Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Adictos ás compras

Una de cada tres persoas recoñece que compra máis do que necesita

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 28deFebreirode2002

“As rebaixas son un reclamo perfecto”, asegura José Manuel Otero López, profesor titular do Departamento de Psicoloxía Clínica da Universidade de Santiago de Compostela e autor do primeiro estudo nacional sobre a adicción á compra. A época de rebaixas, tanto en agosto como as que agora terminan, “son un contexto moi atrayente paira os compradores impulsivos porque senten especialmente atraídos polo ambiente que se xera ao seu ao redor, o ruído, a animación, as gangas…”.

José Manuel Otero afirma que calquera factor promocional e determinadas épocas do ano son propensas para que o adicto senta a gusto. “En tempo de rebaixas están máis tempo nas tendas e ademais déixanse enganchar máis polos cebos publicitarios”.

Quen é un adicto ás compras?

Os psicólogos que traballaron neste estudo defíneno como aquela persoa que “ten a necesidade de ir de compras paira sentirse ben, adquire moitos produtos que non necesita, ás veces mesmo varios artigos do mesmo tipo, raramente dálle uso ao adquirido e, mentres algúns os devolve, outros os acumula e outros nin sequera os desembala ou os oculta para que non o vexan os familiares”.

Todo isto, conclúe o profesor Otero, desencadea una situación de endebedamento e de enganos na súa contorna, o que pode derivar en problemas económicos e de relacións sociais e familiares.

A finalidade última que persegue o comprador, segundo despréndese do estudo da Universidade de Santiago, é que esta restaure o seu equilibrio persoal, “experimenta una sensación de plenitude e de satisfacción durante o acto. Pero é algo momentáneo, posto que ao pouco tempo volven aparecer as emocións negativas que lle levaron a esa conduta”. Ademais, esta situación acentúase cos “sentimentos de culpa polo gastado e porque se dan conta de que moitas veces, o que adquiriron, non lles serve para nada”.

Cantas persoas son adictas ás compras?

“En España non se elaboraron estudos epidemiolóxicos sobre o alcance deste fenómeno -explica Otero- pero algúns traballos desenvolvidos noutros países europeos conclúen que entre o 2% e o 8% da poboación éo”.

Máis concreto é un informe europeo elaborado pola Unión de Consumidores de España (UCE) a finais do ano 2000 no que se sinala que una de cada tres persoas recoñece que compraba moito máis do que necesita. Javier Garcés, psicólogo e colaborador da UCE sinala que isto significa “un problema moderado no descontrol do gasto. Pódese falar de adicción patolóxica en torno ao 3% da poboación”. Datos similares arroxa un estudo do Concello de Madrid, onde certifica os datos europeos.

Outro informe elaborado polo Goberno de Castela a Mancha fala dun 3% de persoas con adicción patolóxica e un 33% que abusa irreflexivamente. En ocasións é difícil delimitar cando o ambiente, una época ou una situación, propicia una conduta adictiva, a propósito de que o problema non é a droga ou neste caso o comprar, o problema, está na persoa. Por iso, en rebaixas, máis que de adicción habería que falar de abuso xeneralizado.

Os adictos ás compras, síndrome chamada oniomanía e en inglés “shopaholics”, o son todo o ano. Nas liquidacións pasarán algo máis desapercibidos no seu afán de repetición pero non de elaboración. Si en algo se caracteriza esta conduta adictiva é precisamente pola repetición insistente da conduta de comprar.

Que se compra?

Entre os artigos máis recorrentes, segundo Otero, atópanse “aqueles que se relacionan coa aparencia física, sobre todo roupa de moda e complementos de vestir. Habería que sumar tamén a música, antigüidades e os coleccionables”.

Como se pode evitar?

O psicólogo aragonés Javier Garcés apunta algunhas posibles solucións como evitar o pago con cartón e apuntar todos os gastos que se fan a diario. “O mellor é darse tempo. Por exemplo, se apetéceche comprar algo, sal da tenda, do centro comercial, quítache do medio a tentación e estuda si de verdade necesítalo. Si é así, entra e cómprao”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións