Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As marcas de ladróns para sinalar obxectivos

A pesar de ser "vox populi", os expertos discrepan sobre o uso ou non dunha simboloxía específica entre delincuentes

Img ladron Imaxe: Saxon

Os amigos do alleo “traballan” mesmo en vacacións , sobre todo aproveitando os desprazamentos de moitas das súas vítimas. Unha das súas pautas de actuación, segundo apunta a rumorología, baséase no uso dunha simboloxía específica que informa a outros “colegas” sobre as particularidades da vivenda que se pretende desvalixar. É certa a existencia de tales sinais? Como actúan os ladróns? Quen son as súas vítimas predilectas? O certo é que, a pesar de ser “vox populi”, hai unha certa controversia entre os expertos sobre se os ladróns sérvense ou non dunha linguaxe cifrada para fixar os seus obxectivos. Pero do que non cabe dúbida é de que os delincuentes realizan labores de investigación acerca dos costumes das veciñanzas para ter a maior información posible antes de atracar un domicilio.

Estes códigos “”, segundo o Ministerio do Interior, serían utilizados por bandas, e neles especificaríanse datos como as horas que o domicilio permanece sen vixilancia, se viven persoas de avanzada idade sen compañía, se hai artigos de valor ou se a casa está baleira. Fontes de Interior sinalan que os cacos utilizan desde hai tempo este tipo de marcas nos domicilios, e mesmo as forzas da orde chegaron a contar cun documento que exercía as funcións de pedra “Rosetta”, un apoio para poder descifrar os códigos. Un escrito que non resulta de utilidade durante moito tempo, xa que os ladróns cambian a simboloxía constantemente para evitar ser localizados. Ademais, as citadas marcas non serían de coñecemento “amplo” no mundo delituoso, senón que son únicas e exclusivas para cada rede ou grupo de atracadores.

Nos roubos perpetrados en domicilios particulares os ladróns levan a cabo un labor previo de vixilancia e observación

A credibilidade concedida polos cidadáns á existencia de símbolos que sinalan obxectivos é tal que mesmo nos foros e espazos de debate en Internet compártese información sobre eles. E nalgúns medios de comunicación chegouse a facilitar un documento que permite interpretalas. Os expertos lembran, con todo, que tales escritos non pode utilizarse polos cidadáns como medida de prevención.

Utilicen ou non sinais (algunhas fontes policiais dubidan da existencia destas marcas), do que non cabe dúbida é de que na case totalidade dos roubos perpetrados en domicilios particulares os ladróns levan a cabo un labor previo de vixilancia e observación. A partir deste exercicio, coñecen a rutina de quen viven nunha casa, cerciorándose das súas horas de saída e regreso, e de canto tempo disporían para dar o golpe, así como das opcións de fuxida que ofrecen o inmoble ou a contorna onde se atopa situada a casa.

Todos, posibles vítimas

En España cada ano prodúcense roubos en case 400.000 fogares. Hai que considerar que como atracos a vivendas non só se contabilizan aquelas ocasións nas que os ladróns teñen acceso á casa, senón que tamén se computan os ataques que se producen nas dependencias do inmoble: portais, ascensores, zonas comúns como trasteiros ou patios… A pesar da disparidade de sitios en que se pode ser vítima dun asalto dentro dun edificio, máis do 70% dos roubos prodúcense ou ben no interior do domicilio ou no portal de acceso.

Aínda que a cifra de roubos perpetrados en domicilios sitúa a España por baixo da media europea, durante os anos 2006 e 2007 este tema converteuse nunha preocupación crecente no seo da sociedade debido ao elevado número de atracos con violencia a vivendas. Aínda que inicialmente tratábase de accións realizadas, na súa gran maioría, en urbanizacións costeiras de Cataluña, máis tarde os atracos estendéronse a distintas zonas do país. Unha das máis soadas produciuse a finais de 2007, cando un grupo de homes irrompeu na casa dun afamado produtor e presentador televisivo, quen sufriu feridas como consecuencia do forcejeo cos atracadores. Os ladróns entraran na súa casa a pleno día, a pesar de estar situada nunha urbanización con acceso restrinxido. Quen son as vítimas? Aínda que puidese pensarse que só as persoas máis adiñeiradas poden sufrir este tipo de atracos, o certo é que non pode falarse dun perfil concreto de vítima, xa que os furtos en domicilios prodúcense indistintamente en zonas acomodadas e en barrios populares.

Para evitar converterse nunha delas é sempre unha boa práctica tomar medidas básicas de precaución:

  • Non informar a moita xente sobre as ausencias prolongadas.
  • Non deixar que o correo se acumule na caixa de correos.
  • Ser precavidos á hora de abrir a porta a descoñecidos e comprobar sempre a identidade das persoas que solicitan o acceso ao interior da vivenda argumentando querer comprobar contadores de subministracións como o gas ou a electricidade.

Que facer en caso de roubo

A pesar de tomar precaucións, ninguén está libre de ser vítima dun asalto no seu propio domicilio. Tanto as empresas especializadas en proporcionar seguridade privada como o Ministerio do Interior sinalan que, se o roubo produciuse en ausencia dos donos, non se deben mover as cousas de lugar e convén deixar todo “tal cal” ata a chegada da Policía, á que convén avisar de inmediato. Se o asalto ao domicilio prodúcese mentres os propietarios están na vivenda, o mellor é evitar enfrontarse directamente co ladrón, xa que pode mostrarse violento e causar algún dano físico. No caso de sorprendelo “in fraganti” ao chegar a casa, o máis sensato é afastarse rapidamente e pedir a intervención das forzas de seguridade.

Denunciar un roubo é condición imprescindible para pedir a indemnización ao seguro

Cando se produce un roubo sempre hai que denunciar. Para tramitar a denuncia é necesario contar cun documento que acredite ser propietario (ou, na súa falta inquilino) da vivenda que fose obxecto de roubo. Se se dá a circunstancia de que se subtraeron obxectos de valor (pequenos electrodomésticos como televisores, computadores ou reprodutores audiovisuais) o máis acertado é acompañar a denuncia cun recibo que xustifique o pago dos devanditos obxectos. A importancia de contar cunha denuncia é tal que, como lembran desde as compañías aseguradoras, sen ela non é posible pedir ao seguro a indemnización polos danos que se puideron ocasionar no domicilio.

ESTAR SEGURO EN CASA

Oito de cada dez persoas que sufriron roubo con violencia no seu domicilio interésanse pola contratación de servizos de seguridade privada. Hai distintos “paquetes” de protección, cuxo custo varía en función da empresa que os ofreza e os compoñentes que teña.

Os máis sinxelos constan dun dispositivo de alarma que emite un sinal á central. A partir de aí actívase un procedemento mediante o cal ou ben se dá aviso aos corpos de seguridade públicos, ou se atende o aviso de emerxencia con persoal da propia empresa. O seu prezo é a partir de 500 a 600 euros. Os engadidos e extras pódense multiplicar exponencialmente ata cubrir as necesidades do usuario; obviamente, tamén se multiplicará o prezo. Entre os suplementos máis populares destaca un servizo anticorte de liña telefónica, que suma 100 euros ao orzamento inicial.

Ademais da seguridade privada, moitos de quen sufriron un roubo en casa optan pola adquisición dunha porta reforzada, con prezos a partir de 300 euros. As portas blindadas (400 euros) ou as acoirazadas (a partir de 1.200 euros) son tamén moi utilizadas. As xanelas tamén adoitan reforzarse, pois tenden a ser consideradas como os lugares de máis fácil acceso tanto en pisos baixos como nos máis próximos aos tellados. Así mesmo convén prestar especial atención ao coidado das fachadas, balcóns, terrazas, saíntes e mesmo canos que discorran paralelas ao domicilio, xa que permiten unha rápida e fácil entrada ao seu interior.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións