Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A taxa de aforro dos fogares cae un 46,5% na última década, segundo as caixas de aforros

Cada familia ten de media un endebedamento aproximado de 50.000 euros

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 04deNovembrode2005

A taxa de aforro dos fogares españois ha caído un 46,5% entre 1995 e 2005, polo que a súa necesidade de financiamento alcanza xa o 2% do Produto Interior Bruto (PIB), fundamentalmente debido ao endebedamento pola adquisición de vivenda, segundo datos da Fundación das Caixas de Aforros (Funcas).

Funcas estima que a taxa de aforro bruta das familias situarase en 2005 no 7,4% da súa renda dispoñible, a máis baixa da historia, mentres que a amortización dos pasivos financeiros en mans dos fogares necesitará un financiamento do 9,9% da renda, situación que considera “moi preocupante”.

En concreto, as caixas calculan que cada familia ten de media un endebedamento aproximado de 50.000 euros, o que lles coloca nunha situación de moita “vulnerabilidade” ante un máis que probable aumento dos tipos de interese ou unha “brusca” corrección do prezo da vivenda. De feito, o aforro familiar en 2004 rexistrou un saldo nulo, tras perder 4,5 puntos no últimos sete anos, e para 2005 Funcas contempla unha previsión negativa de máis dun punto.

Esta caída do aforro débese, segundo a Fundación, aos baixos tipos de interese, á elevación do prezo dos activos reais e financeiros, ao envellecemento da sociedade, e ao desconto que fan as familias das posibles rebaixas fiscais.

Para Victorio Val, director xeral de Funcas, “a situación do aforro é preocupante”. Como non se pode pedir aos fogares que recorten os seus gastos dun día para outro, nin frear o investimento das empresas, porque se deterioraría o crecemento económico, Val pide ás administracións que recorten o gasto, que sexan máis ambiciosas nas súas previsións de superávit, e que non caian na tentación de aplicar rebaixas xeneralizadas de impostos.

O responsable da Fundación rexeita que a forte actividade crediticia poida lesionar as contas das entidades de crédito, dadas as coberturas e provisións realizadas. No entanto, recoñece que a forte drenaxe de recursos que supón a demanda de préstamos por parte das familias está a levar ás empresas a aumentar o seu endebedamento exterior.

Risco por territorios

Nas economías domésticas, o risco vai por territorios. O estudo de Funcas revela que Áraba se sitúa á cabeza das provincias españolas polo seu nivel relativo de aforro doméstico, que é 13 puntos superior á media, mentres Granada ocupa o último posto, cunha taxa de aforro inferior en seis puntos á media.

Como pauta xeral, o aforro é máis alto nas provincias máis ricas, pero hai significativas excepcións. Os fogares dos grandes centros urbanos aforran menos a pesar de dispor de economías moito máis saneadas; e así ocorre que Madrid, cuarta provincia polo seu PIB por habitante, cae ao posto 35 cando se mide a súa taxa de aforro. Algo similar ocorre en Barcelona, Zaragoza, Valencia e Málaga.

Áraba é a primeira en nivel de renda por habitante e taxa de aforro. Pero Biscaia, número dous en PIB “per”cápita , baixa ao posto número 20 en cota de aforro. E Lérida, coa segunda proporción máis elevada de aforro sobre renda dispoñible -sete puntos superior á media-, descende ao posto 15 en PIB por habitante.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións