Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Cancelar un fondo de investimento

É una una opción rápida de recuperar o patrimonio investido e unhas das operacións financeiras máis sinxelas
Por Marta Molina 31 de Marzo de 2010
Img deposito

Case medio millón de españois abandonou os seus fondos de investimento en 2009, una sinxela operación que permite recuperar o patrimonio investido con rapidez. Segundo os analistas, saíron demasiado pronto dun mercado con boas perspectivas de crecemento en 2010: baixos tipos de interese, melloras das condicións macroeconómicas, bo rendemento vía comisións e promocións de contratación.

Liquidez inmediata

Volatilidade é o segundo apelido da Bolsa española este 2010. Non hai constancia nas subidas e o Ibex 35 perde o 7,95% no que vai de ano. Os investidores esperan que a rendibilidade se instale nos parqués, mentres barallan outras posibilidades de aforro. Paira obter liquidez inmediata en momentos de estreiteza, numerosos investidores decidiron emprender o camiño de saída: cancelar o investimento. Outros apostaron por traspasar o patrimonio a un tipo de activo máis rendible ou seguro.

Rescindir un fondo é una das operacións financeiras máis sinxelas e una opción rápida de recuperar o patrimonio investido. Basta con emitir una orde no portelo da entidade bancaria ou a xestora onde se contratou. O escenario dixital facilita máis esta operación. Os supermercados de fondos en Internet -plataformas de transaccións en liña- permiten realizala desde o computador.

En xeral, as entidades non pon trabas ao investidor para que cancele a súa participación. No entanto, sempre tratarán de canalizar ese investimento cara a outro fondo ou outro tipo de produto da mesma marca.

As entidades non pon trabas paira cancelar un fondo, aínda que tentan canalizar o investimento cara a outro produto

O consenso de analistas de mercado desaconsella abandonar o investimento se non impera una necesidade de liquidez inmediata. No seu lugar, e cando o fondo non funciona como se esperaba, recoméndase traspasar o patrimonio a produtos cunha proxección óptima en 2010. Desde finais do ano pasado, algúns bancos e caixas contan con promocións por traspaso de fondo: priman co abono dun determinado importe, que se sitúa entre o 1% de Barclays e o 2% de Ibercaja, ou regalan cámaras de fotos, cafeteras ou televisores. O traspaso, ademais, non leva comisión algunha, ao contrario que a cancelación, gravada cun tipo impositivo que oscila entre o 19% e 21%. Tamén poden obterse reembolsos parciais, nos prazos e cantidades que determine a entidade xestora.

Paira os particulares que decidan manterse este ano no xogo de carteiras, son recomendables os activos tecnolóxicos, ambientais e biotecnológicos, dar a espalada á renda variable europea e substituíla por achegas estadounidenses ou de países emerxentes, e absterse de fondos inmobiliarios.

Pasarse a outro fondo

Os fondos de investimento constitúen una das ferramentas de aforro favoritas dos españois: hai máis de 3.000 ofertas no mercado. Permiten gañar diñeiro en case calquera escenario -sempre hai un activo, un país, un sector, divisa ou estratexia alternativa onde se poden obter beneficios- e é posible converterse en partícipe cun investimento mínimo de 60 euros. De acordo co Observatorio do Investimento Colectivo da Asociación de Institucións de Investimento Colectivo (Inverco), a rendibilidade media dos fondos de investimento creceu un 5,2% no último ano

A única vantaxe no caso de cancelar, é levar o patrimonio rescatado a un produto de investimento moi vantaxoso. Algo nada fácil: contratalos leva comisións, custos administrativos, impostos e obrigacións que non se abonarían de xestionar o investimento de modo particular. Os xestores profesionais poden, ademais, non tomar as decisións correctas. E sempre cabe o risco de perder o investido.

O nivel de risco do investidor é o primeiro que debe considerarse ao decidir un traspaso

O nivel de risco do investidor é o primeiro que debe considerarse ao decidir un traspaso. O parqué español está saturado de fondos. As entidades empezan a fusionalos paira ofrecer un catálogo máis reducido, axustado ás necesidades do mercado nacional. A pesar de todo, funcionan máis de 25.000 modalidades, 3.000 só en España. A oferta é ampla e paira todo tipo de perfís.

Os máis conservadores optarán por fondos garantidos e produtos baseados na renda fixa (70% fronte a un 30% doutros activos). Os menos, apostarán ao máximo pola renda variable (80%), tecnolóxicos, países emerxentes e fondos de investimento libres. Os moderados combinarán a renda fixa (35%), a variable (45%) e os activos monetarios (20%).

A cada investidor, un fondo

  • Fondos de renda fixa: Paira persoas arriscadas. Dependen da evolución dos tipos de interese. Hainos tanto a curto como a longo prazo, con máis rendibilidade canto maior é o período contratado, aínda que neste caso o risco tamén é máis elevado. Son os preferidos dos españois. A pesar do seu perfil prudente, o nivel de risco que poden asumir varía, polo que convén informarse das súas peculiaridades. De acordo cos últimos datos proporcionados por Inverco, a rendibilidade media anual destes fondos sitúase entre o 1,35% (renda fixa euro a curto prazo) e o 7,78% (renda fixa mixta euro).

    As porcentaxes aumentan a medida que crece o período de garantía. En xeral, os fondos de renda fixa dos países avanzados non teñen boas expectativas de resultados este ano polo alto nivel de endebedamento das súas economías. Máis atractivo, ofrece a renda fixa privada (débeda emitida por empresas solventes e de boa calidade crediticia) e a renda fixa dos países emerxentes que pasaron de debedores a acredores. Brasil é o caso.

  • Fondos de renda variable: Paira os máis lanzados. O consenso de analistas desaconsella investir en fondos de renda variable europeos polas súas escasas perspectivas de revalorización e, en cambio, recomenda facelo en estadounidenses e algúns emerxentes, como no caso dos países asiáticos exportadores (Corea sería un deles) e algúns latinoamericanos ben situados como Brasil. Os fondos de renda variable españois foron os de peor comportamento en 2009, con perdas notables. O seu rendemento nos últimos doce meses oscilou entre o 18,6% (renda variable mixta euro) e o 71,9% (renda variable internacional emerxente), segundo Inverco.

  • Fondos garantidos: Recomendados paira conservadores ortodoxos. Como mínimo, aseguran a conservación ou o reembolso de todo o investido a unha data determinada, chamada vencimiento da garantía. Se se cancela ou reembolsa antes, pode perderse parte do investimento inicial.

    Algúns fondos garantidos non cobran comisión de reembolso cando a cancelación ten lugar en datas prefijadas. É o que se coñece como xanelas de liquidez. Chegado o vencimiento da garantía, estes fondos establecen ou inician un novo período garantido. O partícipe pode entón decidir con toda liberdade se continúa adiante coas novas condicións, cancela ou cambia de fondo. O último ano revalorizáronse entre o 2,83% (garantidos de rendemento variable) e o 3,28% (garantidos de rendemento fixo).

  • Fondos monetarios: Paira precavidos. A Lei de Institucións de Investimento Colectivo esixe que polo menos o 90% da carteira en renda fixa dos fondos monetarios estea investida a curto prazo (vencimiento igual ou inferior a 18 meses). Só catro dos 95 fondos monetarios españois rexistraron perdas en 2009, pero o 40% deles gañou menos do 0,8%, segundo Inverco. Entre febreiro de 2009 e febreiro de 2010, renderon de media un 0,97%. No entanto, os expertos prognostican melloras no futuro, una vez que comecen a subir os tipos de interese.

  • Outros fondos: Paira espíritos intrépidos. Son fondos de investimento alternativo ou fondos de alto risco, como os hedge funds (fondo de investimento libre), ETF (fondos cotizados), fondos inmobiliarios e outras modalidades. Os hedge funds cargan co estigma de estar no epicentro da crise financeira. A Comisión Europea ha anunciado que regulará a súa comercialización na UE.