Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 4-6 meses

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

VRS, o ‘virus dos bebés’: grupos de risco e medidas de prevención

O virus respiratorio sincitial é a primeira causa de hospitalización en nenos menores dun ano e deben extremarse os coidados paira certos grupos de risco


  • Este contenido fue elaborado por Montse Arboix en 20 Outubro de 2011 - Optimizado para SEO por Consumer EROSKI el Sábado, 30deOutubrode2021
bebe prematuro virus sincitial Imaxe: Sarah Chai

Non é casual que o virus respiratorio sincitial (VRS) tamén sexa coñecido como o “virus dos bebés”: é a primeira causa de hospitalización en nenos menores dun ano. En España ataca sobre todo entre os meses de outubro e abril e, polo xeral, provoca una infección localizada no sistema respiratorio. Aínda que en principio é de carácter leve, existen grupos de risco nos que as consecuencias poden revestir maior gravidade. De feito, é o culpable do 80% dos casos de bronquiolitis en bebés de menos dun ano de idade. Por iso é polo que, como lembran desde a Sociedade Española de Neonatología (SENEO), sexa fundamental reforzar as medidas hixiénico-sanitarias sobre a poboación de risco e administrarlle o tratamento preventivo segundo o protocolo. A continuación, contámosche máis acerca deste virus, como se contaxia, os síntomas que produce e como previlo.

Que é o virus respiratorio sincitial

O virus respiratorio sincitial é un mixovirus RNA, do xénero Pneumovirus, que pertence á familia dos Paramyxoviridae. Este patógeno é capaz de causar grandes epidemias de bronquiolitis e pneumonías, que afectan a todas as idades, especialmente aos nenos pequenos. Datos da Sociedade Española de Neonatología sinalan que o VRS é o responsable, cada ano, de preto de 25.000 consultas de urxencias e unhas 15.000 hospitalizacións de nenos prematuros. Segundo a mesma fonte, ao redor do 75 % dos lactantes entra en contacto co virus durante o seu primeiro ano de vida, cifra que se eleva até alcanzar case a totalidade dos nenos aos dous anos.

A longo prazo, a infección polo virus sincitial pode ocasionar procesos de asma ou alteracións da función pulmonar na idade adulta. A esta conclusión chegaron científicos da Southwestern University (Dallas, EE. UU.). O coordinador desta investigación, o español Octavio Ramilo, aclarou que o virus “non predispone a sufrir asma clásica de atopía, senón a unha asma importante que fai que os nenos sigan tendo broncoespasmos e sibilancias até o dez anos”. O experto explicou que o virus orixina non só bronquiolitis, senón que cando se supera a fase aguda o pulmón segue presentando determinada hiperreactividad bronquial, mesmo despois de varios meses.

Como se contaxia o VRS

O mecanismo de contaxio do VRS é por vía aérea a través das chamadas pingas de Plugge (que se expulsan ao falar, toser e estornudar) ou o contacto directo con persoas ou obxectos contaminados (mans, roupa, xoguetes, panos, etc.). O virus se excreta coas secreciones respiratorias durante aproximadamente sete días e mantense outro sete nas superficies e preto de dúas horas en tecidos. E as portas de entrada son os ollos, boca e nariz.

Síntomas

Os especialistas en neonatología insisten na necesidade de manter especial coidado e vixilancia dos síntomas de aparición da enfermidade, sobre todo nos máis pequenos, que comprenden conxestión nasal, tose, garganta irritada, dificultade respiratoria e febre.

Grupos de risco do virus sincitial

bebe virus sincitial
Imaxe: Isaac Taylor

O principal grupo de risco é o dos bebés nados de maneira prematura. Ademais, existen tres factores de risco principais paira contraer o VRS:

  • Que o bebé naza entre o 15 de xullo e o 15 de decembro.
  • Que vaia á gardaría ou ben teña un irmán en idade escolar.
  • Que a nai fume durante a xestación, o cal pode lesionar o pulmón fetal.

Un estudo difundido en 2007 —elaborado por un equipo de profesionais da SEN— calculou que un neno nado entre as semanas 32 e 35 de xestación ten 3,11 veces máis probabilidades de adquirir o virus, se reúne polo menos dous dos tres factores citados, comparado cun neno que non presenta ningún.

Existen tamén outros factores de risco:

  • un período de lactación inferior a dous meses ou directamente nulo.
  • que haxa catro ou máis adultos residindo no mesmo fogar (máis aínda se estes son homes e fumadores).
  • antecedentes familiares de sibilancias (son silbante e agudo durante a respiración, máis evidente na espiración, que ocorre cando o aire flúe a través de vías respiratorias estreitas)
  • a presenza de malformacións das vías aéreas ou algunha enfermidade neuromuscular.

Consellos paira a prevención do VRS

Algúns métodos de prevención eficaces fronte ao virus sincitial son:

  • lavarse as mans a miúdo (sobre todo antes de tocar ao neno).
  • evitar o contacto con persoas enfermas.
  • utilizar panos desechables.
  • non expor ao neno a ambientes con fume nin a contornas contaxiosas (como gardarías, festas infantís ou salas de espera).
  • evitar compartir a habitación cun irmán maior.
  • lavar os xoguetes.

Aínda que non existe ningunha vacina paira facer fronte á infección, os expertos recomendan a utilización de palivizumab, un anticorpo que se asocia cunha diminución das citoquinas, proteínas que interveñen en procesos inflamatorios. Segundo os datos dispoñibles, este principio activo podería previr a infección durante o primeiro ano do bebé e diminuír os efectos do virus na asma. Desde a SENEO apóiase a administración mensual de palivizumab (a cantidade dependerá dos factores de risco presentes en cada neno) como o tratamento máis eficaz nas poboacións de risco de infección grave por VRS.

Etiquetas:

virus vrs

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións