Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O clima e os microclimas no xardín

É importante prestar atención ao clima xeral da rexión, pero tamén ás características internas do propio xardín, que determinan os seus microclimas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 28deMaiode2002

As temperaturas, as choivas e os ventos dunha zona determinan o seu clima, pero nun xardín hai que ter en conta os microclimas que xeran a sombra de árbores ou muros, as correntes de aire ou a humidade do chan. Este artigo detalla as características de climas e microclimas, os factores que interveñen na conformación de microclimas e algunhas pautas paira modificalos.

Características de climas e microclimas

Img microclimas jardin art
Imaxe: Mario Carvajal

No momento de deseñar un xardín, débense ter en conta as características do clima e os microclimas do lugar. A que se refire cada termo? O clima está dado polas condicións xerais da rexión. É dicir, si trátase dunha zona calorosa ou fría, húmida ou seca, con moito vento ou sen el, etc. En xeral, eses son o tres principais parámetros que se deben considerar ao avaliar o clima: temperaturas, choivas e ventos.

Observar os xardíns xa existentes dá una idea bastante clara de que exemplares pódense plantar nesa rexión

Os microclimas, pola súa banda, son os condicionamentos de cada parcela específica do xardín. En xeral, débense ter en conta os mesmos tres factores, pero neste caso ven afectados non polas características xerais da rexión senón por cuestións particulares do xardín: si hai unha árbore que dea sombra, recunchos máis húmidos, un muro ou sebes que corten ou minoren o vento, as sombras proxectadas por edificacións próximas, etc.

En función do clima débense elixir as especies máis propicias paira cada rexión. Un truco moi simple pero efectivo consiste en camiñar pola zona na que se desexe confeccionar un xardín, paira comprobar a existencia doutros xardíns e coñecer que exemplares os habitan. Por suposto, eses xardíns non han de incluír todas as especies posibles da rexión, pero si brindarán una idea representativa. Logo haberá que ter presentes os microclimas do propio xardín paira saber de que maneira distribuír esas especies.

Factores que interveñen na conformación de microclimas

Cada xardín é único: cada un depende, ademais do gusto e as habilidades do seu deseñador, de onde se sitúe. Pero ademais, as cidades ofrecen condicións diferentes ás das zonas rurais ou os pobos pequenos: a concentración de cemento fai que nos núcleos urbanos as temperaturas sexan máis elevadas.

O microclima resultará moi seco nunha área que recibe a luz do sol moitas horas ao día ou está baixo unha árbore moi frondosa

Son variados os factores que interveñen na diferenciación de microclimas. Primeiro hai que ter en conta a chegada da luz do sol. Existen certas plantas que poden desenvolverse e vivir coa luz indirecta do sol, outras que necesitan luz directa durante algunhas horas e outras que a requiren durante todo o día. Unha área situada debaixo da copa dunha árbore ou xunto a un muro terá sombra durante boa parte do día, por tanto haberá que plantar alí exemplares que poidan adecuarse a ese factor.

Por outra banda, a incidencia dos raios do sol é clave paira determinar a humidade do ambiente: canto menos luz reciba, tanto máis húmidos resultarán o chan e o aire nese sector. De todos os xeitos, a humidade tamén dependerá doutros factores. Si a copa dunha árbore é moi frondosa, chegará ao chan menos auga de choiva que cando as follas e as ramas déixana filtrar con facilidade.

Os muros serven como protección en rexións moi ventosas, como as próximas ao mar. Pero non só eles: tamén se pode recorrer a medidas que bloqueen o vento de maneira parcial, como poden sebes, ligustros, mallas de rede ou teas. A vantaxe destes elementos é que restan intensidade á acción do aire, pero non a obstruyen por completo.

Estes consellos son válidos non só en zonas de natureza moi ventosa: en moitos casos, en plena cidade, hai espazos nos que se xeran moitos ventos, remolinos e pequenas turbulencias, debido á arquitectura de edificios e muros e a presenza de árbores.

Como modificar os microclimas

Ao traballar sobre un xardín, é posible modificar os microclimas existentes ou crear determinados microclimas, necesarios paira certas especies ou tipos de plantas. O vento pode ser bloqueado de modo total ou parcial coa colocación de muros, sebes ou pantallas de tea. Estas últimas tamén serven paira dar sombra a certas áreas, de modo que obstruyan por completo a acción do sol ou só rebaixen a súa intensidade.

Outra maneira de actuar sobre o microclima é por medio da rega, paira o cal se poden usar diversos sistemas (o de aspersores é un dos utilizados con maior frecuencia). E tamén a humidificación e redución da temperatura do ambiente, que inclúe mecanismos talles como a pulverización de auga.

Este último recurso, chamado tamén “nebulización” (nome tomado dun proceso médico), emprégase paira refrescar espazos nos que fai moita calor. A auga se pulveriza de tal maneira que se dilúe no aire para que as súas pequenas partículas en suspensión reduzan a temperatura. Utilízase de forma habitual nas terrazas de bares e restaurantes, e tamén en patios e terrazas hogareñas, e pódese aplicar paira baixar a temperatura e aumentar o nivel de humidade no xardín.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións