Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Etiquetaxe nos botes de pintura

Nunca se deben manexar produtos que carezan de etiqueta ou non estean correctamente marcados
Por EROSKI Consumer 29 de Marzo de 2008
Img pintura
Imagen: Les Chatfield

As etiquetas son a carta de presentación de calquera produto. Entre outros datos, reflicten o modo de uso, o grao de perigo ou as medidas de seguridade recomendadas. Conteñen, en definitiva, unha información tan valiosa que é fundamental saber interpretala para evitar que a saúde ou o medio ambiente corran riscos innecesarios.

Imagen: Les Chatfield

Pintar a casa é unha das tarefas máis frecuentes e, a priori, sinxelas de realizar. Con todo, non basta con elixir a cor e os utensilios adecuados, senón que hai que ter en conta outros aspectos para garantir que o traballo se realiza con seguridade. É nesta tarefa onde a etiqueta ten un papel esencial. “Aclara de maneira concisa que riscos potenciais ten o produto e as medidas básicas para evitalos”, advirte a Asociación Española de Fabricantes de Pinturas e Tintas de Imprimir (ASEFAPI).

Normativa

Mellorar o aspecto da vivenda non debe implicar ningún risco. Nin para a saúde nin para o medio ambiente. Nos últimos anos, a Unión Europea ha posto en marcha diversas normativas para reducir as emisións á atmosfera de compostos orgánicos volátiles (COV) -presentes en pinturas e vernices-. Tamén a lexislación española aprobou senllas normativas para controlar estas emisións: o Real Decreto 117/2003, que limita as emisións de COV debidas ao uso de disolventes en determinadas actividades, e o Real Decreto 227/2006, que ademais de afectar a etiquetaxe limita o contido de COV en determinadas pinturas e vernices de decoración e en produtos de renovación do acabado de vehículos.

A etiqueta “aclara de maneira concisa que riscos potenciais ten o produto e as medidas básicas para evitalos”

Doutra banda, o Real Decreto 255/2003 aprobou o Regulamento sobre clasificación, envasado e etiquetaxe de preparados perigosos. Segundo esta norma, os envases deben “ostentar de maneira legible e indeleble, polo menos na lingua española oficial do Estado”, os seguintes datos:

  • Denominación ou nome comercial do preparado.
  • Nome, dirección completa e número de teléfono do responsable da comercialización (fabricante, importador ou distribuidor).
  • Nome químico da sustancia ou sustancias presentes no preparado.
  • Símbolos e indicacións de perigo.
  • Frases de risco (frases R) e consellos de prudencia (frases S). Estas frases poden aparecer soas -coa lenda- ou acompañadas das iniciais R e S, ademais dun número que codifica a frase (R 23/25, S16…).
  • Cantidade nominal de produto.

Outros datos recomendables son o grao de perigo ou o modo de almacenamento. Estes poden aparecer tanto na etiqueta como impresos no bote.

Ficha de Datos de Seguridade

A Ficha de Datos de Seguridade (FDS) é unha información dirixida, principalmente, a usuarios profesionais. Complementa e amplía o contido da etiqueta con datos referir# a primeiros auxilios, medidas en caso de vertedura accidental ou información toxicolóxica, ecolóxica ou relativa ao transporte. Permite, segundo ASEFAPI, “tomar as medidas necesarias para a protección da saúde e da seguridade no lugar de traballo e do medio ambiente”.

A elaboración da Ficha de Datos de Seguridade depende de persoal técnico, aínda que o subministrador debe vixiar que se entregue co produto

Esta ficha debe acompañar ao produto durante todo o seu ciclo de vida. É obrigatoria en todas as pinturas, tintas e vernices clasificados como “perigosos” e nos produtos considerados “non perigosos”, pero que conteñan máis dun 1% dunha sustancia perigosa ou conten con límites de exposición profesional.

A súa elaboración depende de persoal técnico especializado, que analiza as necesidades dos usuarios. No entanto, é o subministrador quen debe asegurar a súa entrega á vez que o produto, antes ou en calquera momento que o solicite un cliente profesional. Pode entregarse en papel ou formato electrónico.