Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Por que cruje o chan de madeira?

As variacións na humidade ambiental provocan movementos na madeira que orixinan gruñidos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 07deXuñode2004
Img suelo bambu Imaxe: Ed G

Os chans de madeira crujen. Emiten una especie de gruñido, cuxo orixe se debe aos movementos provocados neste material polo grao de humidade no ambiente. “Sobre todo, e case exclusivamente, cando se trata de tarima maciza”, precisa o presidente da Asociación Navarra de Instaladores de Parquet (A.N.I.P.), Javier Aguado.

As tarimas macizas están compostas por táboas cun grosor aproximado de 20 milímetros. Xeralmente, estas táboas encáixanse entre si -sistema machihembrado- e crávanse a unha estrutura perpendicular de rastreles de piñeiro. Paira iso utilízanse, normalmente, cravos de ferro.

Cando se producen cambios higrométricos (variacións no grao de humidade) derivados do propio ambiente ou do morteiro, formigón, pintura ou outro material que se emprega na obra, a madeira experimenta movementos. “Se seareiro ou deshincha, o que fai que o seu tamaño incremente ou mingüe”, subliña Augado. Estes cambios propician que os cravos se despracen, sexan removidos do seu sitio, e, ao quedar certa folgura entre o cravo e a madeira, esta gruñe.

Utilización de morteiro

Outra causa do crujido é a colocación de rastreles sobre morteiro ou cravados á soleira. Esta práctica, “común aínda que en construción está terminantemente prohibida”, sinala Augado, propicia que a madeira se fixe ao chan e aparezan gruñidos cando se ve impedida paira moverse.

Una instalación flotante sobre tacos de nivelación minimiza ao máximo os ruídos

A forma de minimizar ao máximo eses ruídos pasa por respectar una folgura perimetral de varios milímetros até a parede, deixar secar o morteiro o tempo correspondente, “entre dous ou tres anos”, e realizar “una instalación flotante dos rastreles sobre tacos de nivelación”, especifica o presidente de A.N.I.P.

Doutra banda, un remedio para que a madeira non soe consiste en aplicar pos de talco ou parafina nos espazos que quedan entre as táboas. Se se fai así, se lubrican as zonas de unión das táboas e aquelas en a que se atopan os cravos, o que palia en parte o son de maneira temporal. “Os pos de talco actúan no machihembrado, mentres que a parafina faio sobre o cravo”, aclara Augado. “No entanto -prosegue-, o profesional debe explicar que un entarimado sobre rastreles exponse a que cruja porque existe una cámara de aire debaixo e é susceptible de abrirse debido a variacións higrométricas”.

Almacenar a madeira

Antes de colocar a tarima, é habitual que se almacene durante varios días na vivenda ou local no que se prevé instalala. Desta maneira, espérase que a madeira se aclimate á humidade ambiental e aumente ou mingüe antes de instalala. “Con todo, esta práctica non ten sentido”, advirte Javier Aguado. “Tal como marca a normativa, a madeira comercialízase moi seca, cun grao de humidade entre o 7% e o 8%. Se a deixamos repousar nun lugar relativamente húmido porque, por exemplo, aínda se están pintando as paredes ou non se instalaron as xanelas, a humidade da madeira pode elevarse até o 12%”, engade.

Se se deixa repousar a madeira nun lugar húmido antes de colocala, as súas dimensións aumentarán

Isto significa que, una vez instalada, a madeira experimentará movementos e, por tanto, soará. “Ao acender a calefacción, as táboas rexistrarán de novo valores de humidade entre o 7% e o 8%, minguarán e ese movemento orixinará ruído”, destaca Augado. O ideal sería climatizar a vivenda á temperatura que rexistrará una vez que se habite. “Esta é una práctica que non se fai nunca, pero que se debería recomendar porque desaparecerían practicamente todos os ruídos posibles”, aconsella Augado.

Tarima flotante

Os crujidos non dependen tanto da especie de madeira con que se traballa, como da maneira en que se instala. É posible que as madeiras tropicais soen máis, ao ser máis densas, o mesmo que o piñeiro moi seco, pero en xeral todas as madeiras soan. Só a tarima flotante, os chans laminados, sintéticos ou o parqué encolado, entre outros, “non teñen por que soar”, sempre que a instalación leve a cabo de maneira correcta: con barreira de vapor e manta.

Se a instalación é correcta, as tarimas flotantes “non teñen por que soar”

A excepción nos sistemas flotantes atópase, segundo A.N.I.P., nos entarimados con sistema clip. Tanto naqueles que non utilizan pegamento, senón que encaixan una táboa á seguinte, como nos que se colocan sobre unha estrutura de aceiro grazas a unhas guías que leva cada táboa. Estes últimos poden producir un gruñido metálico ao pisar a zona de unión a esa estrutura.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións