Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

É vostede un pai helicóptero?

Os pais sobreprotectores que protexen e controlan en exceso aos seus fillos favorecen neles a inseguridade e a dependencia

img_padre hijo_ hd_ 1

Coidar e protexer aos fillos é un instinto natural que nace desde que o bebé atópase no ventre materno. Con todo, este instinto de protección, esencial para a supervivencia do pequeno mentres non é capaz de valerse en por si, pode converterse en contraproducente, se se prolonga no tempo e esténdese a situacións e ámbitos nos que interfere co proceso natural de madurez e adquisición de autonomía do neno. Neste artigo explícase que é un “pai helicóptero”, cales son os seus comportamentos típicos, os riscos da sobreprotección e as claves para evitala.

Imaxe: -Jeffrey-

Pai helicóptero: sobrevoando aos fillos
Se cae, levántalle; se se pelexa, deféndelle; se ten un problema, resólvello; e se lle rifan, descúlpao. Estas son algunhas das actuacións típicas dos pais sobreprotectores, tamén chamados “pais helicóptero”, polo seu constante sobrevoo ao redor do neno, cunha actitude sempre en alerta ante calquera situación “conflitiva” ou “perigosa” susceptible de intervención pola súa banda e controladora dos seus actos.

Estes proxenitores non permiten que os seus fillos descubran o mundo por si mesmos, “están continuamente coidándolles e corrixen o seu comportamento para evitar calquera tropezo”, sinala o psicólogo estadounidense David Anderegg, autor de ‘Worried all the estafe’ (Free Press, 2003), unha obra na que analiza a sobreprotección parental e as súas consecuencias. Segundo Anderegg, esta actitude ten nefastas consecuencias, “os pais sofren innecesariamente e os nenos críanse inseguros e débiles ante as adversidades“.
Tres comportamentos típicos do pai helicóptero

  • Resólvelle todos os problemas. Os “pais helicóptero” tentan aforrar aos seus fillos calquera problema e interveñen antes de que o pequeno poida solucionar en por si os inconvenientes que se lle presentan: desde algo tan nimio, como quitarse ou porse un botón, ata “loitar” con outro neno por montarse nunha randeeira.
  • Vive con temor continuo. Estes proxenitores non baixan a garda, están sempre alerta ante calquera “perigo” que poida asexar ao seu fillo. Confunden protexerlle de riscos reais, como axudarlle a subir unha escaleira para que non caia, con sobreprotegerle e levalo sempre no carriño ou en brazos para que non se presente o risco dunha caída.
  • Quere ter todo baixo control. O pai sobreprotector quere controlar cada paso e movemento do seu neno. Adopta a axenda do pequeno como a súa propia, necesita estar continuamente informado os seus progresos, de onde e con quen está, de cando e como chegará.

Tres riscos da sobreprotección

  • Falta de seguridade e independencia. “Crea persoas inseguras e dependentes. Se sobreproteges a un neno falo vulnerable”. Así define o psicólogo Javier Urra en ‘O pequeno ditador’ (A Esfera dos Libros, 2006) en que consiste educar con sobreprotección. O comportamento dos “pais helicóptero” impide que os seus fillos se enfronten ás dificultades propias da súa idade e aprendan os recursos e estratexias necesarias para resolvelas.
  • Atraso na aprendizaxe. Algunhas investigacións demostran que protexer en exceso aos fillos pode provocar un atraso na súa aprendizaxe. Estes proxenitores no seu afán de protexer impiden que os seus pequenos se equivoquen e aprendan dos seus erros. Actos banais, como colocar por el a peza dun quebracabezas ou axudarlle en exceso cos deberes, teñen consecuencias nefastas. O resultado é que cando eles non están, o neno é incapaz de actuar pola súa conta. A neuropediatra Rosa Gassió-Subirachs apunta mesmo que unha das causas do atraso na fala e a linguaxe do bebé pode ser a sobreprotección dos pais, que falan por el e non deixan que se exprese.
  • Trastornos de personalidade. Timidez, inseguridade, agresividade ou temor son algunhas das características de personalidade que definen aos pequenos sobreprotegidos. E os problemas poden agravarse se esta actitude prolóngase no tempo, máis aló da nenez. Un estudo recente asocia a sobreprotección paternal co estado depresivo dos estudantes universitarios. A investigación, levada a cabo pola psicóloga Holly Schiffrin, da Universidade Mary Washington (Estados Unidos), conclúe que os “pais helicóptero” provocan que os seus fillos sentan menos competentes e independentes para resolver os seus problemas, o que pode derivar nunha depresión e insatisfacción xeral coa vida.

Oito craves para evitar o exceso de protección

  • 1. Non resolver os problemas do neno. O eficaz é ensinarlle a saber como solucionalo por el mesmo.
  • 2. Deixar que se equivoque é a única forma para que aprenda dos erros.

  • 3. Darlle confianza en si mesmo, fomentar a súa autonomía e facelo responsable das súas actuacións conforme á súa idade.

  • 4. Fomentar as relacións con outros menores, deixalo só nos seus xogos e non intervir nos conflitos.

  • 5. Escoitar as súas ideas e ser tolerante coas súas decisións sen caer na excesiva permisividade.

  • 6. Mostrar ao pequeno os posibles riscos e perigos ao seu ao redor e explicarlle como evitalos, pero sen atemorizalo.

  • 7. Tratar ao neno conforme á súa idade, nin como un adulto, nin como un bebé.

  • 8. Relaxarse, gozar da paternidade e deixar que os fillos gocen da súa infancia.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións