Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Enredaderas e plantas trepadoras

As enredaderas non precisan de ningún tipo de soporte de sujeción artificial, mentres que as trepadoras necesitan titores, guías, celosías ou pérgolas paira manterse fixas a valos e muros
Por mediatrader 25 de Marzo de 2003
Img puerta jardin
Imagen: Roger Kirby

Buganvilla, hiedra, madreselva, bignonias, glicinias, xasmín, etc. As enredaderas e as plantas trepadoras son a mellor elección paira cubrir muros, valos, troncos de árbore ou fachadas de vivendas. As enredaderas non precisan de ningún tipo de soporte de sujeción artificial, xa que se suxeitan e ascenden polas superficies verticais por si mesmas coas súas raíces aéreas, talos reptantes, etc. As trepadoras, en cambio, necesitan titores, guías, celosías ou pérgolas paira manterse fixas a valos e muros. O seu verticalidad faias fráxiles a mercé do vento e das xeadas, polo que convén plantalas en zonas resgardadas.

Elección e coidados das enredaderas e as trepadoras

Trepadoras ou enredaderas, con flor ou sen ela… Ao decidir o tipo de planta, hai que ter en conta diversos factores entre os que destaca o clima da zona. As posibles xeadas e os riscos de fortes ventos son determinantes paira decantarse por unha especie ou outra, polo que é fundamental a zona e a orientación do muro, fachada ou valo onde se colocará.

Primavera e principios de outono son as mellores épocas paira plantar trepadoras e enredaderas. Paira iso, hai que adquirir os exemplares en centros especializados e plantalos a uns 3 metros uns doutros e a uns 50 centímetros do muro ou soporte paira evitar que se enmarañen.

As hiedras e parras suxeitaranse por si mesmas á superficie, mentres que os rosales trepadores, as madreselvas, as buganvillas ou as glicinias necesitarán celosías, trepaderas ou enrejados paira poder elevarse do chan e rubir.

Primavera e principios de outono son as mellores épocas paira plantar trepadoras e enredaderas

No entanto, convén asegurar e orientar todo tipo de plantas en función do seu propio crecemento, paira evitar que tomen una forma ou dirección non desexada ou que se derruben polo seu propio peso. Paira iso, pódese recorrer ao uso de elementos ou sistemas de amarre. A este respecto, hai que ter en conta que se se fixan á fachada da vivenda de maneira inadecuada, poden chegar a danar a estrutura da mesma.

Outro inconveniente deste tipo de plantas é que son un caldo de cultivo de todo tipo de insectos, polo que poden chegar a causar bastantes molestias se se colocan preto de xanelas ou portas.

Paira potenciar o seu crecemento, pódese engadir ao substrato una parte de abono orgánico e outra de abono mineral.

Algúns coidados, como a frecuencia de rega, as necesidades de luz ou o tipo de substrato, dependen de varios factores, como o tipo de planta e a zona onde se atopa, a época do ano ou o tamaño do exemplar, entre outros.

Trepadoras en macetas

Aínda que non é a opción máis habitual, tamén se poden plantar exemplares de trepadoras en macetas paira emprazalas en terrazas e balcóns, en lugar de situalas preto dos muros exteriores das vivendas.

As ramas guiaranse do mesmo xeito que se fai coas plantas cultivadas no xardín

Na terraza pódese plantar hiedra, pasionaria, xasmín de inverno, vide americana, buganvilla, guisante de cheiro ou madreselva. As ramas guiaranse do mesmo xeito que se fai coas plantas cultivadas no xardín, coa vantaxe de que se o soporte atópase integrado ou enterrado na maceta, poderase cambiar a planta de localización sempre que se desexe.

Resulta moi adecuado plantar as trepadoras en testos paira poder desprazalas e, deste xeito, protexelas das xeadas. Por iso, resultará conveniente recolocalas no interior cando comece o tempo frío, a finais de outono ou principios de inverno, paira volver sacalas ao seu lugar orixinal durante a primavera. No entanto, é necesario cambialas de recipiente con regularidade, xa que debido ao seu rápido e continuo crecemento necesitan maiores achegues de nutrientes.