Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Aforro en cartóns, de cal prescindir?

Antes de dar de baixa un cartón convén analizar a súa natureza, as comisións que se abonan por ela e a modalidade de pago

Img tarjetas Imaxe: Andres Rueda

A maioría dos adultos españois teñen na súa carteira, polo menos, un cartón de crédito ou de débito que utilizan con frecuencia como medio de pago. O diñeiro de plástico permite realizar operacións en caixeiros, compras en comercios e a través de Internet e pagar con comodidade sen necesidade de levar efectivo no peto. As súas vantaxes son numerosas, pero tamén é necesario valorar o custo que supoñen e as comisións e intereses que levan aparellados. Nun momento no que o aforro familiar é fundamental, débese valorar o uso de cada cartón, comparar as súas prestacións e determinar se se pode prescindir dalgunha. Antes de decidirse, convén elaborar un inventario do número de “plásticos” que ten cada membro, de que tipo son e que comisións ou intereses abónanse por eles. Tamén é interesante a modalidade de pago acordada co banco e débense revisar os contratos asinados. Realizar estas tarefas por escrito axuda a calcular o gasto que xera cada unha.

Tipos de cartóns

Os cartóns de crédito e de débito son as máis utilizadas, pero non as únicas. Os cartóns moedeiro permiten ao usuario realizar pagos ou obter efectivo ata o importe entregado na entidade, coa posibilidade de recargalas, e as comerciais facilitan a adquisición de artigos nos establecementos aos que pertencen, ao emitilas as grandes cadeas de tendas. Outro tipo de plástico “” son os cartóns affinity ou de fidelización, que acumulan puntos que se trocan por descontos nunha aerolínea, noutras compras ou en viaxes.

Quen garden todos estes cartóns no seu moedeiro, disporán dunha avultada carteira que, ademais, pode favorecer que se incrementen os gastos. Por iso é polo que no momento de planificar un maior aforro cuéstionese a utilidade e os beneficios de cada unha delas.

Comparar as comisións de cada entidade

Entre os aspectos que se debe valorar para discernir se é posible deixar de usar algunha, ademais do tipo de cartón, destaca a comisión que aplica cada entidade por un mesmo concepto -emisión, mantemento-. As comisións son libres e cada banco ou caixa de aforros pode fixar a tarifa que desexe. Por este motivo, se o usuario ten varios cartóns de diferentes entidades, tamén é acertado que compare canto lle cobran en cada unha e prescindir dos “plásticos” coas tarifas máis altas, sempre que os servizos que as complementen sexan similares.

A comisión de mantemento dun cartón de crédito duplica á de débito

Polo mantemento do cartón de débito, unha entidade pode cobrar 4,51 euros anuais, mentres que outra pode aplicar unha tarifa de ata 25 euros. A comisión media deste xeito de pago, por tanto, é de 16 euros anuais. Para unha de crédito, segundo o Banco de España, o valor mínimo é de 13,52 euros, fronte a un máximo de 47 euros. A cota media anual é de 33,48 euros.

O mesmo sucede coas comisións por disposición de efectivo. Dun banco a outro a tarifa pode case cuadriplicarse se se saca diñeiro a crédito no caixeiro ou na rede propia. A entidade que menos cobra aplica unha comisión de 1,20 euros e a máis cara, de 4,50 euros. A media é de 2,55 euros por sacar diñeiro da propia entidade e de 3,30 euros se se obtén efectivo noutro banco da propia rede. No caso de que se utilice unha rede á que non está asociada o cartón, a comisión sería de 3,46 euros, mentres que no estranxeiro custa 3,69 euros.

Cos cartóns de débito, a disposición de efectivo nun caixeiro da entidade é gratuíta. Se se saca diñeiro dun dispensador da propia rede, págase unha media de 0,79 euros, mentres que se se utiliza unha máquina doutra rede a comisión ascende a 2,93 euros e, no estranxeiro, a 3,02 euros.

Se se sopesan estes valores e tense só en conta a comisión de mantemento e a de disposición de efectivo, é recomendable prescindir do cartón máis caro, se o usuario ten varias de entidades diferentes e estas non se ligaron aos bancos a través de créditos ou hipotecas que supeditan a súa concesión á contratación doutros produtos.

Antes de prescindir dun cartón, o titular pode tratar de negociar co banco as comisións que lle aplican. É frecuente que se o cliente leva bastante tempo na entidade, ten unha fonte regular de ingresos domiciliados, depósitos ou unha conta corrente sen números vermellos, o banco acceda a reducir as comisións que recibe polo mantemento e a utilización dos cartóns.

Valorar o tipo de pago

Xunto co tipo de cartón e as comisións, outro factor que se debe ter en conta é o tipo de pago, xa que del depende un gasto maior ou menor en intereses e comisións.

  • Os cartóns de crédito permiten obter diñeiro ou realizar pagos ata un límite determinado, aínda que se careza de fondos na conta do banco. Despois, no prazo fixado, o cliente ten a obrigación de devolver o diñeiro do que dispuxo e, no seu caso, os intereses. O usuario pode realizar compras sen que estas reflíctanse de inmediato na súa conta, tras acordar co banco a data en que se pasará o cargo -a final de mes, a principios do seguinte…-.

  • Os cartóns de débito , pola contra, rexistran na conta asociada os pagos realizados ou a retirada de fondos no mesmo momento en que se realizan. O cliente só pode utilizar o diñeiro depositado nunha conta á que está asociada o cartón. Se non ten fondos, non poderá dispor do diñeiro, salvo que o banco decida anticipar esta cantidade, aínda que isto provoca un descuberto na conta, que xera intereses e comisións.

En función do tipo de pago, distínguese:

  • Pago inmediato. Corresponde, sobre todo, ao cartón de débito, aínda que tamén se pode solicitar utilizar a de crédito e que as compras se carguen de inmediato na conta corrente. É unha forma de controlar o gasto, posto que se o consumidor non ten diñeiro, non pode gastalo. Ademais, non leva intereses aparellados.

  • Pago único. Previsto para o cartón de crédito, permite ao usuario devolver de maneira íntegra todo o diñeiro utilizado, ben a final de mes ou a principios do seguinte. Nesta modalidade a maior parte das entidades emisoras non cobra intereses.

  • Pago aprazado. É a modalidade máis cara para o cliente, xa que en case todas as súas variantes ha de abonar intereses. O usuario ten dispoñible unha suma mensual pactada de antemán co banco. Conforme devolve o diñeiro, este engádese á cantidade dispoñible. Cabe a posibilidade de pagar unha porcentaxe sobre a suma que utiliza o cliente, ou ben unha cantidade fixa en concepto de intereses. Hai que ter en conta que estes son moi elevados e poden alcanzar o 24%.

O pago aprazado é a modalidade máis cara para o cliente polos intereses que leva aparellados

No caso de ter que desfacerse dun cartón segundo o seu tipo de pago, é preferible prescindir do “plástico” que permite devolver o diñeiro de forma aprazada porque cobra uns intereses moito máis altos que as demais e dá a posibilidade de contar cunha cantidade de diñeiro que, en realidade, non ten o usuario. Isto pode favorecer que gaste máis e que o risco de endebedamento dispárese.

AFORRAR SEN DESPRENDERSE DE NINGÚN CARTÓN

Se non é posible prescindir de ningún cartón, pero o consumidor quere aforrar, hai que evitar certos comportamentos.

  • Sempre que sexa posible, hai que obter o diñeiro co cartón de débito e non coa de crédito, xa que as comisións desta última son maiores.

  • Evitar utilizar caixeiros doutras entidades porque é máis caro e, sobre todo, de redes ás que non estea adscrita o cartón.

  • Convén modificar os hábitos de pago e prescindir do modo aprazado.

  • No caixeiro, é aconsellable prestar atención aos letreiros que informan as comisións que cobra a entidade por entregar efectivo ou realizar unha consulta. Ata o último momento, o cliente pode desistir de facer a operación.

  • Tentar non exceder o límite de crédito establecido polo banco, posto que implica abonar intereses de demora, moi superiores aos ordinarios. Ademais, cando se rexistra un atraso nos pagos, os bancos tamén aplican unha comisión por reclamación de cotas impagadas.

  • Comprobar o contido do contrato. Con frecuencia, os bancos e caixas de aforro emiten o cartón de maneira gratuíta e durante un tempo -o primeiro ano, case sempre- non cobran comisións de mantemento. Isto fai que se esqueza que as condicións que se aplicarán despois variarán e poden supor tarifas elevadas, só polo feito de ter o cartón.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións