Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Actores de dobraxe

En España hai una costume arraigado de dobrar máis do 80% dos produtos audiovisuais

Img micro Imaxe: John Hartley

Industria potente

/imgs/2008/02/micro1.jpg

Criticado por moitos e encomiado por outros tantos, en España hai una costume arraigado de dobrar máis do 80% dos produtos audiovisuais que o público consome. A industria move anualmente cantidades millonarias, xa que o noso país é un dos lugares onde maior cantidade de películas, series e documentais sométense a dobraxe a nivel mundial. Iso provocou un recoñecemento internacional aos actores españois dedicados a este tipo de interpretación, non só pola súa cantidade senón tamén, e especialmente, pola calidade do seu traballo. A pesar de que sempre tivo un forte peso no cine, nos últimos anos a dobraxe, e as posibilidades de traballar neste campo, multiplicouse exponencialmente, xa que ao cine hai que sumarlle tamén as series que se emiten nas televisións e plataformas dixitais, onde gaña abrumadoramente o produto foráneo, os debuxos animados ou os videoxogos. Isto sen esquecer que, ademais da o castelán, desde fai máis dunha década tamén se realizan dobraxes ao catalán, galego, eúscaro e valenciano.

Tras Alemaña, España é o país europeo onde máis se inviste en dobraxes cinematográficas

A industria cinematográfica é una das máis potentes a nivel cultural en todo o mundo. Segundo datos do Ministerio de Cultura, durante 2007 exhibíronse 1.324 longametraxes estranxeiras, con 97 millóns de espectadores. A recadación total destas películas rozou os 536 millóns e medio de euros. Eses case cen millóns de espectadores serían moitos menos, xa que llo pensarían dúas veces antes de ir ver a película, si o idioma en que se proxectase fose aquel en que orixinalmente foi concibida e filmada. España é o segundo país de Europa onde máis se gasta en dobraxes cinematográficas, só superada por Alemaña. Franceses ou italianos tamén gustan de ver filmes nas súas respectivas linguas, e hai países, como Portugal ou Holanda, cuxo público non só está afeito ver as películas e as series televisivas no seu propio idioma, senón que ademais considera esta posibilidade como una vantaxe engadida fronte a outros lugares do mundo onde non contan con esta opción.

Do “español neutro” aos idiomas propios

A industria da dobraxe, como tal, naceu coa chegada do cine sonoro. Até ese momento non xurdira a necesidade de reescribir os diálogos dos heroes e viláns nas linguas daqueles lugares onde se exhibían as súas aventuras. En España, as primeiras cintas americanas que chegaron viñan xa dobradas ao castelán, locutadas por actores iberoamericanos. Con todo o resultado final, dada a amálgama de acentos, non chegou a callar do todo, e empezouse a dobrar por actores españois, en estudos que durante moitos anos concentráronse case na súa totalidade en Madrid. No caso dos debuxos animados, con todo, non sempre se recorreu ao que na xerga coñécese como “español neutro” e até ben entrada a década dos 80 os nenos creceron escoitando no Oso Yogui, Os Picapiedra ou Scooby Doo cadencias máis tropicais que peninsulares.

A creación das televisións autonómicas deu un novo impulso á industria da dobraxe, xa que xurdiu a necesidade de contar con expertos locutores paira o eúscaro, catalán, galego e valenciano. Esta nova situación tivo como consecuencia inmediata a multiplicación de centros especializados en executar as adaptacións lingüísticas propias paira cada comunidade autónoma. A abundancia de centros non fixo senón provocar una maior profesionalidade, dada a competencia, tal e como afirma I. Garrido quen leva anos como responsable de formación dunha escola de dobraxe radicada en Barcelona.

Tipos de dobraxe

Aínda que a idea máis estendida sexa a de que a dobraxe se limita ao cine e ás series de televisión, o certo é que esta profesión abarca outros moitos campos. Así, tamén é traballo dun doblador pór voz a documentais ou videoxogos. Na maioría destes últimos coñecidos locutores deportivos que fan as crónicas dos partidos reais, son os encargados de introducir comentarios sobre as xogadas que se realizan cos mandos da consola.

Cine, documentais ou debuxos animados requiren dunhas capacidades de dobraxe distintas, aínda que hai una base común

Cada tipo de contido audiovisual require dunhas capacidades distintas, aínda que haxa una base común que comparten todos os dobladores. Os especialistas en documentais, por exemplo, teñen especial coidado no ritmo dos silencios. O ritmo destas imaxes é distinto ao dunha película, uns debuxos ou una serie. Ponse énfase nun ton de voz evolutivo, orientado a manter na público expectación nas imaxes, sen que se perda o interese. Na dobraxe de debuxos animados, con todo, é necesario contar con numerosos e variados rexistros de voz, xa que dadas as súas características, a expresividade móstrase máis coa voz e as súas variacións que coa cara do personaxe animado.

Os expertos coinciden en sinalar que todas as especialidades da dobraxe son complexas, pero non dubidan en asegurar que quizais sexa no caso do cine e a televisión onde maiores dotes interpretativos requíranse. Antes de dobrar os diálogos dos protagonistas, de reinterpretar una actuación, os actores de dobraxe necesitan coñecer como se move un determinado actor, os seus xestos e “tics”, o seu modo de interpretar… polo que estudan a fondo aos personaxes, tanto no nivel visual como no sonoro.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: A formación »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións