Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Actores de dobraxe

En España hai una costume arraigado de dobrar máis do 80% dos produtos audiovisuais

Img micro Imaxe: John Hartley

A formación

Paira converterse en actor de dobraxe non é necesario contar con experiencia previa, nin existe un límite de idade, aínda que non cabe dúbida de que as capacidades adquiridas previamente facilitan o camiño aos aspirantes que pretenden que esta actividade se converta na súa profesión. O perfil de quen se interesan na dobraxe é moi heteroxéneo: Desde profesionais que traballan e viven da súa voz (xornalistas radiofónicos, locutores…) e actores, pasando por cantantes, até persoas que nunca tivo contacto co mundo da locución ou da interpretación.

A formación destes profesionais impártese en escolas específicas -o groso concentrado en Barcelona e Madrid- que deben estar acreditadas polo ministerio de Educación ou as consellerías de Educación de cada autonomía. Os prezos varían considerablemente en función da escola escollida, e o tipo de aprendizaxe específica que se desexe realizar, con tarifas que van desde 100 a 300 euros mensuais, ou programas de formación anuais que exceden os 1.500 euros. As clases, por normal xeneral, están compostas por grupos de entre 8 e 10 alumnos. Nunha primeira etapa os expertos recomendan comezar pola adquisición de nocións sobre a voz e as súas particularidades, como coidala e non expola a ambientes agresivos que danen a súa textura, como manter o ritmo paira poder transmitir a incerteza, alegría ou desazón ao espectador, etc. Tras a etapa introductoria, cada escola establece metodoloxías de traballo distintas. Algunhas pasan á práctica, facendo que os alumnos se familiaricen coas súas ferramentas de traballo, a pantalla, o micrófono, o texto, etc. Noutros centros, como o que representa J. Barruero trabállase sobre a sincronía dos alumnos, de tal modo que sexa capaz de moverse, retraerse e expandirse no mesmo momento e a mesma forma en que o fai o actor que salgue en pantalla cando rodou na súa lingua orixinal.

Concluída a fase de educación, os actores da dobraxe comezan a ser considerados como profesionais da área, amparándose no Convenio do Colectivo Estatal de Profesionais de Dobraxe (Rama artística) que data de 1994. É, por tanto, una profesión regulada, suxeita a obrigacións, pero tamén a dereitos de representación sindical, salario, folga, etcétera.

Salario variable

Tal e como ocorre cos actores, as súas voces en español teñen distintas tarifas. Resulta extremadamente complexo establecer o salario aproximado que recibe un actor de dobraxe, e, como sinala Eva Parra membro do Sindicato da Unión de Actores, un actor de repartición pode cobrar entre 50 e 60 euros ao día, fronte aos 100 euros diarios de media que pode recibir un actor protagonista. Pero nesta profesión a inestabilidade é a regra. Así, mentres hai meses nos que non se paira de traballar, hai épocas en que poden pasar meses sen proxectos.

O salario varía tamén en función da vinculación coa empresa, as veces que interveña o personaxe nunha película ou serie, ou a cantidade de diálogo do contido que se dobra. Os actores poden ser contratados paira proxectos concretos, durante un tempo determinado, ou formar parte dun persoal fixo.

Un actor de repartición pode cobrar entre 50 e 60 euros ao día, fronte aos 100 euros diarios de media que pode recibir un actor protagonista

O “caché” dos actores coas voces máis reconocibles está ligado directamente á súa profesionalidade, aínda que obviamente inflúe tamén a proxección do actor ao que se dobre. Aínda que pareza estraño, o público é o que marca a tendencia. Quen máis quen menos lembra o desconcertante que resulta estar habituado a ouvir nun personaxe sempre a mesma voz e, de súpeto, escoitalo con outra polo que sempre se procura manter ao mesmo actor de dobraxe ligada a un actor estranxeiro. Dun bo doblador, e da súa continuación no tempo, depende o éxito ou fracaso dunha serie ou película. En raras ocasións estes actores, cunha voz reconocible entre un millón, serán sinalados pola rúa polos seus admiradores, porque aínda que o seu papel sexa crucial, son poucos os que teñen a oportunidade de dar o salto á interpretación directa. Una excepción neste sentido é o actor José Luís Gil, recoñecido agora polo papel dun motivado presidente de comunidade de veciños. Gil leva anos prestando a súa voz a actores como Tim Allen ou Adam Baldwin entre moitos outros. Outro caso coñecido é o de Ramón Langa, que ademais de polos seus papeis no cine e series españolas é tamén identificado por ser a voz de Bruce Willis ou Kevin Costner en castelán.

No outro extremo hai caras menos coñecidas, pero con voces perfectamente identificables. Ocorre con Daniel García, “a voz” de Brad Pitt ou Ewan McGregor, con Jordi Brau, a cuxa voz asociamos a Tom Cruise, Robin Williams ou Tom Hanks, ou a actriz Maria Luisa Solá quen caracteriza as dobraxes de Susan Sarandon ou Sigourney Weaver entre outras.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións