Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

5 escusas das aseguradoras paira non pagarnos

O cambio de estratexia e modelo de negocio dalgunhas compañías de seguros fomenta que tenten maximizar beneficios en prexuízo do consumidor
Por Blanca Álvarez Barco 10 de Outubro de 2018

“Non, iso non o cobre o seguro “. A esta contestación enfróntanse centos de asegurados cando pretenden reclamar algo que pensan que lles corresponde. E é que, aínda que o habitual é falar dos intentos de fraude dos clientes á súa compañía de seguros, as tretas non só funcionan nesta dirección . Segundo sinalan algúns expertos, o cambio no modelo de negocio destas empresas paira maximizar beneficios fai que se utilicen procedementos “discutibles” na súa relación co asegurado, como dilatar ou complicar os procesos, entre outras estratexias , como explicamos a continuación.

Img parte seguro listadogrande

Cada ano, segundo publican as compañías aseguradoras, aumentan os actos perpetrados polos usuarios paira beneficiar do seu seguro, “actos que prexudican a todos os asegurados”, sinala Vicente Martínez, socio fundador de Voyadefenderte.com.

Pero, doutra banda, hai que ter moi presente que nos últimos anos moitas delas sufriron “un cambio brutal no seu modelo de negocio, copiando o modelo bancario do servizo ao cliente e con estratexias de maximización de beneficios”, explica o xurista. Desta opinión é tamén Josep María Funallet, administrador de Claimcenter, quen afirma que “a ningunha aseguradora gústalle pagar, pois lles supón un gasto que reduce o seu beneficio”. Pero aclara que hai boas que abonan aínda que non lles guste, e malas, “que saben perfectamente que deben pagar e non o fan, ou pagan menos pondo escusas”.

Esta necesidade de obter beneficios leva certos procedementos que prexudican ao cliente. Cales son estas argucias?

Img pintorseguro grandeImaxe: Jarmoluk

1. Complicar os procesos paira reducir a indemnización

Dous moi claras son tratar de complicar os procesos ou dilatalos no tempo . Teñen a exércitos de empregados cuxa misión é “marear a perdiz e non resolver nada intencionadamente, paira desgastar ao usuario e que abandone a súa reclamación exhausto”, detalla Funallet. Ou ben que “o cliente peche un acordo beneficioso paira a aseguradora”, engade Vicente Martínez. Se temos en conta o número de sinistros que pode xestionar una compañía de seguros, podemos facernos una idea do que aforran con esta técnica.

2. O “non” por resposta: as coberturas excluídas

Quen crea que a súa casa, comunidade ou un contratempo está cuberto pola súa póliza, pode asombrar de. a cantidade de circunstancias que, en realidade, fan que ás veces ter un seguro apenas sirva . Nos peores casos, as malas aseguradoras “enganan ao usuario dicíndolle que algo non lle queda cuberto, cando realmente estao”, sinala Funallet. O avogado de Voyadefenderte.com explica que a escusa da exclusión dáse en todo tipo de seguros:

  • Seguro de comunidade: “non, esa pingueira non está cuberta, porque a choiva ese día non supero os ‘x’ metros cúbicos por hora ou non esa filtración é por un erro construtivo ou por falta de mantemento. E en ningún deses casos está cuberto”.
  • Seguro de fogar : “non, ese sinistro non está cuberto, porque a pingueira produciuse como consecuencia dunha falta de mantemento do desaugadoiro da ducha”.

  • Seguro de asistencia: “non, non está cuberta a asistencia, porque vostede non está tirado co seu coche a máis de 20 quilómetros do seu domicilio”.

  • Seguro de viaxes: “non, este sinistro de repatriación por haber afogado nas Bahamas non está cuberto, porque sucedeu durante a práctica de submarinismo, que está excluída da póliza”.

3. A ausencia de nexo causal

Una das escusas máis utilizadas polo seguro é a de esgrimir que non hai relación causa-efecto no incidente. É dicir, que o dano causado non se corresponde a como ocorreu o sinistro en cuestión . No caso dunha lesión, téntase demostrar que en realidade era anterior ou que non se pode achacar concretamente -ou na súa totalidade- ao accidente. No caso das coberturas por falecemento, en ocasións a aseguradora trata de non indemnizar ao tomador investigando a fondo o seu historial e téntase demostrar que a morte se debeu a unha enfermidade ou doenza previa á contratación da póliza.

4. Lentitude ao iniciar os trámites

Máis vale tarde que nunca? Non, nunca hai que tardar. No caso dun sinistro, a rapidez é esencial pois una escusa crecente paira non cubrir un dano é a lentitude en iniciar os trámites.

Paira non ter este problema, que debemos facer? Hai que comunicar canto antes o sinistro ao seguro , pois pasado o prazo que especifica o contrato xa non poderemos facelo (e algúns son moi curtos). Se a aseguradora pon pegas paira concretar o importe da liquidación ou paira realizar o ingreso, acudir a un profesional pode ser a chave do cobro da máxima contía no mínimo tempo posible.

5. O contrato: un arma poderosa

O contrato é a arma utilizada pola compañía de seguros. Por iso, moitas veces “están escritos nun idioma que só as aseguradoras entenden, co fin de defender os seus intereses”, indica Martínez, quen apunta que hai que lelos a conciencia se non queremos atoparnos logo coa frase de “non, non está cuberto” . As pólizas teñen un “Condicionado Xeral” e outro apartado chamado “Condicións Particulares”, e é no xeneral onde adoita estar a letra pequena. Examinala pode axudarnos a aforrar diñeiro e desgustos.

Aínda que coincide con esta opinión en parte, Funallet matiza que o consumidor non le nada “e tampouco ten tempo”. Os contratos son larguísimos e no momento de adquirilo infórmase de moi poucas cousas paira poder comparar. “Si a un usuario disposto a comprar un seguro poslle 60 folios de literatura, foxe despavorido. Por iso só ponse dúas liñas: para que compre. Contrata dúas liñas! “, exclama Funallet. Pero, una vez adquirido, envíanlle o contrato de 60 folios para que o firme, e con boa fe, asínao sen mirar. “O consumidor debería ter claro que o que contrata son as dúas liñas”, non as 60 follas que lle manan con posterioridade, asevera.