Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaje > Albanelaría e fontanaría

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Elixir o detector de incendios máis adecuado

As características que se deben valorar ao adquirir un sistema de detección son a rapidez e a fiabilidade para descubrir o lume

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 22deDecembrode2005
Img detector humos Imaxe: Redvers

Para poder escoller o detector de incendios máis adecuado, hai que ter en conta as fases de desenvolvemento do mesmo. Cando se prevexa que poden orixinarse lumes de evolución lenta, con moito fume, pouca emisión de calor e escasas chamas, é conveniente instalar un detector de fumes. Se hai perigo de que o incendio se propague de forma rápida, con gran cantidade de calor e grandes labaradas, deberanse utilizar detectores térmicos, de chamas ou a combinación de ambos os tipos, co fin de que o lume ocasione o menor dano posible.

Detectores de fume

Os detectores son os dispositivos que descobren o lume a través dalgún dos fenómenos que o acompañan, xa sexa o fume, o gas ou a temperatura visible ou infravermella, entre outros. En función destes parámetros, poden ser:

  • Ópticos ou fotoeléctricos. Compostos por un emisor e un receptor, detectan o fume mediante os efectos que este ocasiona sobre a luz. Poden ser de dous tipos, segundo detecten o fume por oscurecimiento -raio infravermello- ou por dispersión do aire nun espazo -puntual-.

  • Por ionización. Poden detectar partículas que son demasiado pequenas para influír na luz. Funcionan por sensibilidade á humidade, a presión atmosférica e as partículas suspendidas no aire. Reaccionan de forma rápida se hai fume e son máis económicos que os de tipo fotoeléctrico.

Detectores térmicos de lume

  • Termoestáticos. Actívanse cando a temperatura dun elemento do propio detector alcanza un valor determinado.

  • Termovelocimétricos. Fan saltar a alarma cando a temperatura aumenta máis de 8ºC por minuto.

Onde situalos

As dimensións da vivenda ou da estancia onde se desexe situar o detector determinarán o número de dispositivos necesarios. Pero ademais, é imprescindible fixarse noutros factores. Só certos profesionais poden instalar algúns modelos e hai que afastar calquera elemento próximo que poida dificultar un bo funcionamento do aparello.

  • Só se deben utilizar os detectores de fume que estean homologados.

  • Os sistemas de alarmas conectados á rede eléctrica debe instalalos un electricista acreditado.

  • O máis recomendable é dispor dun detector de fumes por cada 60 metros cadrados.

  • O lugar óptimo para instalalo é o centro do teito, xa que nas esquinas o aire non se move.

  • Hai que ter a precaución de situalo, como mínimo, a 30 centímetros de calquera artigo de decoración -lámpadas, cadros- que poida obstruir a entrada de fume.

  • Para evitar falsas alarmas, na cociña hai que colocar detectores termovelocimétricos que non detectan fumes, pero si elevacións bruscas de temperatura.

  • Non está de máis instalar un detector en cada dormitorio, sobre todo, se pola noite as portas permanecen pechadas ou se algún dos inquilinos é fumador. En caso contrario, bastará con situar un no corredor.

  • Débese evitar a súa localización preto dalgúns electrodomésticos -saídas de aire acondicionado e saídas de aire quente, que poden desviar o fume fose do alcance dos detectores- e de puntos de luz fluorescente, en caso de detectores de fume fotoeléctricos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións