Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Bruxelas propón que cando se contrate un servizo a distancia sexa o país do consumidor o que cobre o IVE

A proposta xorde para evitar distorsiones de competencia entre as empresas da UE e as de países terceiros

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 21deXullode2005

Co propósito de eliminar as distorsiones de competencia entre as empresas da UE e as de países terceiros, a Comisión Europea propuxo onte que o IVE dos servizos a distancia para particulares, como os servizos electrónicos ou a educación a distancia, cóbrese no país onde estes servizos se consomen e non no lugar de orixe da empresa que os presta, como ocorre na actualidade.

O comisario responsable de fiscalidade, Laszlo Kovács, sinalou que “o potencial económico dos servizos de telecomunicacións, de radio e de teledifusión e o dos servizos electrónicos é tan grande que temos que asegurarnos que os ingresos de IVE xerados por estes servizos revertan nos Estados membros nos que se consomen”.

Cando unha empresa fornece un servizo a particulares a día de hoxe, debe aplicar o tipo de IVE vixente no país onde está establecida. Pero cada vez préstanse máis servizos fóra das fronteiras nacionais, e esta
regra xa non garante que os impostos volvan ao Estado membro de consumo. A norma tamén pode provocar distorsiones de competencia porque as empresas están tentadas de implantar a súa actividade nos Estados membros que aplican os tipos de IVE máis baixos para poder aplicalos así aos seus clientes.

Os provedores de produtos dixitais establecidos fóra da UE deben aplicar o IVE co tipo en vigor no Estado membro onde reside o cliente, pero esta regra non se aplica actualmente cando estes provedores de países terceiros establécense na UE. Tampouco se aplica aos provedores que fornecen outros servizos a distancia, como o ensino.

A proposta do Executivo comunitario expón unha serie de excepcións á regra xeral. Para os servizos que se poden prestar a distancia, como os electrónicos ou o ensino, o lugar de imposición será onde se atope o cliente. O IVE dos servizos de restaurante cobrarase onde se preste
o servizo, excepto os que se fornezan nun medio de transporte, que se cargará no sitio de partida do transporte.

O aluguer por períodos curtos de medios de transporte será impoñible no lugar onde este se poña a disposición do cliente, mentres que o IVE dos arrendamentos de longa duración cobrarase no lugar onde o cliente estea establecido. Todos os servizos fornecidos por intermediarios serán impoñibles no lugar onde se produza a transacción principal.

Así, os operadores que fornecen este tipo de servizos a clientes privados noutros Estados membros diferentes ao seu propio deberán respectar as obrigacións en materia de IVE dos outros Estados membros.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións