Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Usos e aplicacións da verniz ignífugo

O uso de verniz ignífugo proporciona á madeira maior resistencia contra o lume e atrasa a súa propagación e efectos en caso de incendio

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 16deMaiode2008

As vernices ignífugos ofrecen un acabado similar ao das vernices comúns, pero, ao estar fabricados con resinas que non arden, proporcionan ás superficies maior resistencia ao lume. Por iso é polo que o seu emprego estendeuse tanto nos últimos anos. Neste artigo descríbese a axuda que representa a verniz ignífugo paira retardar a propagación e o efecto dos incendios, as características deste produto e a súa aplicación e como se relaciona coa normativa contra a acción do lume.

A verniz ignífugo, axuda contra incendios

O uso de vernices ignífugos estendeuse nos últimos tempos como medida de prevención e protección ante incendios. Estes produtos ofrecen un acabado similar ao de calquera verniz, coa vantaxe de estar fabricados con resinas que non arden. Desta maneira, presentan una maior resistencia ao lume e retardan a súa propagación e os seus efectos. É dicir, ofrecen una protección pasiva ante este eventual perigo, aínda que non impiden que a madeira se queime.

As vernices ignífugos pódense aplicar tanto sobre mobles como noutras partes da casa: portas, xanelas, chans, vigas, etc. Ademais, é frecuente que teñan propiedades anticorrosivas, polo que son eficaces fronte ao desgaste que produce o paso do tempo ou a acción doutros axentes externos, aparte do propio lume. Por iso, estas sustancias utilízanse non só sobre madeira (o máis combustible dos materiais usados paira o mobiliario ou as estruturas dunha edificación), senón tamén sobre superficies metálicas, como aceiro e ferro.

Aplicación e características da verniz ignífugo

En xeral, a aplicación da verniz ignífugo realízase da mesma forma que unha verniz común. Hai que limpar ben a madeira, paira lograr que estea libre de po, graxa ou restos doutros produtos. Convén tamén lijar a superficie, ata que quede o máis lisa posible. A calidade necesaria paira o acabado depende, ademais, do obxecto do que se trate (non é o mesmo una mesa ou una cadeira que as vigas que sosteñen o teito, as cales poden ser moito máis rústicas).

O habitual é que as vernices ignífugos sexan transparentes, aínda que tamén os hai de tons variados, mates ou brillantes

Con respecto ao método de aplicación, a miúdo os fabricantes indican cal é o que mellor se axusta a cada produto: se o rodete, a brocha ou a pistola. Se non o indica, pódese elixir o máis idóneo segundo as características da superficie que se pintará: paira espazos pequenos, recunchos, etc., convén o pincel, mentres que paira sitios maiores e lisos, o rodete é o máis recomendable.

O número de capas que se aplicará varía conforme á maior ou menor protección que se busca paira a superficie, aínda que tamén do acabado que se desexe dar e outros factores, como o grao de absorción da madeira. De todas as maneiras, dúas mans de verniz considérase una cantidade mínima paira garantir un bo resultado. Estas mans, pola súa banda, non deben ser moi espesas, e débese dar o tempo necesario, co fin de que cada una seque ben antes de aplicar a posterior. En xeral, deixar pasar un día é una boa medida.

O habitual é que as vernices ignífugos, do mesmo xeito que os comúns, sexan transparentes, aínda que tamén se poden atopar no mercado produtos deste tipo con tons variados, mates ou brillantes, paira obter diversos resultados decorativos. Son duradeiros e resisten ben o paso do tempo, os golpes e mesmo a humidade.

Vernices ignífugos e a normativa contra incendios

As vernices ignífugos contribúen coas normativas establecidas no Código Técnico da Edificación, que regula as condicións de protección contra incendios nos edificios e incorpora a norma UNE 23727, titulada “Ensaios de reacción ao lume dos materiais de construción. Clasificación dos materiais utilizados na construción”.

Este código procura que, una vez declarado un incendio, reúnanse as condicións necesarias paira protexer a quen se atopen no interior do edificio, previr danos en inmobles ou establecementos próximos e facilitar a intervención dos equipos de rescate “tendo en conta a súa seguridade”.

Se se desexa adquirir unha verniz destas características, é posible comprobar se o produto cumpre cos requisitos paira ser cualificado como ignífugo por medio da súa etiqueta: alí debe aparecer a información acerca de se se axusta á norma UNE 23727.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións