Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alugar una caixa forte ao banco

O seu custo mínimo é de 150 euros anuais, e varía segundo o tamaño da caixa e a entidade que provea o servizo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 26deOutubrode2008

Coa crise económica e financeira que se desatou, as caixas de aluguer convertéronse nun “búnker” de seguridade paira os aforros de moitos consumidores, aínda que tamén alí pódense depositar outros valores, alfaias e bens. Teñen un custo que pode ir desde 150 euros a 600 euros anuais, dependendo do tamaño da caixa e da entidade que provea este servizo.

Confidencialidade

/imgs/2008/10/caixa-fuerte2.art.jpg

Os bancos e caixas de aforro españois contan entre os seus produtos e servizos financeiros coas denominadas “caixas de aluguer” ou “caixas fortes” para que os seus clientes poidan depositar documentos, valores, alfaias e calquera outro tipo de bens. O contido é de carácter estritamente confidencial, e o cliente non ten obrigación de declaralo ante a entidade crediticia. Esta confidencialidade é una das características peculiares das caixas de aluguer, xa que a entidade que as cede ten total descoñecemento do que se atopa no seu interior.

O titular da caixa é quen responde os obxectos depositados alí, que deben ser lícitos e non prexudiciais paira as instalacións. En caso necesario, “tense dereito de inspeccionar o contido”, segundo sinalan fontes de Caixa Galicia. E, en circunstancias extremas, o cliente pode verse obrigado a abrir a súa caixa mediante unha orde xudicial.

O titular da caixa responde os obxectos depositados, que deben ser lícitos e non prexudiciais paira as instalacións

De antemán, as entidades teñen un coidado especial á hora de proporcionar este servizo, e desde o departamento de Seguridade da Confederación Española de Caixas de Aforros (CECA) explican que, como existe una Lei de Prevención do Branqueo de Capitais, as entidades financeiras “están obrigadas a coñecer aos seus clientes, que actividade desempeñan e dispor de datos exhaustivos, non só paira dotarlle dunha caixa forte, senón tamén paira pór á súa disposición una simple conta corrente”.

Estímase que o sistema bancario español conta, en total, cunhas 15.000 caixas fortes de aluguer, na súa maioría ocupadas. Pero, a título individual, os grandes bancos e caixas de aforro néganse a facilitar a cifra de caixas de aluguer de que dispoñen, “por cuestións das políticas de privacidade”.

Por mor da desconfianza crecente sobre a solvencia das entidades crediticias e os temores dos clientes sobre o futuro dos seus aforros, os expertos aseguran que se detectou un aumento na demanda das caixas, aínda que non está realmente cuantificada. Con todo, sinalan tamén que do abanico de produtos e servizos que ofrecen os bancos e caixas, este é un dos menos explotados polas entidades. As caixas de aluguer son un “servizo residual” paira a maioría dos bancos porque supoñen un gran custo paira as entidades financeiras e non xeran una alta rendibilidade, se se compara con outro tipo de produtos financeiros, segundo explica un directivo dunha das caixas de aforros máis importantes de España.

Quen pode dispor dunha caixa de aluguer

En termos legais, paira ser titular dunha caixa forte ou de aluguer, é suficiente con ser cliente de calquera banco ou caixa que ofreza este servizo; é dicir, contar cunha conta corrente en devandita entidade, solicitalo e que sexa aprobado pola entidade en cuestión. Segundo a definición do Banco de España, son “lugares especialmente reservados nas caixas fortes das oficinas bancarias que os clientes que o desexen poden alugar paira o depósito de bens ou efectivo, sen necesidade de declarar o seu contido”. Aínda que esta norma ten una excepción tácita: paira abrir una caixa de aluguer as entidades adoitan “analizar en profundidade” a quen se lle outorgará. “Non é un produto que se lle facilite a calquera cliente”, segundo insisten desde fontes bancarias. Canto costa una destas caixas?

Cada entidade establece uns custos determinados, tanto paira a apertura como paira o mantemento, e por cada visita que se realice á caixa de aluguer, que pode ir desde 150 euros a 600 euros anuais, cifra á que hai que engadir o prezo de cada visita (que rolda entre tres e seis euros), e a contratación do seguro e un depósito ou fianza inicial. Ademais, se se indica outro titular ou persoa autorizada adicional deberase abonar o 50% do custo da caixa.

As entidades analizan “en profundidade” a quen se concede o aluguer dunha caixa forte

En xeral, o custo da caixa de aluguer varía en función do seu tamaño. O contrato establécese por anos sucesivos, e é renovable tácitamente, é dicir, se o cliente non indica a súa extinción á entidade. Os bancos e caixas que dispoñen deste servizo cobran as seguintes tarifas aproximadas de acordo coa superficie da caixa:

  • 11 x 29 x 46 cm: 102,13 euros/ano.
  • 16,5 x 29 x 46cm: 153,18 euros/ano.
  • 22 x 29 x 46cm: 204,25 euros/ano.
  • 33 x 29 x 46cm: 306,39 euros/ano.

As comisións son moi variables, en función da entidade. En calquera caso, se o banco ou caixa de aforro dispón un incremento nas comisións por este servizo, “debe ser comunicado ao cliente con carácter previo, ademais de estar rexistradas no Banco de España”, segundo indícase desde esta entidade.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións