Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Deseñar unha rocalla de xardín

Esta composición, que intercala plantas e pedras con outros elementos decorativos, é útil para salvar desniveis da terreo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 27deSetembrode2004

Unha rocalla é unha composición paisaxística na que se intercalan plantas, rocas e pedras de distinto tamaño con outros elementos decorativos, como escaleiras, fervenzas, fontes ou pequenos cursos de auga. Ademais, son unha opción para salvar desniveis do terreo ou para separar conxuntos de plantas.

Rocas, pedras e terra

O paso previo á creación da rocalla consiste en preparar o terreo onde se situará. Para iso, débense eliminar as malas herbas, as pedras e os terrones ou bloques de terra. Despois, engádese á terra un substrato apropiado para as especies que formarán parte da rocalla. Deste xeito, as plantas obterán auga e nutrientes para que crezan sas, cun verde intenso e unha floración duradeira.

Para elaborar a rocalla, necesítanse rocas de arenisca de distintos tamaños -sen arestas marcadas-, arenisca partida para cimentar as pezas máis grandes e realizar os bordos decorativos, grava miúda de granito e cunchas de recoiro trituradas. Estes dous últimos materiais servirán para manter o pH e a humidade da terra.

As pedras máis grandes deben formar a “columna vertebral” da rocalla. Téñense que colocar cunha pequena inclinación cara á parte posterior. Deste xeito, conséguese que a auga chegue sen problemas ás raíces das plantas, que se fixan no terreo mediante un oco profundo na terra e mantéñense suxeitas tras introducir por baixo dos saíntes das mesmas uns anacos de pedra partida, a modo de cuña. Despois, se esparce terra sobre a parte traseira da roca.

Na elaboración da rocalla empréganse rocas de arenisca de distintos tamaños, sen arestas marcadas

O traballo débese realizar desde a parte inferior da pendente. O resultado está formado por unha serie de chanzos cunha lixeira inclinación cara á parte traseira do montículo, de modo que ningunha roca exceder á outra que lle sucede. A composición de rocas, pedras e terra debe parecer o máis natural posible.

Unha vez terminado o afloramiento ou masa rochosa, escávase un asuco ao redor do montículo e bordéase con lascas de arenisca. Despois, déixase que a terra se asente durante, polo menos, un par de semanas antes de colocar as plantas

Composición vexetal

Img flores rocalla art

Para realizar a composición vexetal da rocalla débense elixir especies que se manteñan atractivas en distintas épocas. Son preferibles as plantas cuxos períodos de floración sexan consecutivos.

En xeral, débense colocar as plantas en chanzos sucesivos, de modo que o resultado final sexa unha armoniosa amálgama de cores e formas.

Os exemplares máis altos colócanse no centro e na parte máis alta da rocalla. A continuación, pódense situar exemplares de tamaño medio. As zonas baixas e os ocos libres énchense con plantas tapizantes como o tomiño, o áster, a uña de gato ou o sedo.

Convén elixir plantas alpinas ou de zonas montañosas, habituadas a vivir entre rocas e con pouca auga. Neste grupo figura a Campanuda carpatica ou campanilla, os crocus de outono e as saxifragas. Xunto con estas, pódense plantar arbustos de porte baixo, coníferas ananas e plantas vivaces como a uña de gato, o áster ou a gazania. Se se desexa incluír bulbosas, as máis indicadas son o narciso, o iris, o ciclamen e o tulipán.

Unha vez colocadas todas as plantas, réganse para asentar as raíces. A continuación, esténdese á súa ao redor grava miúda granítica e cunchas de ostra trituradas. Así se manterá a humidade da terra.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións