Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Cambios fiscais nos produtos financeiros: gañadores e perdedores

Os fondos de investimento son o mellor instrumento para esquivar a subida da retención fiscal

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 21 de Febreiro de 2012

Outra vez toca botar contas para saber que produto financeiro interésalle máis ao contribuínte. As novas medidas fiscais incrementaron a tributación das plusvalías obtidas por fondos de investimento, contas, seguros, depósitos e accións, de maneira que a planificación fiscal pode verse alterada. Soben as retencións de Facenda por cobrar os intereses xerados cos activos financeiros, algo que, de entrada, convida a investir con vistas ao longo prazo e non ao curto. A intención do Goberno é aplicar a nova fiscalidade só durante os dous próximos anos, de modo que o aconsellable sería investir nun produto por un prazo superior a este período para esquivar o incremento da retención. Esta característica deixa perdedores e gañadores entre os produtos financeiros. Cales son estes?

Os cambios en produtos financeiros

Imaxe: Pete

A partir de 2012, no territorio xeral do Estado (non nos forais como Navarra ou País Vasco), a retención aplicable aos beneficios xerados por produtos financeiros como accións, fondos de investimento, seguros, depósitos e contas correntes (quedan excluídos os plans de pensións) escala do 19% ao 21% para os primeiros 6.000 euros. Pero elevarase ata o 25% cando as ganancias oscilen entre 6.000 e 24.000 euros, e alcanzará o 27% cando superen 24.000 euros anuais.

A retención elevarase ata o 25% cando as ganancias oscilen entre 6.000 e 24.000 euros

Está previsto que este incremento se manteña ata 2014, pero que a partir desa data volva reducirse a retención a como estaba a peche de 2011 (os primeiros 6.000 euros de rendementos tributaban ao 19% e os seguintes, ao 21%). Ter en conta este matiz temporal é importante ao elaborar as estratexias financeiras. Algúns expertos recomendan o investimento a longo prazo cun horizonte temporal superior a dous anos, como solución a esta nova subida de impostos temporal.

1. Contas de aforro

Saen moi prexudicadas pola reforma fiscal, xa que o investidor gozará dunha menor rendibilidade neta. Na actualidade, máis dun 40% do aforro financeiro está depositado en contas á vista ou de aforro, por cuxos beneficios levará Facenda un mínimo do 21%. Non hai fórmula para evitar isto. As contas á vista son o produto máis líquido e, para moitas familias, máis necesario.

Pódese prescindir dun fondo de investimento ou dun plan de pensións, pero non dunha conta de aforro. Por iso, o incremento tributario parece inxusto para as contas de aforro. O mellor é apostar, en todo caso, polos produtos mellor remunerados. Hoxe, as contas máis rendibles alcanzan un interese TAE do 2%.

2. Depósitos

Perden os que se subscriben a un prazo inferior a dous anos ou os que teñan liquidación de intereses periódica. Aos depósitos, a nova fiscalidade aféctalles de forma moi directa, xa que son un produto que tributa de modo periódico.

Moitas entidades comercializan depósitos con liquidación de intereses trimestral. Este aspecto ten os seus proles e os seus contras: é positivo, xa que hai clientes a quen lles gusta recoller ganancias e ter liquidez de forma periódica. Con todo, é prexudicial desde o punto de vista fiscal, posto que obriga a render contas cada ano, segundo os rendementos que o investidor cobrase.

Este tipo de depósitos a curto prazo ou con liquidación periódica non permiten esquivar a subida fiscal. Si o permitirán, no entanto, as imposicións a prazo fixo superiores a dous anos e que teñan liquidación de intereses a vencemento. Este último aspecto indica que o investidor recollerá o seu capital con todos os intereses xerados cando se cancele o produto, pero non antes. En calquera caso, a pesar da fiscalidade ascendiente, son aconsellables os depósitos con tipos de interese anuais do 4% ou superiores e que non esixen vinculación. Mesmo aínda que se teña en conta o efecto fiscal, a rendibilidade neta roldaría o 3,5%.

3. Fondos de investimento

É o produto máis encomiado tras a reforma fiscal. Aínda que de entrada a ningún instrumento financeiro benefícialle que se eleve a retención, para os fondos a reforma é menos mala que para outros vehículos. No plano fiscal, gañan fronte aos depósitos. Isto é así, xa que a lei permite aos investidores cambiar o seu diñeiro dun fondo de investimento a outro sen ter que pasar por Facenda. Só réndese contas co Fisco cando se venden e liquídanse as posicións no fondo. Se se traspasa o diñeiro a outro produto dentro de leste mesmo mercado (de fondos de investimento), non. Por iso, a reforma fiscal pode atraer partícipes a esta industria. Contratar un fondo de investimento é apropiado para esquivar o incremento fiscal.

Contratar un fondo de investimento é apropiado para esquivar o incremento fiscal

De entrada, o investidor pode optar por un produto conservador, pero pode cambiar o seu aforro a un fondo de perfil máis agresivo cando o desexe. A estratexia máis recomendada nestes momentos é a de investir en fondos en lugar de depósitos, sempre que se dispoña de liquidez e póidase afrontar o investimento cun horizonte temporal de máis de dous anos. O investimento en fondos, no entanto, non achega ao investidor ningún tipo de rendemento nin interese periódico. Cando se inviste nestes produtos, o capital e os rendementos xerados recóllense cando se dá a orde de rescate.

4. Seguros de aforro

O efecto da reforma fiscal é bastante frío no caso dos seguros de aforro. Polo xeral, as entidades comercializan estes produtos con prazos superiores a dous anos, de maneira que quen se manteña durante un período máis longo logrará esquivar a retención. Como nos fondos, os seguros non tributan (nin o capital nin os rendementos xerados) ata que se rescatan. Para todos eses seguros con amplos horizontes temporais, a reforma pasará de longo, previsiblemente. Pero convén ter coidado: o aforrador debe ler con lupa a letra pequena dos seguros.

Algunhas entidades distribúen seguros de aforro e investimento con complexas estruturas que poden cancelarse de maneira anticipada se se cumpre unha condición prefijada no contrato (como que varios índices ou valores revalorícense nun período determinado). Convén fuxir deste tipo de produtos, non só pola súa complexidade, senón tamén porque, se se cancelan antes de tempo, o aforrador deberá pagar un 21% polos rendementos xerados. Se se aguanta no instrumento máis de dous anos, é posible que a retención será menor.

5. Accións

O investimento en accións realizada con vistas ao longo prazo non se ve prexudicada pola reforma fiscal. A operativa a curto, con todo, si. Os “day traders” ou investidores cortoplacistas pasarán de abonar un 19% polos primeiros 6.000 euros de rendementos, a abonar un 21%. En principio, podería pensarse que este aspecto pode frear este tipo de investimentos. No entanto, dada a volatilidade bolsista, a operativa a curto é unha das poucas estratexias para rabuñar algo de rendibilidade.

O investidor non debe esquecer que a normativa fiscal permite compensar minusvalías con plusvalías e incrementos patrimoniais. O investidor de accións pode escoller o momento en que conte con minusvalías en distintos elementos patrimoniais -xa sexan fondos, accións, etc.- para diminuír a súa factura fiscal vía compensación de plusvalías.

Outro punto importante para o investidor bolsista está nos dividendos (a repartición de beneficios periódico que fan as empresas cotizadas), que tamén sofren o aumento fiscal. Para evitar a subida tributaria, unha boa opción é solicitar o pago en accións, en lugar do pago en efectivo ou unha fórmula mixta (unha parte en títulos e outra en metálico). Iso axudará a minimizar ou neutralizar a subida.

6. Plans de pensións

Os plans de pensións non ven afectados pola nova reforma fiscal. A súa fiscalidade mantense intacta, tanto nas achegas como nas prestacións (rescate).

Para aforrar, é un instrumento eficiente, xa que permite reducir a base impoñible do contribuínte. Con todo, a súa fiscalidade é pouco vantaxosa cando se rescata o capital. Se a prestación percíbese en forma de capital (dunha vez), tributa ao tipo marxinal do contribuínte.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións