Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Caída e subida libre dun valor bolsista

Non é fácil diferenciar un repunte ou unha tendencia alcista da subida libre dun título

Unha das estratexias máis sinxelas para obter rendibilidade é a de deixarse levar pola subida libre dos títulos dunha compañía que cotiza en Bolsa. Ocorre a miúdo, en especial nos períodos alcistas, e con valores que cotizan en todos os índices bolsistas nacionais e internacionais, pero o certo é que non é tarefa fácil detectar cando un valor está en subida libre e diferencialo dun repunte ou unha tendencia alcista sen máis. Tamén resulta difícil de detectar, e é unha das tendencias que máis dano pode facer aos aforros do pequeno investidor, a caída libre, que se dá con maior frecuencia en períodos baixistas de Bolsa e cuxos efectos son demoledores.

Estratexia de investimento

Para poder medir os efectos de ambas as figuras: caída e subida libre, un investidor debe saber en que consisten estas tendencias. Pódese falar literalmente de subida libre cando os niveis de resistencia rompen e non hai novas referencias debido a que a cotización excedeu os máximos históricos. Neses momentos non hai ningún obstáculo para que os prezos do valor poidan seguir escalando posicións na súa cotización, ben durante un período de tempo prolongando ou ata que dite a evolución do valor. O efecto pode durar moitas sesións bolsistas ou ter unha vida efémera, todo depende da forza con que acometa esta nova tendencia e da situación conxuntural das bolsas internacionais. No caso contrario, cando ao baixar rompen niveis de soporte e fanse trizas os mínimos históricos, estase en situación de caída libre.

A caída libre dos prezos dunha acción dáse con máis frecuencia nos períodos baixistas

Os procesos de subida e caída libre prodúcense en calquera momento do ano, polo que sempre hai oportunidades para aproveitar as bondades que implica unha subida deste tipo. Se quere obter rendibilidade destes períodos, e evitar os efectos perniciosos dunha caída libre, o pequeno e mediano investidor pode utilizar unhas sinxelas ferramentas:

  • Ter controlados sempre os niveis de resistencia e soporte, porque unha vez pasados poderían dar inicio importantes subidas ou caídas nas empresas cotizadas.
  • A través das cotizacións históricas do valor ou índice pódense pescudar facilmente os máximos e mínimos históricos, para ter unha referencia. Unha vez pasados ambos os prezos históricos, a estratexia estaría ben definida: no caso dos máximos históricos habería que entrar no valor que os superase, mentres que convén evitar entrar nos valores con mínimos históricos, xa que con toda probabilidade estes iniciarán unha corrección brusca dos seus prezos.

Para poder beneficiarse de gran parte dunha subida hai que desfacer posicións no momento en que as revalorizacións semanais descendan ou sexan menos importantes, ou cando o número de títulos contratados sexa menos forte. Ambos os sinais indicarían síntomas de esgotamento. Mentres os títulos sigan subindo, con todo, pódese manter a posición, sen medo a perder o xa xerado. Poida que haxa puntuais recortes, pero hai que conservar o valor ata que dea os primeiros síntomas de debilidade. Nos procesos de caída libre non hai que especular cos activos baixo ningunha consideración, xa que é un movemento moi perigoso para os intereses de pequenos e medianos investidores que pode levar a rebaixas de prezos de ata un 50%.

CANDO DESFACER POSICIÓNS NA SUBIDA LIBRE

Un dos principais problemas do pequeno investidor é cando desfacer posicións (vender) nun proceso de subida libre. É frecuente que o aforrador pense que non poderá recoller toda a revalorización do proceso alcista se se produce un cambio de tendencia que faga diminuír as súas plusvalías (moitas veces só se percibe entre o 30% e 50% das subidas acumuladas en todo o ciclo e, iso no mellor dos escenarios posibles).

Non hai ningún método para saber en que momento é preferible facer a saída do parqué bolsista, pero é moi aconsellable levar unha anotación semanal das revalorizacións e títulos contratados. Cando a súa forza diminúa durante dúas ou tres semanas consecutivas, pode significar que a tendencia alcista está a perder impulso ou chegou ao seu fin, polo que sería conveniente vender os títulos ou, no caso dos investidores máis agresivos, unha parte destes, por exemplo a metade. É practicamente imposible recoller o 100% dunha subida, polo que é preferible desfacer posicións cando os gráficos dean sinal de venda, aínda que sexa á conta de perder unha parte.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións