Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Avaliar o risco dun investimento: axencias de cualificación

Estas axencias valoran o risco crediticio dos emisores de valores e informan sobre o mesmo aos potenciais investidores

Contratar un fondo de investimento ten os seus riscos, pero estes poden ser menores si téñense en conta as avaliacións realizadas polas axencias de cualificación, organizacións de carácter privado que valoran o risco crediticio dos emisores de valores e as súas obrigacións financeiras. Os investidores dispoñen así de información antes de decidirse, e aínda que as valoracións destas axencias non deben tomarse como una recomendación paira comprar ou vender, son, con todo , sinais imprescindibles nuns mercados financeiros nos que é case imposible coñecer toda a información que se emite.

Información independente

/imgs/2008/01/euros.jpgO labor das axencias comezou a principios do século pasado, cando en 1909 fixéronse imprescindibles paira os investidores que necesitaban algunha referencia sobre as emisións de obrigacións das compañías de ferrocarrís de Estados Unidos. O seu poder e importancia foron crecendo conforme os mercados financeiros desenvolvéronse, e aumentou a necesidade de contar con información independente sobre a solvencia dos emisores. A súa función consiste en informar o investidor para que conte cun xuízo sobre a situación das empresas emisoras. O poder destas axencias é moi alto porque avalían tamén a débeda pública dos países, e a súa opinión sobre ela inflúe en moitos investidores á hora de arriscar o seu diñeiro.

A función das axencias de cualificación é informar o investidor para que conte cun xuízo sobre a situación das empresas emisoras

Estas axencias cualifican con códigos de letras. A mellor cualificación que se pode recibir una empresa emisora é una tripla A (AAA), e a peor una tripla C (CCC). No medio, quedarían as demais clasificacións. Contar coa supón que a débeda que se emitiu conta con garantías de cobro, e a garantía de cobrar os intereses é moi alta. En cambio, se se trata de B, ou BB, existe un nivel de incerteza. C sería una moi mala cualificación dunha empresa ou organismo emisor, que indica que pasa por graves dificultades financeiras e ten moi pouca capacidade paira reembolsar a súa débeda. CC e CCC serían moi malos indicadores. En ocasións, as avaliacións das axencias son un requisito legal paira os bancos ou xestores de investimentos. En España, esíxese una cualificación paira o investimento colectivo e os procesos de titulización crediticia, que venden créditos entre o público. Ademais, calquera emisor pode pedir de forma voluntaria a cualificación da súa débeda.

Os seus ingresos proceden principalmente do que lles pagan as empresas, é dicir, os seus clientes, precisamente sobre as que emiten as súas valoracións. Agora ben, as empresas poden non facer pública a valoración que recibiron.

Oligopolio

As axencias de cualificación non están libres de polémica. Así, o Parlamento Europeo ha denunciado que son un oligopolio formado por Standard & Poor´s e Moody´s. A terceira gran axencia, Fitch, situaríase a moita distancia de ambas. Fronte a estas críticas, as axencias deféndense afirmando que a súa función non é detectar fraudes financeiras e que as súas avaliacións son meras opinións. Ademais, sinalan que a súa actividade se ampara na liberdade de prensa, e que non pode ser obxecto de control por parte das autoridades financeiras.

A Organización Internacional de Comisións de Valores (IOSCO) aprobou en 2004 un Código paira a autorregulación das axencias de cualificación. O economista Francisco de Beira sinala que as axencias en ocasións non aclaran que a cualificación que ofrecen non foi solicitado pola empresa emisora, o que significa que a axencia non dispón de acceso a información pública. Na súa opinión, neste caso as axencias de cualificación tenderán a ratings de baixa cualificación, o que prexudicará ao emisor de débeda.

Os criterios de cualificación son públicos, e efectúanse a partir de opinións baseadas en feitos documentados

Outro dos aspectos fundamentais paira ter en conta é que ninguén se encarga de supervisar a actuación das axencias de cualificación, aínda que estas afirman que a súa boa xestión ofrécelles independencia, e aseguran que só con esa independencia poden ter interese os seus ratings. O interese co que os investidores seguen as súas análises parece confirmalo.

O papel das axencias de cualificación, segundo sinala o director da axencia Fitch en España, Thomas Saul, baséase nas contas auditadas nas que hai tantas ferramentas semilegales paira sacar partidas fose do balance, que cada día é máis difícil obter una impresión fidedigna dunha compañía a través das súas contas. Pero paira Saul, a función das axencias sempre será necesaria, porque o investidor quere ter una opinión independente sobre as emisións de débeda. O certo é que as axencias de cualificación en ocasións ven na necesidade de defenderse, como fixo a vicepresidenta executiva de Credit Market Services de Standard´s and Poor´s, Vickie Tillman, con ocasión da crise das hipotecas subprime, ao aclarar que os rating non constitúen recomendacións de compra ou venda de accións en particular, senón que se trata tan só dunha ferramenta para que os investidores poidan avaliar riscos. Ademais, os criterios de cualificación son coñecidos e públicos, e non actúan a partir de especulacións, senón a partir de opinións baseadas en feitos documentados, como sostén Tillman.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 1]

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións