Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Bens no estranxeiro, novos mínimos

Os contribuíntes con bens no estranxeiro están exentos de informar sobre cantidades inferiores a 50.000 euros

En outubro aprobouse a normativa financeira para intensificar a prevención e loita contra a fraude fiscal. As novidades para os contribuíntes comprenden desde contas no estranxeiro, ata títulos, seguros e inmobles, sobre os que pesan novas obrigacións de información anual. Isto impón unha nova maneira de organizar e declarar o patrimonio ante Facenda, para evitar multas a partir de 10.000 euros. Pero o desenvolvemento regulamentario exime a unha gran cantidade de supostos que se enumeran no seguinte artigo: establécese un mínimo de 50.000 euros para os valores en cuestión, ademais de todos os que se atopen declarados nos estados contables de empresas ou persoas con algunha actividade económica.

Declarar bens no estranxeiro, desde xaneiro

Img fajos art
Imaxe: G Schouten de Jel

O desenvolvemento regulamentario da nova lei antifraude levouse a cabo en datas recentes a través do Real Decreto 1558/2012, de 15 de novembro. Nel regúlanse as obrigacións que pesan sobre as persoas (titulares ou beneficiarios) acerca de dar información tributaria sobre bens e dereitos situados no estranxeiro. Pero a nova normativa vai máis aló e adapta as normas de desenvolvemento da Lei Xeral Tributaria ás disposicións comunitarias e internacionais.

A obrigatoriedade de brindar a Facenda toda a información aplícase tanto aos titulares das contas como aos beneficiarios das mesmas, ou ás persoas que teñan firma no banco en cuestión.

Os contribuíntes terán que informar no primeiro trimestre de 2013 sobre os bens e dereitos que teñan no estranxeiro a 31 de decembro de 2012

Aínda debe confeccionarse o modelo de declaración para cumprir coa obrigación de informar, pero a partir de 1 de xaneiro próximo todos os contribuíntes deberán brindar información precisa sobre as contas situadas no estranxeiro abertas en entidades que se dediquen ao tráfico bancario ou crediticio, das que sexan titulares ou beneficiarios, ou nas que figuren como autorizados ou dalgunha outra forma “ostenten poder de disposición”.

A titularidade deste tipo de bens esténdese a outros tipos de activos: títulos, valores, accións, dereitos representativos do capital social, fondos propios ou patrimonio das entidades, seguros de vida ou invalidez e vivendas adquiridas no estranxeiro, a nome propio ou sobre as que se teñan dereito de usufructo, de propiedade compartida, etc., que se posúan con sede en calquera país fóra de España. Desta maneira, os contribuíntes terán que informar no primeiro trimestre de 2013 sobre os bens e dereitos que teñen no estranxeiro a 31 de decembro de 2012.

No entanto, o desenvolvemento regulamentario exime algúns supostos: establécese un mínimo de 50.000 euros para os valores en cuestión, ademais de todos os que se atopen declarados nos estados contables de empresas ou persoas con algunha actividade económica.

Quen están eximidos de informar sobre bens no estranxeiro

Exímense determinados supostos para non afectar a quen teñen actividades fóra, pero non económicas

A regulamentación aprobada ha buscado eximir, mediante un mínimo de 50.000 euros, algúns supostos para evitar que unha medida que apunta, sobre todo, a combater a fraude fiscal, afecte a grupos ou persoas que teñen actividade fóra de España, pero non netamente económica. O caso máis citado para explicar o espírito dos novos mínimos que desenvolveu a regulamentación é o dun estudante que posúe un ben inmoble pequeno ou que atesoura algúns euros nunha conta para pagar os seus gastos durante o período que dura a súa formación.

Desta maneira, non haberá que brindar información, segundo a nova normativa, nos seguintes casos:

  1. Para contas en entidades financeiras situadas no estranxeiro, como contas correntes, de aforro, imposicións a prazo, contas de crédito e outras contas ou depósitos dinerarios, con independencia da modalidade ou denominación que adopten -e aínda que non haxa retribución-.

    • Cando os saldos dunha ou varias contas a nome dun titular, a 31 de decembro, non superen xuntas os 50.000 euros. Neste caso devandito mínimo debe ser o mesmo calculando os saldos medios do cuarto trimestre do ano en cuestión. Se sumados exceden os límites anteriores, haberá que informar sobre todas as contas.

    • No momento en que os titulares sexan entidades exentas do pago do Imposto sobre Sociedades (IS): Estado, comunidades autónomas, etc.

    • Cando os titulares sexan persoas xurídicas, entidades residentes en territorio español ou establecementos permanentes en España de non residentes, e as contas estean rexistradas na súa contabilidade de forma individualizada, e identificadas o seu número, entidade de crédito e sucursal na que figuren abertas.

    • No caso de que os titulares sexan persoas físicas residentes en territorio español que desenvolvan unha actividade económica e leven a súa contabilidade de acordo co disposto no Código de Comercio, e a información das contas estea rexistrada na documentación contable de forma individualizada polo seu número, entidade de crédito e sucursal na que figuren abertas.

    • As contas de persoas físicas, xurídicas e demais entidades residentes en territorio español, que estean abertas no estranxeiro en entidades de crédito domiciliadas en España. Esta exención dáse no caso de que esas contas deban ser obxecto de declaración polos seus titulares, conforme ao previsto no artigo 37 do Real Decreto 1065/2007, de 27 de xullo, sempre que puidesen ser declaradas conforme á normativa do país onde estea situada a conta.

  2. Para valores, dereitos, seguros e rendas depositados, xestionados ou obtidas no estranxeiro (accións, títulos, seguros de vida ou invalidez; rendas temporais ou vitalicias como consecuencia da entrega dun capital en diñeiro, de dereitos de contido económico ou de bens mobles ou inmobles)

    • Se os valores non superan xuntos os 50.000 euros.

    • Cando se está exento do IS.

    • Se o contribuínte é unha persoa xurídica ou entidade residente en territorio español ou un establecemento permanente en España de non residentes, que leven de forma individualizada na súa contabilidade os valores, dereitos, seguros e rendas (co mesmo criterio aplicado ás contas).

  3. Para bens inmobles e dereitos sobre bens inmobles situados no estranxeiro.

    • Cando os valores dos inmobles ou dereitos sobre inmobles non superen, conxuntamente, os 50.000 euros.

    • No caso de que os titulares sexan entidades exentas do Imposto sobre Sociedades.

    • Cando os titulares sexan persoas xurídicas e demais entidades residentes en territorio español, ou establecementos permanentes en España de non residentes, que rexistren na súa contabilidade, de forma individualizada e identificados de maneira correcta, os bens en cuestión.

    • Se os bens inmobles son propiedade de persoas físicas residentes en territorio español que desenvolvan unha actividade económica e con contabilidade, de acordo co Código de Comercio, e estean rexistrados na documentación contable de forma individualizada e ben identificados.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións