Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sebes, os muros do xardín

Mediante pódaa pódense recortar os sebes con formas xeométricas ou estruturas naturais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 14deXullode2004
Img seto Imaxe: Mike Renlund

Os sebes son formacións vexetais que delimitan, bordean, protexen e decoran o xardín. Están compostos por grupos aliñados de plantas, arbustos e árbores, de cuxo tamaño dependerá a altura do sebe. Mediante pódaa, pódense recortar con formas xeométricas ou estruturas naturais. En canto ás necesidades de substrato, rega e abono, dependen en gran medida da especie vexetal.

Elixir o tipo de sebe

Cando se quere plantar un sebe no xardín, é aconsellable fixarse noutros da zona paira coñecer que especie adáptase mellor ás características climáticas e do chan. A elección de especies autóctonas asegura a supervivencia do sebe cuns coidados mínimos. O seguinte paso é decidir o tipo de sebe, paira elixir a especie.

Si o sebe delimitará una leira ou xardín, este debe medir máis de dous metros. Neste caso, débense elixir árbores ou arbustos que alcancen estas dimensións, como o carpe común, árbore de folla caduca que admite una podar regular, ou o ciprés, xa sexa o común, o horizontal ou o piramidal. Outra especie moi habitual é o leilandi, una conífera parecida ao ciprés e de rápido crecemento.

Si o sebe delimitará una leira ou xardín, debe medir máis de dous metros

Un segundo grupo de sebes está formado por plantas que non superan os dous metros de alto. Entre elas destacan o boj e o tezo, moi habituais na formación de sebes xeométricos. O tamaño destas formacións vexetais tamén permite o uso de especies con flor, como a adelfa, a lantana ou a rosa de Siria.

Os sebes máis baixos non superan o metro de altura. Entre as especies máis aptas paira estas formacións destaca tamén o boj. Outras opcións moi decorativas son a escalonia, o cotoneaster, o mirto, a fucsia, a xara e diversos tipos de rosales.

Paira delimitar parterres e bordear camiños utilízanse as borduras, una especie de sebe moi baixo, que non alcanza os 50 centímetros de altura. O romeu, o tomiño, as rosas en miniatura, a santolina ou os narcisos son plantas moi apropiadas paira realizar borduras.

Coidados e mantemento

As especies que forman os sebes, en xeral, non son moi delicadas. No inverno, poden sobrevivir coa auga procedente da choiva, mentres que no verán hai que procurar que ao sebe non lle falte auga. Nas zonas onde os veráns son secos, hai que extremar as precaucións.

A tarefa indispensable cando hai un sebe no xardín é pódaa

Na primavera convén engadir aos arbustos un abono composto, mentres que no outono convén utilizar un preparado descomposto. En canto ao substrato, este débese adaptar ao tipo de planta utilizada.

Outro labor de mantemento pasa por recortar as puntas do sebe con regularidade, paira manter controlado o seu crecemento e impedir que invadan un espazo maior do desexado. Paira aforrar tempo e traballo, convén optar por sebes de porte informal, que esixen menos coidados e as súas puntas son de corte fácil.

No entanto, a tarefa indispensable cando hai un sebe no xardín é pódaa. Una poda regular do sebe non só dá forma a este, senón que estimula o crecemento e mellora a forma dos arbustos. Canto máis se pode un sebe, máis tupido será no futuro.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións