Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A problemática milenrama

A aparición desta mala herba denota unha falta de coidados

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 02deAgostode2005

Un dos síntomas claros de descoido nos coidados do noso céspede é a aparición de malas herbas. Pero se é a milenrama a que fai acto de presenza é que os coidados que se lle dedican a este son especialmente escasos.

Esta mala herba, tamén chamada aquilea ou milhojas, desenvólvese con maior frecuencia en chans arenosos, moi pobres en elementos básicos para calquera terreo produtivo como son o nitróxeno e o humus.

A milenrama é fácil de identificar. É unha planta que presenta unha folla de tipo fronde, que ao tocala deixa un cheiro agradable, e cuxas flores brancas aparecen en acios aplanados. Os seus talos son rastreros e se enraizan acaban creando grandes matas moi difíciles de erradicar.

A milenrama pertence á especie das compostas, procede das zonas tépedas do hemisferio norte, aínda que ao ser unha mala herba é moi resistente, podendo chegar a sobrevivir en condicións moi duras, incluso as montañosas, sen excesivos problemas.

Como se comentou nun principio, a milenrama non aparece se non hai un descoido importante, pero cando xa fixo acto de presenza hai que eliminala coa aixada, se é que aparece de maneira illada. Se brota en grandes grupos, rastrille o céspede a conciencia e despois siegue. Cando segase, aplique un fertilizante rico en nitróxeno para evitar que apareza de novo.

No período no que o céspede estea a crecer aplique un herbicida selectivo e teña presente que polo menos necesitará un par de tratamentos para conseguir erradicar esta mala herba.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións