Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaje > Albanelaría e fontanaría

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tipos de tezas

Tézalas son o material máis empregado nas cubertas grazas á súa permeabilidade e estanqueidad ao aire e á auga de choiva

Tézalas son o material máis utilizado nas cubertas dos edificios residenciais. Aínda que en xeral están compostas de cerámica, tamén se fabrican tezas de lousa e de formigón, máis empregadas en cubertas planas e en lugares onde as condicións climatolóxicas son máis severas. Os avances na súa produción permitiron que hoxe día as tezas teñan diferentes formas, texturas e cores que, ademais de garantir un correcto estado do tellado, embeléceno. Aínda que as súas vantaxes son múltiples, a principal característica que presentan é a estanqueidad ao aire e á auga de choiva, ademais dunha gran resistencia ao lume e permeabilidade, que permite o paso do vapor de auga e evita a condensación. En canto á súa colocación, adóitanse empregar rastreles ou morteiro (mestura de cemento, cal e area), aínda que tamén se pode recorrer á colocación en seco con cravos ou grapas e ao uso de siliconas e adhesivos, máis limpos e exactos.

Diferentes materiais

O 10% dos materiais de construción que se producen cada ano son tezas, una cifra só superada pola produción de ladrillo caravista (13%) e de ladrillo paira revestir (51%), segundo datos da Asociación Española de Fabricantes de Ladrillos e Tezas de Arxila Cocida, Hispalyt. O uso de tézalas paira recubrir as cubertas dos edificios residenciais é tan frecuente que “é o material máis usado por excelencia”, tal e como explican desde o Gabinete Técnico do Colexio Oficial de Aparelladores e Arquitectos Técnicos de Madrid (COAATM). “O uso do material cerámico na execución de cubertas vén avalado por séculos de experiencia e tradición. É o material máis utilizado, respondendo perfectamente ás necesidades técnicas e económicas esixidas. Ademais, a súa gran versatilidade contribúe á obtención de tezas con formas diversas e tanto a adición de aditivos como a aplicación de tratamentos superficiais permiten obter diferentes coloraciones e acabados”, engaden desde Hispalyt.

http://www.consumer.es/imgs/2006/10/tejados2.jpg

Polo xeral tézalas utilízanse, en maior medida, paira ‘protexer’ aos edificios con cuberta inclinada, aínda que esta circunstancia depende do material do que está composta a propia teza. Desta maneira, pódese distinguir entre:

  • Tezas curvas, cerámicas xeralmente, que se empregan paira cubertas inclinadas e permiten aproveitar como bufarda o espazo que queda baixo cuberta.
  • Tezas planas, de lousa, cerámica ou formigón, moi usadas paira cubertas planas.
  • Tezas mixtas ordinarias, tantas cerámicas como de formigón.
  • Tezas mixtas, cun perfil curvo e plano.

Ademais deste tipo de tezas, tamén se fabrican pezas especiais e accesorios paira solucionar puntos concretos da cuberta:

  • Tezas de ventilación. Facilitan que se produza una corrente de aire baixo tézalas e baixo a cuberta, e impiden a posible formación de condensaciones de auga.
  • Tezas de beirado. Embelecen o beirado, prolóngano uns 15 centímetros e evitan que se produzan humidades e manchas na fachada.
  • Medias tezas. Son tezas mixtas ás que se lles suprimiu a parte plana.
  • Dobres tezas. En realidade son tezas mixtas, con dúas partes curvas e una plana.
  • Tezas traslúcidas. Uns elementos de vidro ou plástico translúcido cunha forma exterior e unhas dimensións iguais ou múltiplos das de tézaa, que aseguran o paso da luz paira iluminar os espazos situados debaixo da cuberta.

“O uso dun tipo ou outro depende das zonas e da temperatura. Así, no norte adóitanse empregar máis as de lousa ou as de formigón pola súa resistencia, mentres nas zonas máis calidas empréganse a miúdo tézalas cerámicas ou as de formigón. En canto á cor, hai una gran variedade de tons, o que fai que, como material de revestimento, embelece polas súas formas e cores a cuberta dun edificio. Por iso, tézalas poden usarse como material decorativo, aínda que a súa misión principal é a de cubrición”, precisan desde o COAATM. Onde colocalas? Aínda que en edificios residenciais é o material máis empregado, en cubertas de pavillóns deportivos ou edificios industriais adóitanse substituír tézalas por materiais máis lixeiros e de maior superficie como os tellados de aliaxes lixeiras, zinc ou fribrocemento.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Principais vantaxes »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións