Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bebé > Bebés > 4-6 meses

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

VRS, o “virus dos bebés”: riscos e coidados necesarios

É a primeira causa de hospitalización en nenos menores dun ano e deben extremarse os coidados para certos grupos de risco

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20deOutubrode2011
Img vrs Imaxe: Wikimedia

Non é casual que o Virus Respiratorio Sinticial (VRS) tamén sexa coñecido como “virus dos bebés”: trátase da primeira causa de hospitalización en nenos menores dun ano. En España ataca sobre todo entre os meses de outubro e abril, aínda que no norte do país o período esténdese un pouco máis, desde setembro ata maio. Adoita provocar unha infección localizada no sistema respiratorio. Aínda que polo xeral é de carácter leve, existen grupos de risco nos que as consecuencias poden revestir maior gravidade.

Img vrs
Imaxe: Wikimedia

Datos da Sociedade Española de Neonatología (SEN) sinalan que o Virus Respiratorio Sincitial é o responsable, cada ano, de preto de 25.000 consultas de urxencias e unhas 15.000 hospitalizacións de nenos prematuros. Segundo a mesma fonte, ao redor do 75% dos lactantes entra en contacto co virus durante o seu primeiro ano de vida, cifra que se eleva ata alcanzar case a totalidade dos nenos aos dous anos.

Factores de risco

O principal grupo de risco é o dos bebés nados de maneira prematura. Ademais, existen tres factores de risco principais para contraer o virus; son os seguintes:

  • Que o bebé naza entre o 15 de xullo e o 15 de decembro.
  • Que vaia á gardaría ou ben teña un irmán en idade escolar.
  • Que a nai fume durante a xestación, o cal pode lesionar o pulmón fetal.

Un estudo difundido en 2007 -elaborado por un equipo de profesionais da SEN- calculou que un neno nado entre as semanas 32 e 35 de xestación ten 3,11 veces máis probabilidades de adquirir o virus se reúne polo menos dous do tres factores mencionados, comparado cun neno que non presenta ningún.

Existen tamén outros factores de risco:

  • un período de lactación inferior a dous meses ou directamente nulo
  • que haxa catro ou máis adultos residindo no mesmo fogar (máis aínda se estes son homes e fumadores)
  • antecedentes familiares de sibilancias (son silbante e agudo durante a respiración, máis evidente na espiración, que ocorre cando o aire flúe a través de vías respiratorias estreitas)
  • a presenza de malformacións das vías aéreas ou algunha enfermidade neuromuscular.

A posibilidade da asma

A longo prazo, a infección por VRS pode ocasionar procesos de asma ou alteracións da función pulmonar na idade adulta. A esta conclusión chegaron científicos da Southwestern University (Dallas, EE. UU.). O coordinador desta investigación, o español Octavio Ramilo, aclarou que o virus “non predispone a sufrir asma clásica de atopía, senón a unha asma importante que fai que os nenos sigan tendo broncoespasmos e sibilancias ata o dez anos”. O experto explicou que o virus orixina non só bronquiolitis, senón que cando se supera a fase aguda o pulmón segue presentando determinada hiperreactividad bronquial, mesmo despois de varios meses.

Como se contaxia

O mecanismo de contaxio do VRS é por vía aérea a través das chamadas pingas de Plugge (que se expulsan ao falar, toser e estornudar) ou o contacto directo con persoas ou obxectos contaminados (mans, roupa, xoguetes, panos, etc.). O virus se excreta coas secreciones respiratorias durante aproximadamente sete días e mantense outro sete nas superficies e preto de dúas horas en tecidos.

Os especialistas en neonatología insisten na necesidade de manter especial coidado e vixilancia dos síntomas de aparición da enfermidade, sobre todo nos máis pequenos, que comprenden conxestión nasal, tose, garganta irritada, dificultade respiratoria e febre.

Métodos de prevención

Algúns métodos de prevención eficaces son:

  • lavarse as mans a miúdo (sobre todo antes de tocar ao neno)
  • evitar o contacto con persoas enfermas
  • utilizar panos desechables
  • non expor ao neno a ambientes con fume nin a contornas contaxiosas (como gardarías, festas infantís ou salas de espera)
  • evitar compartir a habitación cun irmán maior
    lavar os xoguetes.

Aínda que non existe ningunha vacina para facer fronte á infección, os expertos recomendan a utilización de palivizumab, un anticorpo que se asocia cunha diminución das citoquinas, proteínas que interveñen en procesos inflamatorios. Segundo os datos actualmente dispoñibles, este principio activo podería previr a infección durante o primeiro ano do bebé e diminuír os efectos do virus na asma. Desde a SEN apóiase a administración mensual de palivizumab (a cantidade dependerá dos factores de risco presentes en cada neno) como o tratamento máis eficaz nas poboacións de risco de infección grave por VRS.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións