete meses (e polo resto da súa vida), percíbenas como una mesma cousa, máis aló das diferenzas das que o sentido da vista infórmalles.

Deixar de ver as diferenzas: a constancia perceptual

Cales son eses cambios e diferenzas que os nenos poden apreciar e os adultos non? Para entendelo, primeiro hai que saber en que consiste a chamada constancia perceptual. Esta pódese definir como a capacidade do cerebro de percibir que un determinado obxecto conserva as súas características aínda cando a información sensorial mostra que cambiou.

O exemplo máis simple con que se explica este concepto é a información que un recibe cando ve un obxecto que se afasta. Os sentidos informan de que o tamaño do obxecto redúcese; con todo, a persoa sabe que non é así, que as súas dimensións seguen sendo as mesmas. De igual maneira ocorre coa forma (algo visto desde distintas perspectivas pode parecer que cambiou, pero o observador sabe que segue sendo igual), a cor e o brillo (que difiren á vista, segundo as variacións da luz que os ilumine).

A conclusión á que chegaron os científicos xaponeses é que esta capacidade se adquire en torno ao primeiro semestre de vida. A partir dese momento, a constancia perceptual fai que o cerebro “deixe de ver” certas diferenzas. Pero, antes desa idade, os bebés si as advirten. Ese é o motivo polo cal aseguran que os nenos ven cousas que para os adultos resultan invisibles.

Experiencias cos bebés

Para comprobalo, os investigadores -liderados por Jiale Yang, da Universidade de Chuo (Xapón)- analizaron as reaccións de 42 bebés de entre tres e oito meses de idade cando foron expostos a pares de fotos (reproducións en tres dimensións) de diversos obxectos. Os nenos non falan, pero sosteñen a mirada -e, polo tanto, a atención- máis tempo sobre as imaxes que son novas para eles e menos tempo para as que xa coñecen e, por tanto, abúrrenlles. En función diso, os científicos determinaron que vían como diferentes (novas) instantáneas que, para os ollos dos adultos, eran iguais.

Unha das probas incluía tres fotografas dun caracol. As dúas primeiras, chamadas A e B, incorporaban un brillo que representaba o reflexo dunha fonte de luz. A terceira, C, carecía de tal brillo. Para a mirada dunha persoa adulta, as dúas primeiras imaxes son máis parecidas entre si que en relación coa terceira. Con todo, máis aló do brillo, hai máis diferenzas entre A e B que entre B e C. Só os bebés de menos de cinco meses foron capaces de advertilo.

Outros 'poderes' que os bebés perden ao crecer

Nun artigo publicado na revista American Scientific, a investigadora coruñesa Susana Martínez-Conde, directora do laboratorio de Neurociencia Visual do Instituto Barrow (Phoenix, Estados Unidos), explica que a adquisición da constancia perceptual representa só un dos “numerosísimos poderes diferenciadores” que os nenos perden durante o primeiro ano de vida.

Entre as outras capacidades que os pequenos deixan atrás, Martínez-Conde menciona a de diferenciar sons no modo de falar dos seus familiares e distintos trazos nos rostros dos simios. A medida que o menor crece, “as diferenzas obxectivas convértense en similitudes subxectivas”, destaca a especialista.

Quizá non se poida cualificar como un “poder”, pero os nenos de poucos meses carecen de medo ás alturas e a outros riscos, tal como demóstrao un estudo científico publicado en 2013. Esa falta de temor promove, segundo os científicos, o interese dos pequenos por explorar a súa contorna, é dicir, por coñecer o mundo. E aparece ao mesmo tempo en que o bebé comeza a gatear, en xeral cando ten un seis meses de vida, e non por desenvolver unha conciencia do perigo, senón a partir da experiencia obtida polo seu propio movemento.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións