Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Bricolaxe

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Xardineiras paira decorar as xanelas

No interior da xardineira pódese encher con diversas macetas ou directamente con terra paira as plantas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 06deSetembrode2002

Instalar as xardineiras baixo as xanelas era un detalle moi habitual nas casas antigas pero que se foi perdendo co tempo. Desta maneira, a disposición dunha xardineira nas xanelas, á parte de recuperar un adorno tradicional, proporcionará un toque orixinal e de distinción á fachada da casa e permitirá a corrección de pequenos defectos. Ademais, as xardineiras tamén son un método paira plasmar colorido, vitalidade e personalidade propia, coas flores que as acompañen, á parte exterior da vivenda.

Antes de nada, a primeira decisión a tomar versará sobre o lugar no que se instalará a xardineira, así como determinar o seu tamaño. Como norma xeral, en canto ás medidas, é recomendable que o ancho da xardineira non sexa superior ao ancho da xanela na que se situará, mentres que a altura estará en función coa propia altura das macetas seleccionadas. Una media óptima pódese fixar nos 20 centímetros de profundidade, o que orixina que as macetas non deben exceder os 15 centímetros de altura paira dar vistosidade ao conxunto. Neste punto, xorde outra boa alternativa, que consiste en verter a terra directamente sobre a xardineira, deixando ao carón as macetas. Por outra banda, co fin de que o xardineira soporte o peso da terra ou das macetas é conveniente incorporar uns reforzos ou soportes de apoio, a modo de escuadras de andeis, que se poden adquirir en tendas ou elaborar de forma artesanal.

Material e acabado da peza

A elección do material é un factor determinante. Sen dúbida, a mellor opción é decantarse pola madeira de cedro, xa que destaca pola súa boa resistencia e polo seu talante económico, á parte de ofrecer una boa relación calidade-prezo. Tamén se poden empregar outras madeiras, talles como o piñeiro, a teca ou o ciprés, aínda que os resultados serán menos atractivos e suxestivos. Ademais, a madeira, que pode ter una superficie rugosa ou lijada, pódese deixar ao natural ou tratarse, en función do gusto persoal de cada un.

Dada as condicións atmosféricas, con altos niveis de humidade e temperaturas extremas, o proceso de montaxe da xardineira é conveniente levalo a cabo coa máxima atención paira deixala perfectamente fixada, incluíndo os seus soportes. A modo de pequeno apuntamento, é aconsellable que o fondo da xardineira conte cuns diminutos orificios paira unha mellor drenaxe. Una vez montada a xardineira, o seguinte punto reside no seu acabado. Neste apartado, o número de posibilidades é variado e pódese optar desde manter a xardineira sen ningún tipo de protección até aplicar una pintura satinada e especial paira exteriores, a cal achegará protección e un toque de cor á composición.

Por último, coa xardineira xa ben fixada sobre a parede, os soportes e a xanela, tan só resta introducir o seu contido, ben a terra ou ben as macetas seleccionadas con anterioridade. Chegados a este punto, a combinación de plantas colgantes e flores de cores vivas e intensas proporcionarán un conxunto inigualable nesta parte exterior da vivenda.

Propiedades segundo o seu material

Hoxe en día existen xardineiras de diferentes tamaños e materiais. A continuación explicaranse algunhas das propiedades destas en función do material en que están confeccionadas:

-De plástico. Este tipo de xardineiras son a variedade máis barata e de sinxela conservación, á parte de ser lixeiras e de fácil mobilidade. Con todo, as inclemencias meteorolóxicas, o uso e o paso do tempo afectan en demasía a presenza e o estado destas xardineiras.

-De madeira. A súa presenza outorga un carácter máis clásico ao ambiente e nas súas diferentes variedades combina moi ben con todo tipo de plantas. Entre o negativo está que a súa conservación require moitos coidados, como o ter que baleiralas cada certo tempo paira tratar a madeira e que, en xeral, adoitan ser pesadas e difíciles de mover.

-De cemento ou formigón. Esta variedade de xardineira é obviamente a máis pesada e son moi utilizadas en xardíns e integrado como mobiliario urbano nas cidades. Estas soportan moi ben as inclemencias meteorolóxicas e por tanto son moi duradeiras.

-De terracota e similares. Proporcionan una pincelada rústica á contorna, pero tamén adoitan ser bastante pesadas e complicadas de limpar. Existen variedades tanto paira balcóns como paira xardíns, aínda que en xeral son difíciles de mover porque ademais de ter un peso considerable, tamén rompen con facilidade con calquera pequeno golpe.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións