Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaje > Albanelaría e fontanaría

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Desengrasar baldosas: algúns métodos

A graxa acumulada nas baldosas pódese limpar con sustancias químicas, como o amoníaco e a lejía, e tamén con produtos naturais, como o bicarbonato

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 10deXuñode2001
Img desengrasar baldosas list Imaxe: mtneer_man

Graxa e sucidade acumúlanse nas baldosas do chan. Una parte despégase coa limpeza cotiá, pero outra permanece e incrústase ata que, co paso do tempo, forma manchas visibles. Paira quitalas, pódense usar sustancias químicas ou produtos naturais. Este artigo destaca as calidades do amoníaco como desengrasante e as da lejía como desinfectante e blanqueador, os produtos naturais que serven paira tal fin e o salfumán, una sustancia corrosiva reservada paira manchas moi difíciles.

O amoníaco, o mellor desengrasante

Img desengrasar baldosas art
Imaxe: mtneer_man

Aínda que non se derrame ningunha sustancia sobre elas, os azulexos e baldosas acumulan graxa e sucidade que, despois dun tempo máis ou menos prolongado, forman manchas visibles. Nótase sobre todo na cociña, pero tamén noutras estancias da casa, incluído o patio ou a terraza. Parte da sucidade salgue ao efectuar una limpeza normal destas superficies, pero outra parte queda adherida e require do uso de produtos desengrasantes paira poder eliminala.

O amoníaco é o produto desengrasante máis utilizado e máis efectivo, xa que limpa tamén outras manchas rebeldes, como as de café, zumes ou sangue

O limpador máis típico é o amoníaco. A súa capacidade desengrasante é moi alta e é o produto máis recomendado paira facer desaparecer as manchas difíciles. Ademais da graxa, serve paira limpar outras sustancias rebeldes, como as de café, zumes e sangue. Ademais de chans e paredes, con este produto tamén se poden limpar moquetas e alfombras. O lado negativo do uso do amoníaco está dado polo seu mal cheiro e o risco de intoxicarse ao inhalalo: pode causar desde irritación na garganta e os ollos ou danos na pel até problemas graves e mesmo a morte. Máis aló diso, se se emprega con precaución, o amoníaco é un valioso aliado na limpeza.

A lejía: desinfectante e blanqueador

Outro produto moi utilizado é a lejía. A principal calidade da lejía radica no seu carácter desinfectante, xa que grazas ao seu compoñente activo (o hipoclorito de sodio) ten a capacidade de eliminar practicamente todos os microorganismos e restos de materia orgánica. É moi bo paira blanquear superficies, pero isto tamén entraña o risco de arruinar a cor orixinal, tanto en chans como en roupa. Do mesmo xeito que o amoníaco, a súa inhalación é perigosa: o seu uso prolongado aumenta o risco de sufrir problemas respiratorios, segundo determinouno en 2009 un estudo realizado polo Centro de Investigación en Epidemiología Ambiental e o Instituto Municipal de Investigación Médica de Barcelona.

Hai que ter en conta que, máis aló dos danos graves que pode provocar a lejía ao blanquear as baldosas, sempre que se aplica calquera sustancia química sobre unha superficie o seu aspecto resulta afectado. Debido a isto, débese procurar que o uso destes produtos sexa o menos frecuente posible.

Produtos naturais que limpan as baldosas

Ademais dos produtos limpadores, existe a posibilidade de empregar produtos naturais paira a limpeza das baldosas. Una opción é a do bicarbonato. Se se disolve una cucharada sopera desta sustancia en cinco litros de auga tépeda, obtense un líquido que desengrasa as baldosas e déixaas brillantes. Tras aplicalo, este líquido sécase moi rápido e permite obter moi bos resultados.

Algo parecido ocorre con outro líquido obtido a través de fórmulas naturais e de forma aínda máis “caseira”: a auga no cal se ferveron patacas. Deben ser patacas sen pelar nin lavar. Férvense nun cazo, logo retíranse e o líquido resultante utilízase tal como está, sen deixar enfríar nin mesturar con outras sustancias. O máis aconsellable é usar una fregona, que convén empapar no líquido paira mollar ben as baldosas. Do mesmo xeito que no caso da auga con bicarbonato, non hai que secar a superficie, senón deixar que se seque co aire do ambiente.

Salfumán, só paira manchas moi difíciles

Existe outra posibilidade, non moi recomendable dado o alto poder abrasivo da sustancia en cuestión, pero á cal se pode recorrer en caso de graxa e sucidade moi enraizada nas baldosas, sobre todo en baldosas antigas. É o ácido clorhídrico ou salfumán, una disolución que se obtén ao mesturar cloruro de hidróxeno con auga. É moi corrosivo: nas versións que se venden paira uso doméstico, a súa concentración é só de entre o 10% e 12%, e a pesar diso débese empregar con moito coidado.

Paira a súa aplicación, débense verter unhas pingas deste produto en auga tépeda e revolver ben a mestura. Logo convén facer una proba: usar o líquido nalgunha superficie similar ao chan que se queira limpar, pero que non importe que se deteriore, ou ben en algures pouco visible do chan, paira comprobar que non causa danos sobre ela. Só entón, ao corroborar isto, débese utilizar paira limpar as manchas difíciles do chan. Una vez eliminadas, hai que retirar o ácido do chan con outro pano húmido.

Ademais de tomar todas estas precaucións, convén prestar especial atención ás instrucións de uso incluídas no envase do produto.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións